Vietnam

01-11-2006: Mekong Delta

Vietnam hebben we momenteel al achter ons gelaten, maar we willen nog wel onze avonturen in de Mekong Delta van Vietnam met jullie delen. De gieds was deze keer erg goed. Deze had er veel zin in en begon de dag met een mop. Een typische vietnamese die we jullie niet achter kunnen houden. "Een motorrijder in Vietnam rijdt als een gek door een rood stoplicht. Even later wordt deze aangehouden door een politie-agent. Had je het rode licht niet gezien vraagt hij. Het rode licht wel, maar geen agent....". Iedereen in de bus een beetje glimlachen terwij de gids het bijna begaf. Het geeft in ieder geval wel goed weer hoe ze hier rijden...

Na 2 uur rijden kwamen we aan in My Tho, een stad in de Mekong Delta. Hier zijn we overgestapt van de bus in een bootje. Deze boot bracht ons naar een klein eilandje, waar we weer over moesten stappen in een nog kleiner bootje met 2 roeiers. Met deze boot gingen we door een kleine sloot met aan weerszijden kleine hutten en veel jungle-achtige tafferelen. Wij zaten de hele tijd te wachten op de krokodillen, maar die zaten er toch echt niet (in ieder geval niet in deze sloot...). Zo zie je maar Maai, ook wij laten ons in dergelijke praten!
Na een mooie tocht van enkele tientallen minuten kwamen we weer terug bij de grotere boot die ons naar een ander eilandje bracht om te gaan lunchen. Hier hadden 4 personen samen een olifanten-vis besteld. Deze werd 2 meter achter onze tafel uit een slootje gevist en 10 minuten later opgediend. Na de lunch hebben we nog verse bananen gekocht, beter dan van de groenteman.

Na de lunch gingen we met de boot naar de derde bestemming, een klein dorpje op een ander eilandje. Hier leven ze nog steeds erg primitief in hutjes. Leven doen ze van de verkoop van kokossnoepjes, krokodillen leren portemonnees, sjaaltjes, tassen enz. Tsja, wel toeristisch. Niels had hier nog bijna een krokodillen leren portemonnee gekocht. Nou niet allemaal gaan zeggen dat het zielig is. Deze dieren worden hier, net als de koetjes in Nederland, gefokt voor hun huid, vlees en botten.
In dit dorpje hadden ze in het midden een grote kooi staan. Nieuwsgierig als Niels is ging hij toch eens een kijkje nemen wat er in zat. Je raden het al... 2 enorme pythons. Zelf gevangen, rare mensen! Niels ging Suus halen en al snel stond iedereen van de tour om de kooi heen en werden de dieren uit hun kooi gehaald.

Weer terug op de boot werden we naar de haven gebracht, vanwaar we in een lokale bus gezet werden. We dachten in een uurtje in Chau Doc (Vietnamees dorpje op de Cambodjaanse grens waar we zouden overnachten) te zijn. De rit duurde echter 4 uur en dat is lang als je er niet op rekent. Helemaal als al die lokale pipo's ook nog eens rustig op je tas gaan staan. We hebben het toch gehaald zonder uit onze slof te schieten en dat vonden we best knap van onszelf. Aangekomen in Chau Doc bleek ons hotel vol te zitten en werden we naar een ander hotel gebracht. Natuurlijk is die dan niet beter en we hebben de nacht doorgebracht tussen de beestjes...
's Ochtends gingen we er al weer vroeg uit (5.30uur) om richting Cambodja te gaan. Onderweg zijn we nog gestopt bij een dorpje met etnische minderheden die zijden sjaals en sarongs verkochten (Suus als paspopje) en bij een drijvende viskwekerij. Daarna non-stop naar de grens.
Op de grens hebben we nog eenmaal Vietnamees gegeten en kregen we onze paspoorten met een nieuw visum terug.

Op dit punt eindigd onze reis door Vietnam en begint het Cambodja avontuur. Voor jullie lezers geldt hetzelfde, het eerste Cambodja verhaal staat namelijk online.

28-10-2006: Hanoi, Halong Bay, Tam Coc en Ho Chi Minh City

Allereerst onze oprechte excuses dat het zo lang geduurd heeft voor we ons reisverhaal geupdate hebben. De oplettende bezoeker zal wel opgemerkt hebben dat we wel foto's online hebben gezet onder de mappen Hanoi, Halong Bay en Tam Coc. Het reisverhaal is uitgelopen op een fiasco. We hadden namelijk een mooi verhaal getypt en toen we deze op wilden slaan viel de verbinding weg. Het is dus niet zo dat we jullie van informatie willen weerhouden...

We waren de vorige keer gebleven bij de teleurstellende verhalen die we gehoord hadden over de tourtjes naar Halong Bay. Hier kunnen we eigenlijk kort over zijn. Zoals de Vietnamezen hier zelf zeggen: "Same, Same but different". In ons geval houdt dit in dat we dezelfde tour hadden als waar onze bekenden het over hadden, alleen bij een andere organisatie geregeld. Ook bij ons ging er dus van alles anders dan vooraf afgesproken.
Het begon al in het begin. Ze kwamen ons namelijk niet ophalen, de eikels... Wij na een half uur wachten snel naar de reisorganisatie gegaan om opheldering te krijgen. Gelukkig kwamen ze ons toen snel ophalen en zijn we alsnog bij de groep (die meer mensen bevatte dan afgesproken...) gekomen. In de bus naar Halong zaten we naast een Nederlandse bioloog genaamd Job. Deze jongen heeft ons deze dagen mooi op de hoogte kunnen houden over de beestjes en plantjes. Errug interessant....!
Op de boot voer alles in het begin van een lijen dakje. We kregen een lekkere lunch en al snel bezochtten we een mooie grot. Eigenlijk zouden we naar een grot gaan waar weinig toeristen waren, maar hier konden we door de koreanen de grot niet meer zien. Terug op de boot en na een paar uur varen door een prachtig landschap (echt, bekijk de foto's maar eens!) mochten we zwemmen en kayaken. Omdat wij een 2daagse tour deden mochten wij kayaken, de mensen die 3 dagen gingen mochten enkel zwemmen. En niet anders omdat onze gids het anders niet zou snappen (kan hij ook niets aan doen, hij was gewoon niet zo intelligent). Wij dus een rondje om de boot gekayaked maar al snel gaan zwemmen/van de boot gaan duiken.
Na het zwemmen gingen we de mensen van de 3daagse tour afzetten op het eiland Cat ba waar zij in een hotel gingen overnachten. Wij mochten op de boot. We waren met Scott, een Australier, boven op het dek gaan liggen. Een stel Fransen en Ieren hadden hetzelfde idee en al snel was dit gedeelte van de boot een gezellige boel met live gitaarmuziek, gezellige gesprekken, enkele koude biertjes en heel veel sterren. We hebben uiteindelijk ook de nacht doorgebracht onder de sterren in een mooie donkere baai in Halong Bay en hier ook heel goed geslapen.
's Ochtends besloten we wat langer te blijven. We wilden nog niet terug naar Hanoi omdat we hier konden genieten van de rust en de mooie omgeving. Met de gids onderhandeld over de prijs waarbij wij als overwinnaars uit de bus kwamen! We moesten wel onze 2e nacht helaas door brengen in een hotel op Cat Ba. Bij aankomst in het hotel kwamen we de 3daagse groep tegen met wie we een trekking door de jungle zouden gaan doen. Dit is echt zwaar op de vroege morgen met een hitte die je in Nederland nooit zal meemaken. De omgeving was erg mooi, maar we hebben beide nog nooit zo hard gezweten en vooral bij Niels wil dit wat zeggen. Poehee!
Halverwege de tour werden we eens flink bang gemaakt. Op het stuk waar we net langsgelopen waren zat namelijk een slang. En niet zomaar een. De gidsen liepen iedereen te vertellen dat deze levensgevaarlijk was en laatst nog iemand had doodgebeten.... OK, niet leuk want we moesten hier weer langs terug en de ruimte is daar niet zo groot. Wij er dapper doorheen gestapt toen we onze bioloog op weg daarheen tegenkwamen. Deze was helemaal opgewonden want het was een "latijnse naam die we al snel vergeten waren slang" en die had hij nog niet op de foto en was in staat de gids aan te vliegen omdat hij dacht dat deze de slang ontkopt had. Suus was nog heel bezorgd en vroeg hem voorzichtig te doen. Maar Job weet wel hoe hij met slangen om moet gaan.... Toen hij terug kwam was hij helemaal gedesillusioneerd want het was een andere niet giftige slang. Aaaaah, wat jammer nou!
Eenmaal terug bij het hotel werden wij gedropt en in de steek gelaten. Meneer de gids had besloten dat wij maar naar het strand moesten gaan om te zwemmen in plaats van op de boot. Bij het strand aangekomen bleek dit enorm duur te zijn en zijn we terug gegaan naar de hotelkamer. Hier hebben we de hele verdere dag doorgebracht met lezen en rusten. Af en toe is dit best lekker, maar we waren best over de zeik over de actie van de gids. De ochtend erna hebben we het hem ook wel even duidelijk gemaakt en dit beviel hem niet dus sprak en verstond hij ineens geen Engels. Begon hij ineens in het Vietnamees tegen ons te schreeuwen en wij maar lachen...
Op de weg terug mochten we nog even zwemmen voor we aan land kwamen. Daar bleek dat onze bus "pech" had en later kwam. In het Vietnamees betekend dit dat de bus nog wat langer door Hanoi moest rijden om mensen op te halen.

Een dag later zijn we een flinke wandeling gaan maken. Een reis door Vietnam is niet af als je niet een bezoekje hebt gebracht aan oom Ho (Ho Chi Minh, degene die het land verenigd heeft). Deze historisch gezien belangrijke persoon ligt 10 maanden per jaar opgebaard in zijn Mausuleum in Hanoi, maar wordt op dit moment helaas gebalsemd. Het Mausuleum staat naast het presidentieel paleis en toen we hier aankwamen kwam ook net de president himself onder indrukwekkende begeiding thuis. Hebben we hem ook weer gezien! We mochten helaas geen foto maken van hem en zijn huis, dus kunnen we het jammer genoeg niet met jullie delen. Het is erg raar om op deze plek in Hanoi rond te lopen. Deze stad is namelijk altijd druk met brommers en luidruchtige mensen. Deze plek is helemaal stil. We kregen zelfs het gevoel dat we er niet hoorden te zijn. We zijn dan ook snel doorgelopen aan de eenpilaar pagode achter het Mausuleum. Deze pagado was heel speciaal omdat hij op een boom gebouwd was, tegenwoordig is de boom echter vervangen door een stuk beton. Wel mooi fotoplekje! Daarna zijn we weer een goede daad gaan verrichten. We zijn namelijk koffie met Tirasimu gaan drinken/eten bij KOTO. Dit is een project waar straatkinderen een betere toekomst gegeven wordt door ze op te leiden als ober/kok/andere horecafunctie. Erg lekkere Tiramisu overigens....

Weer een dag later zijn we naar Tam Coc gegaan, dit is Halong Bay op het droge. Nou ja, droge?? We vonden het er best nat en dan niet alleen door de stortregen die ons teisterde voordat we in de bootjes gingen waarmee je Tam Coc kan bezoeken. Maar voordat we hierheen gingen zijn we gaan ontbijten bij een restaurantje aan het meer in het old quarter in Hanoi. Het komende verhaal heeft een korte introductie nodig: een Vietnamese koning kreeg eens een zwaard uit de hemel waarmee hij de Mongolen uit Vietnam heeft verdreven. Nadat hij dat gedaan had heeft hij het zwaard teruggegeven aan een enorme schildpad in het meer die het terug bracht naar zijn eigenaar. Die schildpad hebben wij deze ochtend gezien. Hij bleef echter maar enkele seconden met zijn kop boven water dus hebben we er jammer genoeg geen foto van. Misschien nog wel grappiger was dat we gedurende het ontbijt met een japanner Nederlands hebben zitten praten. Toen hij vroeg hoe het met Jan Peter Balkenende ging begon hij toch te lachen. Zo zie je maar hoe ze in het buitenland tegen onze minister president aankijken.
Onze trip naar Tam Coc begon met een bezoekje aan de oude hoofdstad van Vietnam. Hoa Lua of zoiets. We kunnen niet alle namen meer onthouden en als we terug zijn zoeken we die gewoon op. Van de oude hoofdstad waren enkel 2 tempels nog te bezoeken. Deze waren echter een van de mooiste die we tot nu toe gezien hebben. In een van de tuinen zat een man met een enorme pukkelneus muziek te maken op een geimproviseerd instrument (zie foto's). Was echt akelig om te zien, Suus krijgt er nog steeds kriebels van!
Na de tempels naar Tam Coc. Dit is een riviertje die door het karstgebergte en 3 grotten stroomt. Wij met z'n 2en in een door iemand anders geroeid bootje zodat we ons konden vergapen aan het landschap. Ook hier weer proberen de Vietnamezen geld uit je te slaan. In de Lonely PLanet hadden we al gelezen dat je halverwege gevraagd wordt iets te drinken voor de roeier te kopen. Deze verkoopt dit dan weer voor de helft van het geld terug. Hier hebben we dan ook niet aan meegedaan. Net voordat we in de haven terugkwamen begon onze roeier om een fooi te vragen. Dit was de eerste keer dat hij zijn mond open deed en dit was toch best brutaal vonden we. Hij had zeker een fooi verdient want hij had hard gewerkt, maar eenmaal aan land vroegen ze om een dollar fooi. Idee voor bij Janssen, als mensen geen fooi geven, gewoon eissen. Ik zal jullie vast zeggen dat wij daar niet aan meedoen!

De dag na Tam Coc zijn we met het vliegtuig terug gegaan naar HCMC waar we gisteren avond onze vertrouwde kamer in het Red Sun hotel hebben betrokken. Het is echt raar om hier weer terug te zijn na heel Vietnam gezien te hebben. We krijgen steeds flash-backs nu.
Vandaag is Suus bij de kapper geweest. Niet te geloven hoe lang we daar hebben gezeten, ruim 3 uur. Eerst werd ze geknipt, toen geverfd. Jullie zullen haar nu niet meer herkennen want ze is goudblond geworden.

Morgen (zondag 29 oktober) gaan we een tour door de Mekong Delta doen. Daar blijven we ook overnachten om een dag later met de boot naar Cambodja te gaan. Daar zullen we naar verwacht ongeveer een week blijven en doorgaan naar een bounty eiland in Thailand.

21-10-2006: Hue & Hanoi

In ons laatste bericht schreven we dat we Hue tegen vonden vallen na Hoi An. Dat gevoel hebben we nog steeds. De eerste 2 dagen hebben we weinig gedaan. Overdag was het bovendien te warm om iets actiefs te doen, dus hebben we een hele middag in een internetcafe onder de airco gezeten. Dat was de dag van ons laatste bericht. Zoals we toen zeiden zouden we een dag later naar de verboden stad gaan, dat hebben we ook gedaan omdat het ook onze laatste dag daar zou zijn.

De verboden (purperen) stad was de moeite van het weerstaan van de hitte waard. Al hebben we daar al snel onszelf in een tuktuk gehesen. Op die manier zie je veel meer dan dat je zelf gaat wandelen. De stad is namelijk iets van 10 vierkante km groot en de tuktuk-drivers weten de mooiste plekjes. Het was wel jammer dat deze moeilijk gingen doen aan het einde. Vooraf hadden we mooi een prijs afgesproken voor een uur. Na dat uur gaven we zelf aan dat de tour erop zat en toen we wilden betalen was de prijs ineens het dubbele omdat ze ons terug zouden brengen naar ons hotel. Dacht het niet he... inmiddels zijn we hier wel aan gewend en konden ze het geld dat we afgesproken hadden aannemen of niets. Wij lopen wel terug!

De verboden stad was, net als in China, de stad in een stad waar de keizer woonde. Anders dan in Beijing is dit gedeelte momenteel nog wel bewoond (niet door een keizer, maar door de Vietnamezen met geld). Overal staan mooie oude gebouwen, afgewisseld door overblijfselen van de oorlog.

's Avonds hebben we de nachtbus naar Hanoi genomen. De hele bas zat proppievol, maar omdat Suus zo slim was de beste plaatsen te veroveren hadden we daar geen last van. Onze bagage werd tevens goed in de gaten gehouden door een enorm brede en lange kale Nieuw-Zeelander, hij hield namelijk goed in de gaten dat de Vietnameesjes niet te grof tegen de tassen gingen schoppen om de bagagekleppen dicht te krijgen. In het begin dachten we dat hij super aggresief was, maar bij de eerste stop gezellig met hem staan ouwehoeren. 's Nachts redelijk lang geslapen en omdat we vroeger aankwamen dan gepland kunnen we van een goede reis spreken.
Bij een hotel aangekomen moesten we even wachten op een kamer, er zouden namelijk al snel mensen uitchecken. Wij hebben, in de tussentijd ons gratis onbijtje en koffie wegwerkend, toen maar vast tourtjes bekeken. Toen de mensen naar beneden kwamen om plaats te maken voor ons, bleken het oude bekenden te zijn uit Natrang. Zij gingen naar Halong Bay en wij mochten in hun kleine, warme maar goedkope kamer.

Na onszelf even opgefrist te hebben zijn we de stad ingegaan. Dit is echt weer zo'n grote stad en we kunnen eigenlijk niet wachten om naar Halong Bay te gaan. 's Middags zijn we dan ook goed rond gaan kijken naar tourtjes daarheen. In de Lonely Planet hadden we namelijk gelezen dat je beter niet bij een hotel kon boeken en verder ook uit moest kijken dat je niet bij fake-reisorganisaties moet boeken. Uiteindelijk hebben we een, volgens ons, betrouwbare reisorganisatie geboekt. Zondagmorgen vertrekken we voor 2 (misschien 3) dagen naar Halong Bay. Vandaag (zaterdag) kwamen die bekenden terug uit Halong Bay en toen we vroegen hoe het geweest was kwamen de verhalen. De bus was te laat bij de boot, ze moesten heel lang wachten voor ze de kamer in mochten, de boot vaarde zo langzaam dat er geen tijd meer was voor zwemmen en kayaken etc... Hier moesten we toch even van slikken, gelukkig hebben we een andere organisatie, maar ze zeiden dat er ongeveer honderd boten zo waren.... Laten we er maar het beste van hopen.

Zaterdagochtend zijn we begonnen met een wandelroute door het "old quarter", een 1000 jaar oude wijk hier in Hanoi. Dit was echt leuk om te doen omdat je nu op plaatsen komt waar je normaal niet ze snel komt. Iedere straat in deze wijk heeft zijn eigen koopwaar, zo zijn er straten waar ze kleding verkopen, straten met schoenen, andere met tassen, groente, ijzerwaar of andere spullen die aan de man te brengen zijn.

Morgen gaan we dus naar Halong Bay voor een paar dagen. Dit schijnt erg mooi te zijn, maar omdat we een paar dagen op een boot zitten zijn we niet bereikbaar. Na Halong Bay komen we weer terug naar Hanoi en zullen we jullie uitgebreid verslag doen!

18-10-2006: Hoi An & Hue

De busreis naar Hoi An was behoorlijk zwaar. We hebben ongeveer 14 uur opgefrommeld in de bus gelegen. Op sommige stukken werd het nog spannend ook. Door de storm waren er rotsblokken op de weg gekomen en een paar keer stond de bus stil op een erg stijl stuk langs een afgerond. We waren dus blij dat we Hoi An veilig bereikt hadden.
Gelukkig stond er in Hoi An een super luxe gratis (!) hotelkamer op ons te wachten. Onze Ierse vrienden hadden ons namelijk hun bustickets cadeau gedaan, omdat zij hadden besloten in 1 keer door naar Hanoi te vliegen en deze niet meer nodig hadden. Bij hun tickets zat ook een gratis overnachting in een 3 sterren hotel. De kamer had zelfs twee balkons met uitzicht over de stad en een groot bad! Jammer dat we de dag daarna naar een andere kamer moesten verhuizen..deze kamer paste niet bepaald in ons budget.

We waren eigenlijk best moe van de reis en het was nog behoorlijk vroeg, maar na een douche en een goed ontbijt hadden we weer nieuwe energie om het stadje te gaan bekijken. Binnen een kwartier stonden we bij een kleermaker binnen om voor ons beide een pak te laten maken. Dat was een hele ervaring; eerst ga je een model kiezen uit een grote stapel modeboeken en daarna de stof. Dat is niet makkelijk, want er is gewoon teveel keus; materiaal, kleur, met of zonder print, ze hebben alles. Na veel getwijfel en moeilijke beslissingen was het ons toch gelukt. Niels een pak, Suus een pak (met rok en broek) en een jurkje. Nadat je een keuze hebt gemaakt, ga je nog wat proberen af te dingen en daarna wordt je van top tot teen opgemeten.

Hoi An bleek de mooiste stad tot nu toe te zijn. Je waant je hier een beetje in het 'Wilde Westen' met al die luiken enzo, bekijk de foto's maar! In dit stadje zie je het echte oude Vietnam. Dat komt doordat dit gedeelte van Vietnam niet door de oorlog vernietigd is. Suus kwam ogen en oren te kort om alle winkeltjes te bekijken.

De eerste avond hebben we al meteen een cookingclass gevolgd. Als voorgerecht loempia's en daarna had Suus vis in bananenblad en Niels vis met ananas. Na de les mochten we het lekker zelf opeten. Nu maar hopen dat we het over en paar maanden nog niet vergeten zijn!

De volgende dag was Niels jarig! Hiep Hiep Hoera! 24 jaar geworden al! Deze dag moest natuurlijk gevierd worden, maar best moeilijk als iedere dag al zo'n feestje is.
's Ochtends eerst naar de kleermaker om de pakken te passen. Deze waren mooi geworden, maar ze moesten op sommige plaatsen nog wat versteld worden. Niels heeft meteen nog twee overhemden laten maken en ook hebben we allebei nog schoenen laten maken voor onder het pak.
Daarna hebben we een scooter gehuurd met het plan om naar de Marmerbergen of het tempelcomplex 'My Son' te gaan. Voor dat laatste hadden we te weinig tijd, dus gingen we naar de Marmerbergen. Natuurlijk reden we verkeerd en kwamen we uit in een dorpje waar ze nog niet aan westerlingen gewend waren. Niels moest al een hele tijd naar de kapper, dus toen een kapper naar hem begon te zwaaien, besloten we dat meteen maar even te doen. In het begin vond de kapper het wel grappig dat wij binnenkwamen, daarna werd ie toch wel zenuwachtig. Niels gaf hem een pasfoto als voorbeeld hoe het geknipt moest worden, want hij sprak geen woord engels. Het hele dorp liep zo'n beetje uit om te komen kijken naar Niels zn knipbeurt en toen we weggingen vroeg de moeder van de kapper of ze de pasfoto als souvenir mocht houden. Het resultaat was redelijk, op een paar scheve plekken na hetzelfde als in Nederland.

s' Avonds zijn we eens lekker luxe uit eten geweest. Suus, als biefstuk-kenner, vond dit 1 van de lekkerste ooit. En natuurlijk nog een toetje na. En daarna lekker bier zitten drinken op het terras.

De volgende dag weer terug naar de kleermaker. De pakken waren nu bijna af. Alleen Suus haar broek moest nog een klein stukje korter worden gemaakt. Ook besloot Suus nog maar even een driekwart broek bij te laten maken, want haar linnen broek slijt wel heel erg hard. De dag daarvoor had ze trouwens ook nog een leuke zijde tas gekocht. Daar loopt ze nu iedere dag helemaal blij mee rond. Nadat we ook voor Ria nog een zijde hemdje hadden laten maken, besloten dat we genoeg geshopt hadden. Het zou toch al een probleem worden om alles in de rugzakken te krijgen...
's Avonds zijn we gaan eten bij een restaurantje aan de rivier. Het was maandag vollemaanfeest en dat is en heel spectakel in Hoi An. Muziek, dans en als het donker is komen er allemaal lichtgevende beesten (o.a. draken) op het water en duizenden drijvende kaarsjes. Wij hadden hier tijdens het eten een mooi uitzicht op. Een mooie afsluiting van onze tijd in Hoi An!

Dinsdag werden we al om 5.45 uur gewekt, omdat we de bus naar Hue moesten halen. Snel de tassen pakken en ontbijten en toe bleek dat de bus een half uurtje later kwam. Grrmh..al snel werd het een uur en uiteindelijk kwam de bus om 9.15uur (bijna 3 uur te laat) ! Dit tochtje duurde gelukkig maar 3,5 uur, omdat de buschauffeur het gaspedaal een keer had weten te vinden.
Op dit moment bevinden wij ons dus in Hue. Een leuk stadje, maar na Hoi An valt het ons toch een beetje tegen. We blijven hier dan ook niet lang en gaan donderdag alweer door naar Hanoi. We hebben gisteren een beetje door de stad gewandeld en morgen zijn we van plan nog naar de verboden stad te gaan. Maar daarover de volgende keer meer...

12-10-2006: Nha Trang

Het bruin worden waar we het de laatste keer over hadden is gelukt. Wanneer je ons niet meer kunt vinden op de foto, zoek dan naar 2 negers!
We zijn hier in een waar strandparadijs terecht gekomen. Een mooi strand, lekker weer en lekker eten en drinken. Omdat reizen ook best vermoeidend kan zijn en wij wel toe waren aan een korte vakantie zijn we hier lekker 5 dagen bijgekomen voordat we morgen (vrijdag de 13e...) de bus nemen naar Hoi An (mimimaal 12 uur in de bus, brrr). Wat hebben we de afgelopen dagen allemaal gedaan...

De eerste dag na aankomst zijn we natuurlijk direct na het strand gegaan. Er zijn hier echt mooie strandtenten waar je lekkere strandstoelen kunt huren met een mooie palmparasol erboven voor weinig geld en dat hebben we dus maar gedaan. Na een paar uurtjes van luieren, lezen, cocktails drinken krgen we toch wel honger en toevallig liep daar een vrouwtje lang die grote krabben en kreeft verkocht. We mochten proeven van haar en enkele minuten later zaten we met z'n 2en op het strand te genieten van 3 grote krabben die voor onze neuzen gebbqt werd (heeft ons 5 euro gekost ofzo, we willen niet eens weten wat het in Nederland zou kosten). Na de krab nog wat fruit gekocht (zegge: 1 watermeloen, 8 kleine bananen, 2 mango's en enkele lychee's) om later vanaf ons strandbed van te genieten. Geen slechte dag lijkt ons.

's Avonds kregen we weer een verassing. We kwamen namelijk Joey en Laura (2 Ieren waar we in HCMC al mee om waren gegaan) tegen. Daar hebben we nog even iets mee gedronken en afgesproken voor een dag later bij een andere strandtent.
Die strandtent heeft dus een mooi zwembad, errug goed! Weer de hele dag niets anders gedaan dan de al bekende zon, cocktails en lekker eten. Deze dag stond er namelijk kreeft op het lunchmenu. Na het strand meteen met Joey en Laura doorgegaan naar een echt Italiaans restaurant waar we pizza's op hebben uit een houtgestookte oven.

We wilden eigenlijk op tijd naar bed. Wij moesten er een dag later vroeg uit voor een boottocht langs de kust. We kunnen zeggen dat dit niet gelukt is. Dat was een dag later dus moeilijk ons bed uit, maar het was het waard! Een leuke dag op een boot vol vietnamese toeristen. Die verstaan ook iets anders dan ons onder een rustige boottocht. We waren nog maar net de haven uit of de eerste microfoon was al aanwezig. Na een paar Vietnamese liedjes waren ze benieuwd naar echte Nederlandse liedjes en we kwamen er echt niet onderuit. Uiteindelijk de hele dag zingen, dansen, zwemmen en rode wijn drinken uit de drijvende bar. Suus heeft nog enkele Vietnamezen overgehaald van het dak van de boot in het water te springen (ze konden niet eens zwemmen... Maar dat kunnen er hier wel meer niet, eigenlijk moest iedereen een reddingsvest aan in het water. Daaag!).

Vandaag nog een dagje aan het strand met een lekkere massage (3 euro voor 1 uur!). Verder niet zo veel gedaan en dat willen we morgen ook gaan doen. Morgenavond vertrekken we weer uit dit paradijs met de nachtbus naar Hoi An. Een minimaal 12 uur durende reis en dat is zwaar zat voor ons morgen.

Voor diegene die onze "avonturen" met eigen ogen willen zien hebben we nieuwe foto's toegevoegd onder Foto's - Vietnam - Nha Trang

08-10-2006: Dalat

Dalat zit er ondertussen alweer op voor ons. We hebben maar drie dagen in Dalat gezeten en vandaag zijn we doorgegaan naar Nha Trang. Zojuist zijn we, na een bustochtje door de bergen van 7 uur, aangekomen en we zijn nu net ingecheckt in een hotel aan het strand. Waarschijnlijk maar voor 1 nachtje, want we gaan zo ff kijken of we misschien op het eiland voor de kust een villa kunnen huren. Dit schijnt te kunnen voor 6 dollar per nacht, dus we zijn benieuwd!

De afgelopen dagen hebben weer veel leuke dingen gedaan. De eerste dag kwamen we nogal laat in Dalat aan en waren we best moe van de busreis. Het bleek dat net die dag het midden-herfstfeest in Dalat begon, dus zijn we toch maar even naar het centrum gegaan om te kijken. Daarin waren we niet de enige, want de hele stad was uitgelopen om dit spectakel niet te missen. Er liepen verschillende draken door het centrum rond. Allemaal onder begeleiding van verklede mensen en tromgeroffel. Ze gingen naar binnen bij de hotels en winkels en deden daar een (best wel agressieve) dans. De eigenaar moest hun dan geld geven. Sommige draken klommen ook op de balkons door middel van een paal die de andere mensen meesjouwden en anderen konden vuurspuwen. Leuk om een keer te zien, maar we zijn toch maar weer snel naar het hotel teruggegaan om uit te rusten van de busreis.

Volgende dag hebben we de stad verkent op een scooter. Dat was echt lachen! In het begin moesten we wel ff wennen, want het was alweer een paar jaar geleden dat we op een scooter hadden gereden. Dit was trouwens ook nog zo eentje waarbij je moet schakelen, maar dat ging niet bepaald makkelijk. Na een rondje om het meer hadden we het weer onder de knie en zijn we door het stadje gereden en een stukje door de bergen.
Halverwege onze scootertocht begon het te gieten! Op de foto's zie je ons dan ook voor de eerste keer in regenpak. We hebben tijden onze reis nog niet veel regen gehad, maar in Vietnam kan het echt spoken! In HCMC hebben we maar twee korte regenbuitjes gehad, maar in Dalat is het iedere dag na 3 uur 's middags 1 grote plensbui. Onderweg van HCMC naar Dalat regende het af en toe behoorlijk en je zag de zandpaadjes dan in modderstromen veranderen. Voor ons was het koudere klimaat van Dalat wel even lekker; je bent na een bui zo weer droog, in tegensteling tot HCMC waar je jezelf helemaal kwijtzweet!

Onze laatste dag was de beste. We hadden een tourtje geboekt bij de enige echte EasyDriver! Dit verdient een korte uitleg. In Dalat huizen de EasyRiders. Deze 'Born-to-be-wild'-mannen hebben geen kantoor, maar rijden de hele dag rond op scooters. Ze kennen Vietnam op hun duimpje en nemen vaak toeristen mee voor een tour in de buurt of door het hele land. Je hoeft niet zelf naar ze op zoek, ze vinden jou...
Wij hadden het geluk dat Mr. Happy ons had gevonden. Hij is een EasyRider, maar tevens een EasyDriver; hij is de enige die ook over een busje beschikt. Happy heeft ons de hele dag meegenomen op een tour in en om Dalat. Met hem kwamen we bij allerlei dingen waar je met een gewone tour niet snel komt. Als we wilden stoppen voor een foto kon dat gewoon en als we ergens wat langer wilden blijven ook. Je bent namelijk helemaal niet afhankelijk van een groep.
Mr. Happy heeft ons meegenomen naar twee pagodes, het zomerpaleis van Bao Dai, de Crazy House, een waterval, koffieplantages, bloemenkwekerij, zijdefabriek, een tocht door de bergen met prachtig uitzicht en nog veel meer. Het leukste was dat we ook bij mensen binnen konden kijken. Mr. Happy kende veel mensen in de omgeving, dus we werden overal hartelijk ontvangen. We zijn bijvoorbeeld bij een familie geweest die thuis manden vlechten. De hele familie hielp mee.
Het hoogtepunt was de lunch. We hebben bij een familie thuis gegeten. Ze hadden heerlijk gekookt. Vers gevangen vis, loempia's en nog wat dingen waarvan we niet weten wat het precies was. We zaten op hun balkon en hadden een geweldig uitzicht. We hebben hier natuurlijk ook een paar foto's van gemaakt, maar de werkelijkheid was mooier. Later liet Happy ons zien hoe ze onder hun huis Whiskey maakten en dat ze in de kelder varkens hielden. Later, bij een volgende stop, plukte hij ineens een blad van de boom en vertelde dat we die bladeren zojuist gegeten hadden...Ah ja.

Dat waren onze belevenissen in Dalat eigenlijk wel. We moeten een beetje op onze tijd in Vietnam letten, want we willen nog veel zien en doen. Aangezien het ook nogal veel regende en we Dalat voor het grootste deel gezien hadden, zijn we vandaag maar weer meteen op de bus naar Nha Trang gesprongen. We moeten natuurlijk wel een beetje bruin worden!

ps. De foto's volgen later. We komen er namelijk net achter dat hier geen USB-aansluiting op de computer zit.

04-10-2006: Veilig en wel aangekomen in Vietnam

Zondag zijn we veilig en wel in Saigon, of beter HCMC, aangekomen. Op het vliegveld in HongKong nog snel ff onze laatste HongKong dollars opgemaakt, en daarna het vliegtuig in naar ons tweede land. Op het vliegveld een taxi geregeld naar de de backpackerswijk in HCMC. De reis met de taxi was al erg spannend. Zo veel scooters bij elkaar hebben ze waarschijnlijk nergens anders ter wereld. En verkeersregels...? Die kennen ze hier niet! We hadden zo een goed hotelletje te pakken. Het bleek al snel dat we hier veel goedkoper uit zouden zijn dan in China. Hier hadden we voor de helft van de prijs in China een grote kamer met 2 kingsize bedden en een badkamer. Dat was wel erg luxe, maar we zijn daarna toch maar snel verhuist naar een normale kamer.

Na aankomst zijn we eerst iets gaan drinken op het terras. Meteen een bord vietnamese loempia's besteld. Wow..heerlijk! Terwijl wij van ons biertje zaten te genieten, kwamen van alle kanten jonge kinderen aangelopen die ons boeken en armbandjes enz. wilden verkopen. We hebben meteen een goedkope Lonely Planet gescoord. Heel de tijd in China hebben we hiernaar gezocht en nu hadden we er meteen de eerst avond 1 te pakken. Die kinderen hier, dat is trouwens echt zielig. Sommigen hebben net leren lopen, of nog niet eens en ze gaan dan midden in de nacht nog met hun moeder mee, om te leren hoe ze kaugom aan toeristen moeten verkopen. Op de foto's zie je 1 van de kinderen bij Suus op schoot zitten 0m 2.00uur 's nachts in een bar. Hij had eigenlijk in bed horen te liggen.

Een dag later bij het ontbijt hebben we twee mensen leren kennen. Joey en Laura, weer Ieren. Met hun zijn we die dag naar het oorlogsmuseum gegaan. Erg indrukwekkend om te zien. Er was een film over de oorlog en de invloed van 'Agent Orange' (ontbladeringsgif dat de Amerikanen over het land hebben uitgespreid) op Vietnamese mensen. Vooral de kinderen van de mensen die aan het gif waren blootgesteld zijn soms met afschuwelijke misvormingen geboren. Hier wordt je echt even stil van. Ook waren er allerlei foto's en kon je de cellen zien waar de Veitnamezen werden opgesloten en werden gemarteld.

's Avonds zijn we met Joey en Laura bij onze favoriete bar gaan eten. En tot onze grote verrassing kwamen we hier onze andere Ierse vrienden uit Beijing tegen. Ongelooflijk dat je hier bekende tegen kan komen. Maar we hebben er een gezellige avond van gemaakt. We waren om 17.00uur in de bar en rond 2.00uur waggelden we naar ons hotel.

In de tussentijd zitten we al de hele tijd met een groot probleem. Zoals we eigenlijk hadden aangekondigd zouden we Vietnam voor het grootste deel overslaan vanwege de typhoon die in het midden van het land veel schade heeft aangericht. Maar na onze eerste avond hier op het terras wilden we toch eigenlijk graag meer van het land zien. Het probleem is, dat je bijna niet aan informatie kan komen over de situatie daar. Meerdere mensen kampen hier met hetzelfde probleem, maar niemand weet wat ze moeten doen. Op Internet is weinig te vinden en van de mensen hier hoor je allerlei verschillende verhalen. We hebben nu besloten om morgen met de bus naar Dalat te reizen en vandaaruit naar Natrang te gaan. Dit zal zeker een week duren, en daar willen we dan verder bekijken of we doorgaan naar Hanoi. Vanuit Hanoi zouden we dan terugvliegen naar HCMC en een Mekongdelta-tour doen met exit naar Cambodja.
De typhoon was de ergste in 16 jaar en veel huizen zijn beschadigd. Daken van de huizen en op dit moment is in dat gebied geen electriciteit en water. De algemene opvatting hier is dat het binnen een week toch weer gerapareerd zal zijn. De electriciteit zal waarschijnlijk morgen of overmorgen al weer werken en de mensen herstellen zich vrij snel omdat ze van de toeristen afhankelijk zijn.We gaan dus toch maar eens zelf een kijkje nemen.Waarschijnlijk dus toch Vietnam voor ons!

Vandaag hebben we trouwens de Cu Chi tunnels bezocht. We hadden voor 5 dollar pp een tourtje geboekt dat de hele dag besloeg. Eerst naar de Cao Dai tempel. Erg bekend, een apart bouwwerk en dit is de heilige stad van de Cao Dai. Cao Dai is een religie die alleen in Vietnam voorkomt en een mix is van verschillende geloven. Daarna lunch en door naar de tunnels. Hier hebben we eerst een korte documantaire bekeken over de tunnels gedurende de Amerikaanse oorlog in Vietnam. Na de film zijn we het complex (onze eerste jungle ervaringen) van de tunnels ingegaan. Hier kwamen we de boobytraps tegen die de Vietnamezen gebruikten (daar wil je niet inkomen...), heeft Suus zich als vrijwilliger in een echte tunnel laten zakken en hebben we de ondergrondse bunkers en keukens gezien (met een heel ingenieus systeem dat de rook ongeveer 300 meter verder boven de grond uit laat komen).
Maar het hoogtepunt waren de tunnels en de schietbaan. Jaja, wij hebben geschoten met AK-47's (russische wapens). Dat was een hele ervaring. De schok en het lawaai waren harder dan verwacht!
Suus is daarna nog de tunnelrat uit gaan hangen door met een Vietnamese militair een 30 meter lange echte tunnel door te kruipen (zie foto's). Niels liet dit toch maar aan zich voorbij gaan, die tunnels zijn namelijk echt smal....

Tot zover onze belevenissen in HCMC. Morgen nemen we al vroeg de bus naar Dalat. Een reis van ongeveer 7 uur.