Maleisi�

08-02-07 Borneo

Na ons jungle avontuur van de vorige keer hadden we natuurlijk wel een biertje verdiend. Boven ons hostel haddan ze een mooi barretje gebouwd en daar zijn we dus gaan zitten. Even later kwam de eigenaar er met zn vrienden bij zitten. Samen hebben we er een erg late, maar gezellige, avond van gemaakt.

De dag erna lekker uitgeslapen en bijgekomen van de dag ervoor. We wilden eigenlijk 's middags nog naar het museum, maar dat plan ging niet door. Toen we net op het punt stonden om daarheen te gaan kwam de vader van de baas voorbij. Hij vroeg of we misschien zin hadden om mee naar de markt te gaan. Eigenlijk wilde Suus daar al de hele tijd heen, maar we dachten dat deze 'Sunday market' alleen op zondag was en voor die dag hadden we al andere plannen. Nu vertelde deze vriendelijke opa dat zaterdag de beste dag was voor de markt. De mensen van de markt blijven schijnbaar 'snachts in hun kraampje slapen en gaan de dag erna weer verder met de verkoop. Maar ja, dan is alles niet zo vers meer natuurlijk.
Kortom, wij meteen mee de auto in naar de markt. Hier kregen we een rondleiding van de oude man en liet hij ons allerlei tropische vruchten proeven. Ook kocht hij nog twee zakken fruit voor ons. Super aardig.

Op zondag zijn we gaan kajakken door de jungle van Borneo. We werden al vroeg opgehaald om met z'n allen eerst te gaan ontbijten bij een bekende noodle-tent. Hier bleek dat we met een groep van ongeveer twintig man de rivier op zouden gaan. Na onze kom noodles te hebben opgegeten gingen we naar het startpunt. Hier kregen we een korte uitleg en toen vertrokken we. Het was echt super! Dwars door de jungle en helemaal weg van de bewoonde wereld.
Nou ja, bijna dan. Op een gegeven moment zagen we namelijk een hangbrug over de rivier. Hier hebben we pauze gehouden en zijn we door het dorpje gaan lopen. Onze gids was hier al eerder geweest en vertelde dat de brug nog maar 1 jaar oud was en dat de mensen vroeger alleen per boot naar de stad konden.
Na deze rondleiding ging iedereen lunchen. We weten niet meer waarom, maar wij gingen met zn tweeen nog een beetje rondlopen in het dorpje. Hier raakten we aan de praat met twee mannen. Op een gegeven moment werd er een grafkist over de hangbrug gedragen. De mannen vertelden ons dat er die ochtend iemand was overleden in hun kleine gemeenschap (60 inwoners) en vroegen of we wilden komen kijken. Ze namen ons mee naar het huis van de oude vrouw die was overleden. Hier waren de mensen van hun dorpje en omliggende dorpjes verzameld. Het was best vreemd om hier bij te zijn. De mensen waren eigenlijk helemaal niet zo verdrietig, deze mensen zien het overlijden van iemand niet als een trieste gebeurtenis. Ze waren erg aardig tegen ons en boden ons rijstwijn en fruit aan. Wij moesten er helaas alweer snel vandoor omdat de groep ondertussen klaar was met lunch en zij niet wisten waar wij waren.

Het kajakken was erg leuk, maar ook wel vermoeiend. De volgende dag hebben we dus niet veel gedaan. We hebben een beetje door het dorpje gelopen, maar dat was niet zo'n succes. Halverwege barstte er namelijk een hevige tropische bui los. Normaal zijn deze buien van korte duur, maar deze duurde de hele middag en alles veranderde in rivier.

Tot zover Borneo, want de dag erna vlogen we alweer richting Johor Bahru om vandaaruit meteen door te gaan naar Singapore. Het volgende verhaal staat dus onder Singapore. Foto's van Borneo volgen later.

02-02-07 Borneo

Mensen het is feest! En de oplettende lezer weet waarom. Wij zijn namelijk vandaag 150 dagen op reis!!

Maar goed, wij pakken daar straks nog een biertje op.
Nu eerst verder met onze reisavonturen. De dag na aankomst in Kutching zijn we naar het Sarawak Cultural Village geweest. Dit is een soort levend openlucht museum waar je kan zien hoe alle bevolkingsgroepen hier leven of leefden.

Als eerste gingen we naar het 'Urang Ulu' huis. Dit huis stond op grote palen en via een smal trapje van stukjes boomstam moesten wij hier naar boven. Hier waren twee mensen zwaarden aan het smeden en heeft Suus nog muziek gemaakt. De mensen hier waren echte Urang Ulu's, dat betekend mensen up-river people. Ze hadden enkel een klein lapje aan.
Hierna gingen we naar de Melanau stam. Deze hadden een enorm huis van drie verdiepingen op vijftien meter hoge palen.
Zo zijn we ook nog bij de Maleisiers en Chinezen geweest en zelfs bij de Koppensnellers! Deze laatste waren mensen die schedels 'spaarden'. Ze hadden een groot longhouse en daarbij ook een grote ronde hut. De hut diende als een soort vergaderzaal en ook sliepen hier de ongetrouwde mannen die de wacht moesten houden. De derde functie van de hut was opslagplaats voor de buitgemaakte schedels. De mannen in de stam mochten niet trouwen voordat ze een schedel hadden als bewijs van hun moed. Wij mochten met deze mensen oefenen met de blaaspijp die zij voor de jacht gebruiken. Niels bleek een goede jager. Hij schoot het piepschuimen konijn recht in zn kont!
Na de koppensnellers gingen we op bezoek bij de Iban. Deze longhouse konden we alleen bereiken via een smalle bamboobrug. En het laatste bezoek brachten wij aan de Penan. Dit is een nomadenvolk dat leeft in een kleine hutjes. Hun specialiteit is de blaaspijp. Hier moest Niels dus even demonstreren hoe goed hij hier in is. Na twee pijlen hadden ze Niels bijna in de groep opgenomen, Suus kon hem nog net redden.

Al deze bezoekjes hebben ons bijna de hele dag gekost. Gelukkig konden we hierna een beetje bijkomen bij een traditionele dansvoorstelling. Iedere stam liet hier 1 van hun dansen zien. Natuurlijk moest Suus hier ook weer het podium op om mee te doen. Hierna kreeg ze een staande ovatie!

De dag erna zijn we een beetje door Kutching gaan wandelen. Er zijn hier erg veel leuke winkeltjes met allerlei antieke spulletjes. Suus moest Niels nog met veel moeite tegenhouden om geen echte speren te kopen. Andersom moest Niels Suus bijna vastbinden bij het zien van een paar geweldige schalen.

Hierna was het weer tijd voor de echte actie! Vandaag zijn we naar een national parc geweest. Hier hebben wij een trekking gedaan dwars door het regenwoud. We waren hier op eigen gelegenheid naarte gegaan omdat we de tourtjes allemaal te duur vonden. Dit was op zich goed te doen, alleen we hadden het klaargespeeld om precies op een verkeerde tijd te komen. Nu was er dus nergens een gids te bekennen. Dan maar zelf!
We hebben nog ff onze naam in de map geschreven en Suus liet de mevrouw achter de balie beloven dat ze hulptroepen zou sturen als we na vier uur nog niet terug waren. Hierna liepen we als echte Steve Irwin's de jungle in! Nu we het toch over onze geliefde Aussie hebben..Het eerste wildebeest dat we tegenkwamen was een uit de kluiten gewassen Krokodil! Met opengesperde bek lag ie ons aan te staren. Brrr.
Snel weer verder met onze tocht. Tijdens het lopen konden we soms over verhoogde houten paden, maar vaak over een smal pad dwars door jungle en moeras. De hele tijd moesten we goed opletten voor slangen en ander ongedierte. Ook moesten we goed op de bomen letten, want in dit bos zaten ook wilde Urang Utangs. Deze apen zijn behoorlijk groot en sterk. Ze kunnen ook behoorlijk agressief uit de hoek komen, in het bijzonder als je eten bij hebt of als je ze irriteerd. Ons was geadviseerd goed op te letten en als we ze zagen zachtjes en langzaam maken dat je wegkomt.
We hadden geluk met onze tocht. We hebben namelijk nog Zonneberen gezien, Maquacen, veel vogels en ook Urang Utangs!
Deze laatste helaas niet geheel in het wild, maar in een afgesloten gedeelte. Bij dit National parc zit namelijk ook een rehabilitatie gedeelte. Hier proberen ze Urang Utangs te trainen om weer in het wild te gaan leven. Als ze klaar zijn met de training worden ze in het national parc uitgezet.

Tot zover onze avonturen in de jungle van Borneo! Vor foto's kan je kijken onder de kop 'Maleisie - Sarawak'.
We hebben nog drie dagen te besteden in Borneo. We hebben voor komende zondag alweer een leuk tourtje vastgelegd. We gaan namelijk 6 uur door het regenwoud kajakken!

30-01-2007 Borneo

De dag na de stadswandeling in Malakka zijn we 's ochtends vroeg eruit gegaan om met de bus naar Johor Bahru te gaan. Dit bleek een gore stinkstad te zijn. Maar gelukkig was het maar voor 1 dagje. 's Avonds nog een beetje zitten internetten en toen we terug naar huis liepen schrok Niels zich te pleuris van een paar slangen op straat. Hij was bijna over een paar grote dikke slangen gestruikeld die daar lekker in een bakje lagen te kronkelen.

De volgende later enorm vroeg het bed uit. Alweer ja. We moesten namelijk om half 6 al op het vliegveld staan voor de reis naar Kota Kinabalu (Borneo). We hadden niet zo lekker geslapen omdat er wederom vieze beestje in bed zaten en omdat er een paar mensen karaoke aan het doen waren recht voor ons raam $##&%$*.
Uiteindelijk zijn we, wonder boven wonder, 's ochtends al om 9.30 uur aangekomen op Sabah. Ff uitleggen: Sabah is 1 van de 2 Maleisische provincies op Borneo. Borneo kennen jullie waarschijnlijk wel van het urang utang filmpje van het wereld natuurfonds. De andere provincie heet Sarawak en ook dat gaan wij met een bezoekje vereren. Tussen deze twee provincies ligt een klein oliestaatje met een hele rijke sultan. Dit staatje is genaamd Brunei.
Goed, we waren dus aangekomen op Kota Kinabalu, de hoofdstad van Sabah. Omdat we zo vroeg aankwamen hadden we nog de hele dag en zijn we een beetje door de stad gaan lopen. We wilden eigenlijk ook de tourtjes bij de reisbureaus gaan bekijken, maar deze vielen ons behoorlijk tegen. Alles was of te duur of gewoon een stom tourtje. Dan maar zelf iets proberen.. Eerst de mogelijkheden bekeken om zelf naar de bekende Mount Kinabalu te gaan. Ook dit ging niet lukken wegens bijna niet bestaand openbaar vervoer. De hotsprings werden toevallig net gerenoveerd, dus ook dat viel in het water. Helaas pindakaas. Daarna, onder het genot van een lekkere MC Flurry onstond het prachtige idee om dan maar naar het dichtbij gelegen national park te gaan wat bestaat uit een vijftal mooie bountyeilandjes.

De volgende dag dus naar het strand getogen. We werden in 20 minuutjes per speedboot naar het strand gebracht. Het water hier was superhelder. Vanaf de steiger zagen we al heel veel mooie gekleurde visjes zwemmen. En een wit strand wat bijna verlaten was. Genieten dus!
Omdat er af en toe een buslading koreanen op het strand wordt losgelaten werden er toch allerlei leuke dingen aangeboden. Zo hadden ze bijvoorbeeld snorkelspullen en kon je daar duiken (hebben wij deze keer niet gedaan). Maar 1 ding hadden we echt nog nooit gezien...onderwaterscooters! Jaja, volgens ons hebben ze deze speciaal ontworpen voor de koreanen die niet kunnen zwemmen.

Op het strand hadden we de hele dag gehad om na te denken wat we verder nog wilden doen of zien in Kota Kinabalu. We konden eigenlijk niets bedenken, dus besloten we maar door te gaan naar Brunei. De vraag was 'Hoe?'. Nergens was aan informatie te komen hoe of waar bussen gingen en of dat er misschien nog andere manieren waren om in Brunei te geraken. Uiteindelijk hebben we een stel fransen aangesproken of zij misschien iets wisten. Bij toeval kenden zij drie mensen die de volgende dag naar Brunei wilden. Nog toevalliger kwam 1 van die mensen net langsgewandeld. We hebben meteen maar afgesproken om de volgende dag met z'n vijven te gaan.

Om 7 uur in de ochtend gingen we de anderen bij hun hotel ophalen. De twee mensen die we nog niet ontmoet hadden bleken twee Nederlandse meisjes van de NHTV te zijn die stage liepen op Borneo. Ze hadden het weekend vrij en wilden Brunei ook een keer zien. Eerst moesten we vier uur op de boot naar een eiland vlakbij Brunei. Het was steenkoud op de boot vanwege de Airco, hier kwamen onze dikke vesten toch nog goed van pas. Op het eiland moesten we twee uur wachten en dan nog een s anderhalf uur op de boot naar Brunei.
Bij de douane werd onze australische vriend uit de rij gepikt. Wat bleek? Australie is 1 van de weinige landen die een visum nodig heeft voor dit land. Dat duurde ff en tegen de tijd dat hij zn papiertje had bemachtigd zat de bus naar de hoofdstad vol. Klote, want de taxi's wilden ons maar al te graag een poot uitdraaien. Volgens hen zou de volgende bus pas twee uur later komen. Tja, wat doe je dan? We zaten er behoorlijk doorheen en we wilden graag naar een fijne hotelkamer, maar we gunden die afzetters het eigenlijk ook niet. Na een uur wachten kwam er plotseling toch een bus. We hebben natuurlijk nog ff lief naar de taxichauffeurs gezwaaid, maar zij zaten zomaar zuur terug te kijken. Toch weer trots op deze overwinning!

Brunei bleek een mooi en schoon en vooral goed ontwikkeld land te zijn. 's Avonds zijn we al meteen een rondje door de stad gaan lopen. Om in het centrum te komen moesten wij vanuit ons hotel een watertaxi nemen. Per speedboot gingen we door de drijvende dorpen en stonden we binnen een paar minuten midden in het centrum.
Hier liepen we meteen op een prachtige moskee af. Helemaal 's nachts als de moskee verlicht is, is dit een prachtig gezicht. Hierna kwamen we een leuk cafe tegen. Zonder alcohol natuurlijk, want dat hebben ze niet in Brunei. Maar wat ze wel hebben zijn waterpijpen! Dat moest natuurlijk uitgeprobeerd worden. We mochten kiezen uit verschillende smaken. Later legde de ober uit dat ze ook allerlei mixen kon maken en dat je er bijvoorbeeld ook cola ofzo in kan doen. Vond ie zelf heel lekker, maar wij houden het bij water.

Een dag later hebben we de stad eens goed bekeken. Nog een keer bij de moskee geweest, ook ff bij daglicht kijken. Verder zijn we naar het paleis van de sultan geweest, waar we helaas niet verder dan de hekken kwamen. Het paleis konden we niet zo goed zien, maar de oprijlaan is ongeevenaard. Daarna weer dwars door het waterdorp naar het centrum om daar de bus te pakken naar de nieuwe en grootste moskee. Hier mochten we eventjes naar binnen, maar dan moesten we wel allebei een jurk aan en het fototoestel inleveren. Helaas geen foto's van binnen, maar wel errug mooie van de buitenkant.
Toen we terug wilden kwamen we erachter dat de bussen niet meer reden. Ook was er in de buurt geen taxi te bekennen. De eerste de beste jogger die we tegenkwamen vroegen we hoe we dan bij het centrum zouden kunnen komen. Deze rende meteen verder naar zn auto om ons een lift te geven. De mensen zijn hier zo ongelooflijk vriendelijk dat we er soms gewoon ongemakkelijk van worden.

Een dag later zijn we per bus weer verder gegaan naar Miri in Sarawak. Tijdens deze reis kwamen we langs de olievelden van Brunei. Miri viel ons een beetje tegen en dus gingen we de volgende dag meteen naar Sibu. Deze keer moesten we ongeveer 8 uur in de bus zitten. Dit deden we met veel plezier, want er was veel te zien onderweg. We reden dwars door de jungle van Borneo en zagen af en toe ook Longhouses. Dit lijkt wel een blok rijtjeshuizen, maar dan van hout, op palen en zonder tussenmuren. Hier wonen hele families zonder enige privacy bij elkaar.
Helaas viel Sibu ons nog meer tegen dan Miri. Na 9 uur 's avonds was bijna alles dicht. Op enkele vage kroegetjes na. Hier draaien ze happy hardcore terwijl wij ff rustig bij willen komen. De volgende dag weer door naar Kutching dus!

Vandaag dachten we dus een rustig boottochtje te gaan doen naar Kutching. Het eerste deel was nog wel leuk. Er was veel te zien op de oevers; longhouses, jungle maar helaas ook de houtfabrieken. De laatste helft van de reis was verschrikkelijk. En dat is zacht uitgedrukt! We gingen het laatste deel over open zee met golven van vijf meter hoog. De boot was zo aan het stuiteren dat we regelmatig los kwamen van de stoelen. Met het idee in je achterhoofd dat er pas een boot gezonken is, is dat niet prettig. Dit kon natuurlijk niet lang goed gaan en al snel lag de halve boot te kotsten. Niels had een sterke zeemansmaag, helaas is Suus daar niet mee gezegend. Heeft ze zich de hele reis altijd goed in kunnen houden, zelfs in de Cameron Highlands...maar nu ligt haar lunch toch echt op de zeebodem. Aaahgr! Na twee uur met een plastic zakje in de hand te hebben gedacht dat de boot zou vergaan zagen we plotseling land. Net als een fata morgana!
Eindelijk weer vast land onder de voeten. We stonden nog flink na te bibberen van de kou en van de ervaring toen er ineens een taxichauffeur met Suus haar tas vandoor ging. Wij er snel achteraan en zijn toen toch maar in de taxi gesprongen omdat we midden in een stortbui stonden.
Kutching vinden wij helemaal geweldig en we hebben gelukkig een erg leuk hotel gevonden. Hier gaan we onze laatste week Borneo doorbrengen.

O, ons laatste nieuwtje is dat de tickets nu officieel vaststaan op 10 februari 2007. We komen pas aan op 11 februari.
De nieuwe foto's staan onder 'Maleisie - Sabah' , 'Brunei' en 'Maleisie - Sarawak'.

22-01-2007 Malakka

We hebben niet zo heel veel tijd in Malakka, dus gingen we er vandaag flink tegen aan. In de Lonely Planet stond gelukkig weer een wandelroute, iets waar we helemaal fan van zijn geworden. Op die manier kom je namelijk op de leukste plekjes, waarvan je enkele anders nooit zou ontdekken.
Zoals altijd bij ons begonnen we niet bij het startpunt, het midden lag namelijk een stuk dichterbij ons hotel en de route was toch een ronde. Komen we ook een stuk dichter bij ons hotel weer uit!

Allereerst een kort stukje historie, vanuit ons oogpunt!.
In het jaar 1509 zagen de portugezen wel brood in deze stad en kwamen het inpikken. Gelukkig waren de Nederlandse helden hier niet van gediend en kwamen even later malakka van de criminele Portugezen bevrijden. Helaas werden de Nederlanden 150 jaar later in Europa aangevallen door de verdomde Fransen, waarna deze stad in handen van de Engelsen (onze bondgenootjes) kwam.

We begonnen dus in het midden bij het befaamde portugese fort "famosa". Van dit fort is helaas niet veel meer van over omdat de Engelsen dit vernietigd hebben. Enkel de belangrijkste toegangspoort staat nog overeind. Van hieruit zijn we de kleine heuvel opgelopen naar een door de Portugezen gebouwde kerk. Van deze kerk stonden enkel de muren nog overeind met daarbij veel grafstenen met oud Nederlandse teksten, toch heeft het erg veel indruk gemaakt. Of dit komt door de man die echt supergoed rockclassics aan het spelen/zingen was of omdat we in een voorgaand leven hier als eens zijn geweest, we weten het niet. Maar we werden er wel helemaal stil van!

Nadat we even bijgekomen waren van onze plotselinge drang om gelovig te worden zijn we rustig verder gaan lopen. Na enkele minuten kwamen we uit bij het volgende hoogtepunt. In Malakka staat het oudste Neerlands gebouw in Azie, genaamd "Stadthuys". Normaal gesproken zijn we niet zo van de museums, maar deze konden we niet missen. We hebben er ook geen spijt van gehad, wat een mooi meseum zeg. Voor beiden de mooiste en leukste uit ons leven (en dat zegt wat, we zijn er al veel doorgesleept...).
Het museum toonde ons de geschiedenis van Malakka, met daarbij natuurlijk ook een groot deel over de Nederlandse kolonisatie. Erg mooi opgezet, met veel aangeklede poppen, schilderijen, wapens, attributen en veel meer! En dit alles in het mooiste gebouw dat ooit gemaakt is door een Nederlander. Het pleintje waar het "stadthuys" staat is trouwens ook niet onaardig!

Daarna liep onze route naar en door chinatown. Ook hier kom je de Nederlandse bouwstijl weer volop tegen. Zo zie je regelmatig huizen waar "Heerenhuys" staat ofzo! Verder zijn hier veel leuke winkeltjes waar je mooi antiek en leuke hebbedingetjes kunt kopen. Ook mooie souvereniers, helaas hebben we hier het geld en de ruimte niet voor in onze tas.
Verder is chinatown niet zo heel bijzonder meer. We hebben al zoveel chinese tempels gezien dat we er helaas niet meer van kunnen genieten.

Morgen gaan we weer verder, naar Johor bahru om precies te zijn. Dit stadje op zich is niet ons doel, maar vanuit hier vliegen we overmorgen naar Borneo.... Hoe het daar met internet gesteld is weten we nog niet dus het kan wel even duren voor we weer iets laten horen. We proberen jullie natuurlijk wel zo snel mogelijk op de hoogte te stellen van onze avonturen daar!
Foto's van Malakka staan onder "Maleisie - Malakka"

21-01-2007 Malakka

We zijn de 20ste laat, rond 1.00 uur 's nachts, aangekomen bij ons oude en vertrouwde hotelletje in Kuala Lumpur. Lang hebben we er niet gezeten, want vanmorgen hebben we snel weer uitgecheckt en de bus naar Malakka genomen. Hier kunnen we nog niet zo veel over zeggen, maar tot nu toe ziet alles er wel leuk uit. Later meer hierover, dan volgen ook de foto's!

03-01-2007 Kuala Lumpur en Cameron Highlands

GELUKKIG NIEUWJAAR!!!

Wij hebben dit jaar oud & nieuw gevierd in Kuala Lumpur onder de Petronas Tower. Daar onder aan de beroemde torens ligt een grote vijver waar duizenden mensen zich omheen hadden verzameld. Al die mensen zaten daar maar te wachten op iets. Wij wisten niet op wat, maar we dachten op vuurwerk. We besloten er maar gewoon bij te gaan zitten. Uiteindelijk gingen om twaalf uur de sproeiers in de vijver aan en begon er, jawel, een grote vuurwerkshow. Je denkt feestje..nee hoor, gewoon kijken naar de vuurwerkshow en dan gaat iedereen weer terug naar huis. Dat was wel ff anders dan in Nederland... Geen bier, geen oliebollen en weinig feest. Wij zijn na het vuurwerk in de supermarkt maar een biertje gaan halen en hebben toen toch nog een biertje gedronken op het nieuwe jaar. De vuurwerkshow was wel super, maar oud & nieuw is toch het leukste om in Nederland met je vrienden te vieren!

Onze reis naar Kuala Lumpur was trouwens goed verlopen. We zijn weer heel op plaatst van bestemming aangekomen. Alleen toen we eenmaal in de stad waren moesten we lang zeken naar een kamer. Vanwege oud & nieuw zat alles afgeladen volgeboekt. Wij hebben dus na een lange reis nog een uur met die zware tassen door de stad gesjouwd op zoek naar een kamertje. Uiteindelijk hebben we een leuke kamer gevonden, maar helaas mochten we maar 1 nachtje blijven. De nacht daarna zat vol. Toch die kamer genomen om de volgende dag maar weer verder te gaan zoeken. We konden uiteindelijk in het hotel een paar gebouwen verderop slapen. Het was een gore kamer, waar wij ook liever niet kwamen, maar het was onze enige keus. Ach ja, het was voor 1 nachtje en daarna mochten we weer terug in ons oude hotel.
's Avonds bleek het nog erger dan we dachten. We waren de hele dag op pad geweest en hadden het moment om naar de kamer terug te gaan zo lang mogelijk uitgesteld. Om bij onze kamer te komen moesten we via een vies zijstraatje waar ratten liepen zo groot als katten. AAAAHH! Verschrikkelijk! Heel de kamer op enge beesten gecontroleerd natuurlijk voor we gingen slapen en we besloten meteen om de volgende dag zo vroeg mogelijk naar ons oude hotel terug te gaan.
's' Ochtends meteen onze spullen gepakt om te verhuizen. We lopen onze kamer uit, door een smal gangetje naar de uitgang, we doen de deur de deur naar die vieze zijstraat open.....en daar staat ons weer iets verschrikkelijks te wachten. Op deze vroege morgen staat daar een groepje Maleisische mannen een koe te ontvellen en in mootjes te hakken. Jawel, midden in de stad voor recht onze deur. Gatverdamme, we hadden nog niet eens gegeten. De dag daarvoor hadden we de koe al zien staan, samen met een ander koe. Die andere koe stond nu dus toe te kijken hoe ze zn vriend stonden af te pellen. Hij was ook bijna aan de beurt.
Jullie begrijpen dat we blij waren om weer in ons oude hotel terug te zijn. We hadden een schone kamer met een gedeelde badkamer. Normaal zijn we niet echt van de 'gedeelde badkamers', maar hier was het goed te doen.Het was trouwens een bijzonder leuk guesthouse. Heel gezellig, met een keuken waar je 's ochtends zelf je boterhammetje roostert, je boterhammetje aan de keukentafel opeet en daarna zelf de afwas doet. Normaal thuis niet onze favoriete bezigheid, maar hier een leuke afwisseling op een boterham in een restaurant.

Voordat het nieuwe jaar inging hebben we het laatste deel van de reis uitgedacht en vastgelegd. Ahhh..eigenlijk willen we er nog liever niet aan denken, maar we moeten er straks toch een eind aan gaan breien. We hebben meteen onze eerste dag in Kuala Lumpur vliegtickets naar Borneo vastgelegd. De 24e januari vliegen we naar Borneo en daar gaan we in twee weken tijd van Kota Kinabalu naar Kutching trekken.
We hadden achteraf toch te snel geboekt, want later kwamen we erachter dat we dan wel heel veel tijd op het vaste land van Maleisie zouden doorbrengen. Maleisie vinden we toch best wel duur en als we er zo lang zouden blijven zou er niet genoeg tijd en geld overblijven om nog naar Indonesie te gaan. Weer de plannen omgegooid en we besloten om dan maar eerst naar Bali te gaan.
Dan nog aan vliegtickets zien te komen...Niet zo makkelijk op het laatste moment. De vliegtickets zijn meestal niet goedkoop als je op zo'n korte termijn wil gaan vliegen. We zijn dus meteen op Internet gaan zoeken. Hadden we eindelijk een mooi ticket gevonden, maar hadden we geen creditcard om mee te betalen. Wij dus naar het kantoor van AirAsia getogen om daar te boeken, maar daar lag het systeem eruit. $%###^$^&% Hebben wij weer...! De tickets werden met vaart voor onze neus weggekaapt door mensen die wel een creditcard hebben. We zagen onze prachtplannen alweer in het water vallen. In een laatste wanhoopspoging hebben we toen Ria en Rinus op zondagochtend uit hun bed gebeld :) (nogmaals sorry daarvoor) Gelukkig was vaders zo lief om ons te hulp te komen met zijn creditcard. (DANK) Nu zijn wij dus de gelukkige bezitters van twee vliegtickets naar Bali! Aanstaande vrijdag (5 januari) vliegen we dus alweer naar het volgende land om twee weken later weer terug te keren naar Maleisie.

OK, dat betekende dus dat we nog vier dagen hadden om voor het vertrek naar Bali iets van Maleisie te gaan zien. We besloten de Taman Negara over te slaan (we gaan toch al naar Borneo, genoeg jungle daar) en meteen 1 januari naar de Cameron Highlands te gaan.
De busreis was echt klote met al die zigzagweggetjes op het eind, maar nu zitten we hier dus in de bergen temidden van de theeplantages. De dag dat we aankwamen hebben we niet zoveel gedaan omdat Suus misselijk was van de reis.
De tweede dag wilden we zelf naar de theeplantage lopen. In de Lonely Planet stond dat dit ongeveer 1 kilometer was. Na 3 kilometer lopen komen wij een bordje tegen met "theeplantage 6 kilometer". Toen zijn we toch maar omgedraaid, want 6 kilometer bergafwaarts vinden wij nog wel ok, maar die 6 km die we dan ook weer terug moesten lopen... tegen de berg op nog wel..daar hadden we toch ff geen zin in.
Voor vandaag hadden we een tourtje geboekt. Een tour-de-boer door de Cameron Highlands! We zijn bij een tempel geweest (alweer ja), bij een bloemenkwekerij met daarbij een heeeeeeele lange trap omhoog naar een uitzichtpunt. Die trap was toch nog wel de moeite waard..het uitzicht was mooi. Daarna door naar de aardbeienkwekerij, wat we allebei niet zo bijzonder vonden, maar waar we wel een lekkere aarbeien milkshake op hebben. Daarna gingen we naar de vlinderboer. Naast de vlindertuin bleek de vlinderboer ook nog andere beestjes te hebben. Allerlei spinnen, slangen, kikkers, schildpadden, kevers, torren, duizendpoten, schorpioenen, grote hagedissen en nog meer van dat soort beestjes. Het fijne was dat de gids daarna vertelde dat die dieren hier in de buurt zijn gevangen. Dat zal onze nachtrust goed doen kerel!
Na de vlinderboer reden we naar de theeboer. Dat was voor ons het hoogtepunt van de tour. De theeplantages, ook wel groene deken genoemd, was toch wel de grote reden voor ons bezoek aan de Cameron Highlands. Het uitzicht hier was prachtig! We kregen nog een rondleiding door de theefabriek en hebben daarna lekker een kopje thee gedronken op het terras met uitzicht over de plantage.
Op het eind gingen we nog naar de bijenboer en naar de markt die uit een paar stalletjes langs de weg bestond en daarmee besloten wij dan onze tour-de-boer.

Morgen vertrekken we hier weer en gaan we terug naar Kuala Lumpur. Maar niet voor lang, want de dag erna vliegen we alweer naar Bali!

Dusssssssss, vanaf dan is het 2 weken Bali, paar dagen vaste land Maleisie, 2 weken Borneo en dan sluiten we af met een paar daagjes Singapore. We denken rond 10 februari naar huis te komen. Tegen die tijd is ons geld op en komen we terug naar Nederland en rekenen op jullie aller hulp! ;)

De foto's staan dit keer onder 'Maleisie - Kuala Lumpur' en 'Maleisie - Cameron Highlands'.