Cambodja

11-11-2006 Phnom Penh & Ankor

Om maar met de deur in huis te vallen, Cambodja is wat je noemt een apenland. De internetverbinding is daar voor ons westerlingen zo tergend langzaam dat het te irritant is om het ook maar te proberen. Dit verklaard ook dat we zo lang niets geupdate hebben en niet dat we niets te vertellen hebben.
Cambodja ligt al weer achter ons (we zitten nu in Bangkok), maar we zullen een uitgebreide terugblik geven!

Na de laatste update hebben we in Phnom Penh de bootraces bezocht. Gedurende deze dagen loopt het hele land leeg om met z'n allen de lokale boot te ondersteunen, ieder dorp heeft namelijk zijn eigen team/boot. We hebben op het gemak langs de waterkant gelopen, waar het krioelde van de cambodjaanse plattelandbewoners. Deze mensen hebben geen douche, maken hun eten klaar in het openbaar (niet smakelijk), spreken geen engels maar zijn erg aardig. Door de drukte en de hitte zijn we toch maar in de schaduw gaan zitten om een lekker Nederlands kopje meloenthee van de Super de Boer te drinken. Jaja, die kregen we in een lokaal barretje.

Van de bootraces hebben we uiteindelijk meer op televisie gezien dan live. Die zijn namelijk niet zo interessant. Wel leuk dat je voor 5 us dollar hier naast de koning kan zitten. Dat leek ons wel leuk, maar die kwam pas een dag later en wij gingen toen met de bus naar Siem Reap. Helaas voor de koning dusss.

In Phnom Penh wilden we eerst nog naar een weeshuis om daar te gaan helpen. Van een rare Amerikaan die hier woont hoorden we echter dat hier kinderen gekocht worden. Eigenaren van weeshuizen gaan dan naar arme gezinnen en bieden dan 40 tot 50 us dollars voor een klein kind. Na dit verhaal besloten we toch maar om niet naar een weeshuis te gaan.
In de straat van ons hotel loopt iedere dag van vroeg tot laat een 12 jarig manneke boeken te verkopen. We hebben 2 boeken van hem gekocht en hij blijft proberen om er meer uit te slepen. Om een lang verhaal iets korter te maken hebben we hem op een cola getracteerd en een hele avond spelletjes met hem zitten spelen. Na enkele uren kwamen we erachter dat hij de hele dag nog niets gegeten had. Omdat wij zo'n goed hart hebben (hahahaha, we horen jullie al lachen!) hebben we hem op een voor hem luxe maaltijd van gebakken rijst met bief getracteerd. Hij blij en wij misschien nog wel blijer met onze goede daad.

De bus van Phnom Penh naar Siem Reap was een ware hel voor Niels. Net 5 minuten onderweg en de dvd van de Cambodjaanse Marco Borsato werd goed hard opgezet. Dit is dus geen 6 uur vol te houden, zelfs wanneer Niels de I-pod aanzette hoorde hij meer Cambodjaanse muziek (??!?) dan andere geluiden. Gevolg: Suus enorm leedvermaak en Niels boos.
De kwaliteit van de weg viel gelukkig wel alles mee. Hier streden ze tot enkele jaren met 2 Afrikaanse landen om de troffee van slechtste wegen ter wereld. Dat is nu iets verbeterd, je vind hier echt geen Nederlandse snelwegen, maar toch is het goed te doen. In 6 uurtjes hadden we de afstand tussen Phnom Penh en Siem Reap overbrugd. We kwamen laat en in het donker aan en gingen snel op zoek naar een kamer.

's Nachts werden we wakker van de jeuk en 's ochtends kwamen we erachter hoe dat kwam. Suus tilde haar kussen op en er zaten honderden, zo niet duizenden kleine beestjes. De eigenaar had gezegd "een schone kamer" en vooral Suus was flink over de zeik. We wilden ook niet het volledige bedrag voor de kamer betalen maar na een half uur ruzie maken met de baas begon hij te dreigen met politie. Toch maar het hele bedrag betaald en naar een beter hotel.
Omdat we zo slecht geslapen hadden zijn we die dag nog maar niet het tempel complex van Angkor gaan bezoeken. Hier willen we goed uitgerust aan beginnen en we hebben de dag daarom benut met niks doen. Echt lekker, hele dag beetje luieren, lezen, filmpje kijken en af en toe iets eten en drinken. We hebben 's avonds nog wel een film gezien over Angkor en zijn geschiedenis. Op deze manier weten we er toch weer wat meer vanaf.

Voor jullie informatie: Angkor is een tempelcomplex waar over een groot oppervlak oude tempels verspreid staan. Ongeveer 800 jaar geleden hebben de Mongolen de Khmer (het volk dat de tempels gebouwd heeft) verdreven, waarna het geloof veranderd is en men niets meer om de grote tempels gaf. De tempels hebben toen honderden jaren verlaten in de jungle gestaan voordat ze door een Fransman ontdekt werden. De Fransen hebben toen veel tijd gestopt in ontjunglelen (nieuw werkwoord, betekenis: ontbossen in de jungle) tot het regime van Pol Pot (die knakker die zo tekeer is gegaan hierzo) het onmogelijk maakte. De rode Khmer heeft er gelijk wat landmijnen wegegelegd, wat het jaren later nog moeilijk maakte om de tempels veilig en jungle vrij te maken. Nu het klaar is waren Suus en Niels klaar voor een 3daags bezoek.

De eerste dag Angkor ging per fiets. Van de stad is het ongeveer 6 kilometer fietsen naar de belangrijkste en grootste tempel (zelfs grootste tempel ter wereld), Angkor Wat. Vol goede moed gingen we op pad, maar na een behoorlijk stuk fietsen was Suus het beu en gingen we op de kaart kijken. Jullie raden het al, we hadden een afslag gemist. Niet dat we een hele verkeerde kant op gingen, maar we moesten onze passen (entreepassen voor 3 dagen) nog laten maken.
Een half uurtje later waren we dan eindelijk bij Angkor Wat. Hoe dit eruit ziet valt eigenlijk niet te beschrijven en ook op foto's komt dit niet over. Even kort tussendoor: we hebben maar een zeer kleine selectie Angkor foto's online gezet om het niet te saai te maken. Alle tempels komen namelijk wel op hetzelfde neer: stukken steen, maar dan net ff anders. We zullen in dit verhaal ook niet alle tempels beschrijven, niet leuk voor ons en niet leuk voor jullie.
Allereerst heb je een lange brug die naar een toegangspoort leidt. Ben je uiteindelijk door de poort, moet je nog een 500 meter ofzo lopen naar het begin van de tempel en de tempel zelf is ook nog eens een een paar honderd meter lang en breed (en dan hebben we het nog niet eens over de tuin gehad). De tempel heeft 5 torens, 4 in de hoeken en 1 in het midden (middelste is ook de hoogste). Om de middelste te bereiken moet je een steile trap op. Dit hebben ze gedaan omdat het een zware tocht moet zijn om bij de goddelijke ruimte te komen. Wij hebben de trap beklommen en hier een wierrookstokje opgestoken voor Thea.

Na Angkor Wat zijn we doorgefiets naar een andere tempel: de Bayon. Deze ligt weer 2 kilometer verder en is misschien wel de meest bijzondere. Waarom? Omdat er honderden grootte gezichten in de tempel verwerkt zijn. Hoe langer je naar de tempel keek, hoe meer gezichten je ontdektte. Na hier nog even te hebben rondgelopen zijn we teruggefiets naar het dorp. Het is hier echt warm met een hoge luchtvochtigheidsgraad en fietsen is behoorlijk vermoeiend. We gaan een dag later terug, per tuktuk!

De 2e dag hebben we dus een tuktuk-scootertaxi genomen voor de grote tempel-tour. Deze liggen verder weg en na 6 uur waren we behoorlijk uitgeput. De tempels zijn echt schitterend, maar o zo vermoeiend. We zijn begonnen waar we een dag ervoor net niet meer aan toe waren gekomen en zo zien we bijna alle tempels in de buurt van Siem Reap.
De derde dag hebben we de kleine tour gemaakt, weer per tuktuk. Deze dag hebben we ook een bezoek gebracht aan Ta Thomp of zoiets. De foto's zullen de meeste wel herkennen van foto's of de film Tomb Raider die hier is opgenomen. Ze hebben niet alles ontjungled en deze tempel ligt nog grotendeels onder de bomen. Boom en steen gaan hier hand en hand en het is een mooi gezcht om het te zien. Het was hier dat we ook een grote spin zagen, een centimeter of 15 breed/lang. Best een creapy beestje...
Voor ons was deze tempel het hoogtepunt en ook een nieuw bezoek aan het Bayon (2e beste tempel volgens ons) en een blik op Angkor Wat (4e beste tempel, de naam van de 3e weten we niet meer omdat deze moeilijk en niet zo bekend is) kon ons daar niet vanaf brengen.

Een dag na de Angkor-tempels zijn we per bus naar Bangkok gegaan. Vooraf vertelde iedereen ons dat we gek waren dat we niet gingen vliegen. De weg van Siem Reap naar de thaise grens schijnt namelijk 1 van de slechtste ter wereld te zijn, overal gaten, rood stof en nergens asvalt. Vooral als het zou gaan regenen zou het onbegonnen werk zijn. Vliegen was echter te duur en om 7 uur 's ochtends zaten wij in de bus. Het stuk naar de grens was inderdaad erg slecht, vooral toen het toch hard begon te regenen (voor het eerst in Cambodja....??!?!?!!). Maar omdat we zo goed voorbereid waren viel dit stuk alles mee. Het stuk grens naar Bangkok was erger. Hier hadden we namelijk op 4 tot 5 uur gerekend en duurde in totaal 8 uur. De helft hiervan is wachttijd. Maar 's avonds rond 21.00 uur waren we dan eindelijk in Bangkok en al snel hadden we een hotelkamer.

De volgende verhalen gaan weer verder onder Thailand. Pfff, wat gaat het toch snel!

03-11-2006 Phnom Penh

Na ons eerst in de nodige maar trieste historische gebeurtenissen verdiept te hebben zijn we de afgelopen dagen bezig geweest met het ervaren van de hedendaagse cultuur en gebeurtenissen. De nacht na het bezoek aan de Killing Fields en het museum hebben we gelukkig goed geslapen, zonder nachtmerries.

De dag erna zijn we een flinke wandeling (ja, we lopen wat af hier...) gaan maken door de stad. Allereerst zijn we naar de tempel Wat Phnom gelopen. Deze ligt op de enige berg hier in Phnom Penh en hadden we al enkele malen zien liiggen. Hier aangekomen moesten we een dollar entree betalen, maar omdat we dachten dat we afgezet werden liepen we maar gewoon om de tempel heen. Uiteindelijk kwamen we erachter dat er daadwerkelijk een entreebedrag van een dollar gevraagd werd, maar we waren blij dat we niet in maar om de tempel gegaan waren. Wat schiep onze verbazing namelijk, om de bocht stond een enorme olifant. We hadden nog nooit zo dicht bij een olifant gestaan en we hebben dan ook een tijdje staan kijken. We mochten hem bananen voeren of een rondje rijden maar dit wordt hier flink uitgemolken en we bewaren dit voor Noord Thailand (waar we een jungletrekking per olifant willen maken). Na weer enkele minuten verder gelopen te zijn stonden we midden in een groep aapjes. Deze leven hier tegen de heuvel aan, midden in de stad. We hebben een zakje apennootjes gekocht en deze uitgedeeld aan de apen. Dit ging goed tot Suus d'r zakje bruut gestolen werd door een uit de kluiten gewassen aap. Niels kon dit natuurlijk niet laten gebeuren en heeft Suus d't nootjes weer terug veroverd, die aap kreeg natuurlijk niets meer.

Vanaf Wat Phnom zijn we verder gelopen naar Psar Thmei (de centrale markt). Dit is een enorme hal met 4 gangen (misschien kennen enkele mensen hem wel van RTL Travel) waar vanalles verkocht werd. We hebben hier nog gekeken naar een beschermhoes voor de I-pod en een nieuwe zaklamp (de oude is helaas kwijtgeraakt) maar ze wilden niet onze prijs hebben dus gingen we met lege handen weer verder.

De volgende bestemming was de boulevard langs de Tonle Sap rivier in het centrum van de stad. Over enkele dagen worden hier bootraces gehouden (grote happening hier in Cambodja) en ze waren al flink aan het oefenen. Ze racen hier met erorm lange boten waar ze staand in roeien en dit gaat toch snel! We blijven nog een paar dagen hangen om een dag mee te maken. Naast de races zijn er ook concerten door de hele stad, we zijn benieuwd.

Via de boulevard zijn we naar het royal palace gelopen, maar deze zou een half uurtje later sluiten en de entreeprijs bedroeg nog steeds 3 dollar pp. Te duur voor ons arme backpackers en dus zijn we eromheen gelopen om het straatkinderen restaurant "Friends"te bezoeken. Deze was wegens verbouwing helaas gesloten. Dan maar met de tuktuk naar het hotel. We hadden weer genoeg gelopen voor vandaag.

Hier in Phnom Penh hebben we de hand weten te leggen op een Lonely Planet van Laos. De kans zit er dus in dat we van Noord Thailand naar Laos gaan om enkele weken later weer via Oost Thailand, via Bangkok, naar de zuidelijk eilanden gaan. We horen hier zo veel goede verhalen over Laos en nu zijn we toch in de buurt (en het schijnt er super goedkoop te zijn), dus wat let ons...

01-11-2006 De eerste indrukken van Cambodja

Echt raar dat wanneer je een grens oversteekt, je ook direct kunt zien dat je in een ander land bent. We vaarden op dezelfde Mekong rivier en maar een paar kilometer verder, maar er stonden hier andere gebouwen, de kinderen staan enthousiaster te zwaaien (af en toe in blote kont) en Suus viel het direct op dat de koeien hier wit zijn (in Vietnam bruin). Aan het einde van de middag werden we per minibus naar Phnom Penh gebracht. Het werd al laat en we hebben snel een kamer met airco gezocht, het is hier namelijk erg warm en benauwd en we willen goed slapen na deze vermoeidende dag.

De kamer bleek zijn geld niet waard en 's ochtends zijn we naar een paleisje verhuisd. Verder hebben we de eerste dag eigenlijk niets gedaan dan bijgekomen van de tour door de mekong. Wel hebben we 's avonds de film "the Killing Field" gekeken, je moet toch een beetje weten over het land. Deze film is trouwens zeker een aanrader!

Vandaag, 1 november alweer, hebben we onze opgedane kennis van de tragische gebeurtenissen door de Rode Khmer in het echt bekeken. We hebben namelijk 2 scooters met chauffeur gehuurd en naar de Killing Fiels en het Tuol Sleng Museum. Het was erg indrukwekkend wat we hier gezien hebben. Niet te geloven waar mensen toe in staat zijn. Voor de mensen die niet weten wat het is: De Rode Khmer heeft tussen 1975 en 1979 bijna 2 miljoen mensen in koelen bloeden vermoord. Toendertijd waren er veel "killing fields" (de plaats waar mensen in grootte getalen doodgeslagen/schopt) werden) en wij hebben er dus 1 van bezocht.
Op een gebied van 2 voetbalvelden zijn ongeveer 17.000 mensen gedood en in massagraven gegooid. Hieronder ook baby's en kleine kinderen. Er was zelfs een boom die gebruikte werd om kinderen tegenaan te slaan. Het is hier zo erg dat er op dit moment nog steeds kledingstukken boven het zand uitkomen waar je gewoon tussendoor loopt.
Het Museum was misschien nog wel erger en hier werden we echt misselijk van. Dit museum was een gevangenis waar politieke gevangenen, intelligente mensen (dit wil zeggen: mensen die geleerd hadden, bril hadden, student waren of enigszins anders voor geleerd aangezien werden) en buitenlanders opgesloten en gemarteld alvorens naar de Killing Fields gebracht te worden. Hier rondlopend zie je foto's van gevangen en martelingen, echte martelwerktuigen, cellen en zelfs nog bloed op de grond.
Na afloop moesten we echt bijkomen van alles dat we gezien hadden en ook omdat we Niels zijn schade moesten opmeten. Niels zijn schade...?? Hij was namelijk met scooter en chauffeur en al op de grond gaan liggen nadat een hond voor de scooter ging lopen. Viel uiteindelijk alles mee, kleine schaafwondjes.