http://www.azieineenbackpack.nl/index.htmlHot News!en2007-02-15T10:00:00+01:00 hourly 1 2000-01-01T12:00+00:00 zo, 25 dec. 2011 12:12:05 +0100Blog2007-02-15T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/2d4a5807f0d62e60efed23ee180350a1-39.html#unique-entry-id-39http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/2d4a5807f0d62e60efed23ee180350a1-39.html#unique-entry-id-39Onze laatste dagen van de reis hebben we eigenlijk voornamelijk gespendeerd in shoppingmalls. Niet dat dat een straf is hoor..! Er is zoveel te zien en te doen. We hebben ons staan vergapen aan de flatscreen tv's en aan camera's. Deze dingen zijn in Singapore ook stukken goedkoper dan in Nederland, dus we moesten moeite doen om ons te beheersen met kopen. Ook hebben we nog eens lekker zitten genieten van onze laatste Starbucks' ijskoffie. Ook was Suus erachter ekomen dat ze thuis eigenlijk bijna geen winterkleren meer had. Met die berichten over sneeuw in Nederland zijn we ook als een gek op zoek gegaan naar wat lange broeken.

Onze laatste dag voor vertrek zijn we nog naar de dierentuin gegaan. Singapore schijnt 1 van de mooiste dierentuinen ter wereld te hebben en dit wilden wij natuurlijk niet missen.
De dierentuin bleek ook echt heel leuk te zijn. Niet alleen hebben ze een grote verscheidenheid aan beestjes en zorgen ze dat het de dieren aan niets te kort komt. Ook maken ze het voor de bezoekers erg leuk door allerlei shows te organiseren en door de bezoekers mee te laten kijken tijdens voedertijd.
Wij hadden geluk, want we kregen het voor elkaar overal net tijdens voedertijd aan te komen. De ijsbeer vonden we het leukste. Ze voerden hem levende vissen die hij zelf moest vangen en daarna opvrat. Ook de Urang Utangs en de olifanten waren weer een hoogtepunt. Bij de Urang Utangs kon je zo dicht in de buurt komen dat je ze zelfs kon aanraken. Echt toppie!
Niels vond de neusapen bijzonder interessant. Vooral toen hij het bord las waar op stond waar die grote neuzen allemaal goed voor waren steeg hij bijna op. (zie foto).

Helaas, aan alles komt een eind en dus ook aan onze reis. Deze zaterdag was onze laatste echte reisdag. We hoefden pas 's avonds laat op het vliegveld te zijn en we hebben op het gemak voor de laatste keer de tassen gepakt en zijn nog ff naar de winkels gegaan. Tja, je moet wat. Om zes uur moesten we dan echt uit de hotelkamer en gingen we maar meteen door naar het vliegveld. Dit viel wel ff tegen. We dacht ff snel met de metro, maar uiteindelijk hebben we nog meer dan een uur met die zware tassen op de rug kunnen staan. Het was namelijk net spitsuur.

Best gek om dan na een half jaar weer naar huis te gaan. We vonden het behoorlijk jammer dat er een einde was gekomen aan deze reis. We hadden het graag nog wat langer opgerekt, maar het geld was nu toch echt helemaal op. Het was natuurlijk een fantastische ervaring en bovenal de leukste tijd uit ons leven (tot nu toe dan). We zijn ook vast van plan om nog veel meer te gaan reizen en we hebben alweer een grote verlanglijst. We hebben veel leuke mensen leren kennen tijdens de reis en veel meegemaakt. Toch vonden we het ook wel weer leuk om naar huis te gaan. Spannend ook wel, omdat er vast wel het een en ander verandert is in de tijd dat we weg waren en ook spannend om iedereen weer te zien.

We zijn nu gezond en wel weer thuisgekomen en willen iedereen heel erg bedanken voor alle steun tijdens de reis! Iedere keer dat we onze site gingen bijwerken zagen we weer veel leuke berichtjes in het gastenboek. We hopen dat jullie ook een beetje genoten hebben van alle verhalen en foto's en we hopen heel erg dat hier nog een keer een vervolg op komt!

We willen iedereen die er over nadenkt om op reis te gaan aanraden dit te doen. Wij hebben er veel nieuwe ervaringen en kennis opgedaan die we anders nooit gehad zouden hebben. We willen dit reisverhaal dan ook afsluiten met het volgende citaat van Augustinus:

"De wereld is een boek. Wie niet reist, leest enkel 1 bladzijde!"

TOEDELOE!]]>Blog2007-02-08T11:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/459407eb52097ffdfbb4a4d7a29ce667-38.html#unique-entry-id-38http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/459407eb52097ffdfbb4a4d7a29ce667-38.html#unique-entry-id-38Eergisteren zijn we in Singapore aangekomen. Tot aan de grensovergang Maleisie - Singapore ging de reis goed. Hier begon de ellende. We moesten uren wachten om de grens over te komen. Dat met die zware tassen is behoorlijk klote. Daarna moesten we een hotel zoeken. We hadden van tevoren al wat leuke hotels opgezocht. Helaas zaten ze allemaal vol. Eerst zijn we in Chinatown op zoek gegaan naar een hotel. Alles was superduur of smerig of allebei. Hierna zijn we naar Little India vertrokken. Dit bleek een goede beslissing. Suus bleef bij de tassen terwijl Niels de hotels ging bekijken. Eindelijk een hotel gevonden wat wel een beetje duur was, maar wel schoon. Helaas ook maar voor 1 nachtje, maar we waren in ieder geval onder de pannen. 's Avonds hebben we verder gezocht en een mooi hotel gevonden.

Singapore is een echte shoppingstad. We zijn gisteren in tien verschillende shoppingmalls geweest en hebben er nog lang niet alles gezien. Vandaag gaan we dus weer terug en morgen waarschijnlijk naar de dierentuin.]]>Blog2007-02-08T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/80bb1b26bb1f59dc465c020c889dfda8-37.html#unique-entry-id-37http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/80bb1b26bb1f59dc465c020c889dfda8-37.html#unique-entry-id-37Na ons jungle avontuur van de vorige keer hadden we natuurlijk wel een biertje verdiend. Boven ons hostel haddan ze een mooi barretje gebouwd en daar zijn we dus gaan zitten. Even later kwam de eigenaar er met zn vrienden bij zitten. Samen hebben we er een erg late, maar gezellige, avond van gemaakt.

De dag erna lekker uitgeslapen en bijgekomen van de dag ervoor. We wilden eigenlijk 's middags nog naar het museum, maar dat plan ging niet door. Toen we net op het punt stonden om daarheen te gaan kwam de vader van de baas voorbij. Hij vroeg of we misschien zin hadden om mee naar de markt te gaan. Eigenlijk wilde Suus daar al de hele tijd heen, maar we dachten dat deze 'Sunday market' alleen op zondag was en voor die dag hadden we al andere plannen. Nu vertelde deze vriendelijke opa dat zaterdag de beste dag was voor de markt. De mensen van de markt blijven schijnbaar ’s nachts in hun kraampje slapen en gaan de dag erna weer verder met de verkoop. Maar ja, dan is alles niet zo vers meer natuurlijk.
Kortom, wij meteen mee de auto in naar de markt. Hier kregen we een rondleiding van de oude man en liet hij ons allerlei tropische vruchten proeven. Ook kocht hij nog twee zakken fruit voor ons. Super aardig.

Op zondag zijn we gaan kajakken door de jungle van Borneo. We werden al vroeg opgehaald om met z'n allen eerst te gaan ontbijten bij een bekende noodle-tent. Hier bleek dat we met een groep van ongeveer twintig man de rivier op zouden gaan. Na onze kom noodles te hebben opgegeten gingen we naar het startpunt. Hier kregen we een korte uitleg en toen vertrokken we. Het was echt super! Dwars door de jungle en helemaal weg van de bewoonde wereld.
Nou ja, bijna dan. Op een gegeven moment zagen we namelijk een hangbrug over de rivier. Hier hebben we pauze gehouden en zijn we door het dorpje gaan lopen. Onze gids was hier al eerder geweest en vertelde dat de brug nog maar 1 jaar oud was en dat de mensen vroeger alleen per boot naar de stad konden.
Na deze rondleiding ging iedereen lunchen. We weten niet meer waarom, maar wij gingen met zn tweeen nog een beetje rondlopen in het dorpje. Hier raakten we aan de praat met twee mannen. Op een gegeven moment werd er een grafkist over de hangbrug gedragen. De mannen vertelden ons dat er die ochtend iemand was overleden in hun kleine gemeenschap (60 inwoners) en vroegen of we wilden komen kijken. Ze namen ons mee naar het huis van de oude vrouw die was overleden. Hier waren de mensen van hun dorpje en omliggende dorpjes verzameld. Het was best vreemd om hier bij te zijn. De mensen waren eigenlijk helemaal niet zo verdrietig, deze mensen zien het overlijden van iemand niet als een trieste gebeurtenis. Ze waren erg aardig tegen ons en boden ons rijstwijn en fruit aan. Wij moesten er helaas alweer snel vandoor omdat de groep ondertussen klaar was met lunch en zij niet wisten waar wij waren.

Het kajakken was erg leuk, maar ook wel vermoeiend. De volgende dag hebben we dus niet veel gedaan. We hebben een beetje door het dorpje gelopen, maar dat was niet zo'n succes. Halverwege barstte er namelijk een hevige tropische bui los. Normaal zijn deze buien van korte duur, maar deze duurde de hele middag en alles veranderde in rivier.

Tot zover Borneo, want de dag erna vlogen we alweer richting Johor Bahru om vandaaruit meteen door te gaan naar Singapore.]]>Blog2007-02-02T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/05641e903f2ab6b6c18d145e7c492ff4-36.html#unique-entry-id-36http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/05641e903f2ab6b6c18d145e7c492ff4-36.html#unique-entry-id-36Mensen het is feest! En de oplettende lezer weet waarom. Wij zijn namelijk vandaag 150 dagen op reis!!

Maar goed, wij pakken daar straks nog een biertje op.
Nu eerst verder met onze reisavonturen. De dag na aankomst in Kutching zijn we naar het Sarawak Cultural Village geweest. Dit is een soort levend openlucht museum waar je kan zien hoe alle bevolkingsgroepen hier leven of leefden.

Als eerste gingen we naar het 'Urang Ulu' huis. Dit huis stond op grote palen en via een smal trapje van stukjes boomstam moesten wij hier naar boven. Hier waren twee mensen zwaarden aan het smeden en heeft Suus nog muziek gemaakt. De mensen hier waren echte Urang Ulu's, dat betekend mensen up-river people. Ze hadden enkel een klein lapje aan.
Hierna gingen we naar de Melanau stam. Deze hadden een enorm huis van drie verdiepingen op vijftien meter hoge palen.
Zo zijn we ook nog bij de Maleisiers en Chinezen geweest en zelfs bij de Koppensnellers! Deze laatste waren mensen die schedels 'spaarden'. Ze hadden een groot longhouse en daarbij ook een grote ronde hut. De hut diende als een soort vergaderzaal en ook sliepen hier de ongetrouwde mannen die de wacht moesten houden. De derde functie van de hut was opslagplaats voor de buitgemaakte schedels. De mannen in de stam mochten niet trouwen voordat ze een schedel hadden als bewijs van hun moed. Wij mochten met deze mensen oefenen met de blaaspijp die zij voor de jacht gebruiken. Niels bleek een goede jager. Hij schoot het piepschuimen konijn recht in zn kont!
Na de koppensnellers gingen we op bezoek bij de Iban. Deze longhouse konden we alleen bereiken via een smalle bamboobrug. En het laatste bezoek brachten wij aan de Penan. Dit is een nomadenvolk dat leeft in een kleine hutjes. Hun specialiteit is de blaaspijp. Hier moest Niels dus even demonstreren hoe goed hij hier in is. Na twee pijlen hadden ze Niels bijna in de groep opgenomen, Suus kon hem nog net redden.

Al deze bezoekjes hebben ons bijna de hele dag gekost. Gelukkig konden we hierna een beetje bijkomen bij een traditionele dansvoorstelling. Iedere stam liet hier 1 van hun dansen zien. Natuurlijk moest Suus hier ook weer het podium op om mee te doen. Hierna kreeg ze een staande ovatie!

De dag erna zijn we een beetje door Kutching gaan wandelen. Er zijn hier erg veel leuke winkeltjes met allerlei antieke spulletjes. Suus moest Niels nog met veel moeite tegenhouden om geen echte speren te kopen. Andersom moest Niels Suus bijna vastbinden bij het zien van een paar geweldige schalen.

Hierna was het weer tijd voor de echte actie! Vandaag zijn we naar een national parc geweest. Hier hebben wij een trekking gedaan dwars door het regenwoud. We waren hier op eigen gelegenheid naarte gegaan omdat we de tourtjes allemaal te duur vonden. Dit was op zich goed te doen, alleen we hadden het klaargespeeld om precies op een verkeerde tijd te komen. Nu was er dus nergens een gids te bekennen. Dan maar zelf!
We hebben nog ff onze naam in de map geschreven en Suus liet de mevrouw achter de balie beloven dat ze hulptroepen zou sturen als we na vier uur nog niet terug waren. Hierna liepen we als echte Steve Irwin's de jungle in! Nu we het toch over onze geliefde Aussie hebben..Het eerste wildebeest dat we tegenkwamen was een uit de kluiten gewassen Krokodil! Met opengesperde bek lag ie ons aan te staren. Brrr.
Snel weer verder met onze tocht. Tijdens het lopen konden we soms over verhoogde houten paden, maar vaak over een smal pad dwars door jungle en moeras. De hele tijd moesten we goed opletten voor slangen en ander ongedierte. Ook moesten we goed op de bomen letten, want in dit bos zaten ook wilde Urang Utangs. Deze apen zijn behoorlijk groot en sterk. Ze kunnen ook behoorlijk agressief uit de hoek komen, in het bijzonder als je eten bij hebt of als je ze irriteerd. Ons was geadviseerd goed op te letten en als we ze zagen zachtjes en langzaam maken dat je wegkomt.
We hadden geluk met onze tocht. We hebben namelijk nog Zonneberen gezien, Maquacen, veel vogels en ook Urang Utangs!
Deze laatste helaas niet geheel in het wild, maar in een afgesloten gedeelte. Bij dit National parc zit namelijk ook een rehabilitatie gedeelte. Hier proberen ze Urang Utangs te trainen om weer in het wild te gaan leven. Als ze klaar zijn met de training worden ze in het national parc uitgezet.

Tot zover onze avonturen in de jungle van Borneo! Vor foto's kan je kijken onder de kop 'Maleisie - Sarawak'.
We hebben nog drie dagen te besteden in Borneo. We hebben voor komende zondag alweer een leuk tourtje vastgelegd. We gaan namelijk 6 uur door het regenwoud kajakken!]]>Blog2007-01-30T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/9512aa63a28e56ff48f6bff1236ac443-35.html#unique-entry-id-35http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/9512aa63a28e56ff48f6bff1236ac443-35.html#unique-entry-id-35De dag na de stadswandeling in Malakka zijn we 's ochtends vroeg eruit gegaan om met de bus naar Johor Bahru te gaan. Dit bleek een gore stinkstad te zijn. Maar gelukkig was het maar voor 1 dagje. 's Avonds nog een beetje zitten internetten en toen we terug naar huis liepen schrok Niels zich te pleuris van een paar slangen op straat. Hij was bijna over een paar grote dikke slangen gestruikeld die daar lekker in een bakje lagen te kronkelen.

De volgende later enorm vroeg het bed uit. Alweer ja. We moesten namelijk om half 6 al op het vliegveld staan voor de reis naar Kota Kinabalu (Borneo). We hadden niet zo lekker geslapen omdat er wederom vieze beestje in bed zaten en omdat er een paar mensen karaoke aan het doen waren recht voor ons raam $##&%$*.
Uiteindelijk zijn we, wonder boven wonder, 's ochtends al om 9.30 uur aangekomen op Sabah. Ff uitleggen: Sabah is 1 van de 2 Maleisische provincies op Borneo. Borneo kennen jullie waarschijnlijk wel van het urang utang filmpje van het wereld natuurfonds. De andere provincie heet Sarawak en ook dat gaan wij met een bezoekje vereren. Tussen deze twee provincies ligt een klein oliestaatje met een hele rijke sultan. Dit staatje is genaamd Brunei.
Goed, we waren dus aangekomen op Kota Kinabalu, de hoofdstad van Sabah. Omdat we zo vroeg aankwamen hadden we nog de hele dag en zijn we een beetje door de stad gaan lopen. We wilden eigenlijk ook de tourtjes bij de reisbureaus gaan bekijken, maar deze vielen ons behoorlijk tegen. Alles was of te duur of gewoon een stom tourtje. Dan maar zelf iets proberen.. Eerst de mogelijkheden bekeken om zelf naar de bekende Mount Kinabalu te gaan. Ook dit ging niet lukken wegens bijna niet bestaand openbaar vervoer. De hotsprings werden toevallig net gerenoveerd, dus ook dat viel in het water. Helaas pindakaas. Daarna, onder het genot van een lekkere MC Flurry onstond het prachtige idee om dan maar naar het dichtbij gelegen national park te gaan wat bestaat uit een vijftal mooie bountyeilandjes.

De volgende dag dus naar het strand getogen. We werden in 20 minuutjes per speedboot naar het strand gebracht. Het water hier was superhelder. Vanaf de steiger zagen we al heel veel mooie gekleurde visjes zwemmen. En een wit strand wat bijna verlaten was. Genieten dus!
Omdat er af en toe een buslading koreanen op het strand wordt losgelaten werden er toch allerlei leuke dingen aangeboden. Zo hadden ze bijvoorbeeld snorkelspullen en kon je daar duiken (hebben wij deze keer niet gedaan). Maar 1 ding hadden we echt nog nooit gezien...onderwaterscooters! Jaja, volgens ons hebben ze deze speciaal ontworpen voor de koreanen die niet kunnen zwemmen.

Op het strand hadden we de hele dag gehad om na te denken wat we verder nog wilden doen of zien in Kota Kinabalu. We konden eigenlijk niets bedenken, dus besloten we maar door te gaan naar Brunei. De vraag was 'Hoe?'. Nergens was aan informatie te komen hoe of waar bussen gingen en of dat er misschien nog andere manieren waren om in Brunei te geraken. Uiteindelijk hebben we een stel fransen aangesproken of zij misschien iets wisten. Bij toeval kenden zij drie mensen die de volgende dag naar Brunei wilden. Nog toevalliger kwam 1 van die mensen net langsgewandeld. We hebben meteen maar afgesproken om de volgende dag met z'n vijven te gaan.

Om 7 uur in de ochtend gingen we de anderen bij hun hotel ophalen. De twee mensen die we nog niet ontmoet hadden bleken twee Nederlandse meisjes van de NHTV te zijn die stage liepen op Borneo. Ze hadden het weekend vrij en wilden Brunei ook een keer zien. Eerst moesten we vier uur op de boot naar een eiland vlakbij Brunei. Het was steenkoud op de boot vanwege de Airco, hier kwamen onze dikke vesten toch nog goed van pas. Op het eiland moesten we twee uur wachten en dan nog een s anderhalf uur op de boot naar Brunei.
Bij de douane werd onze australische vriend uit de rij gepikt. Wat bleek? Australie is 1 van de weinige landen die een visum nodig heeft voor dit land. Dat duurde ff en tegen de tijd dat hij zn papiertje had bemachtigd zat de bus naar de hoofdstad vol. Klote, want de taxi's wilden ons maar al te graag een poot uitdraaien. Volgens hen zou de volgende bus pas twee uur later komen. Tja, wat doe je dan? We zaten er behoorlijk doorheen en we wilden graag naar een fijne hotelkamer, maar we gunden die afzetters het eigenlijk ook niet. Na een uur wachten kwam er plotseling toch een bus. We hebben natuurlijk nog ff lief naar de taxichauffeurs gezwaaid, maar zij zaten zomaar zuur terug te kijken. Toch weer trots op deze overwinning!

Brunei bleek een mooi en schoon en vooral goed ontwikkeld land te zijn. 's Avonds zijn we al meteen een rondje door de stad gaan lopen. Om in het centrum te komen moesten wij vanuit ons hotel een watertaxi nemen. Per speedboot gingen we door de drijvende dorpen en stonden we binnen een paar minuten midden in het centrum.
Hier liepen we meteen op een prachtige moskee af. Helemaal 's nachts als de moskee verlicht is, is dit een prachtig gezicht. Hierna kwamen we een leuk cafe tegen. Zonder alcohol natuurlijk, want dat hebben ze niet in Brunei. Maar wat ze wel hebben zijn waterpijpen! Dat moest natuurlijk uitgeprobeerd worden. We mochten kiezen uit verschillende smaken. Later legde de ober uit dat ze ook allerlei mixen kon maken en dat je er bijvoorbeeld ook cola ofzo in kan doen. Vond ie zelf heel lekker, maar wij houden het bij water.

Een dag later hebben we de stad eens goed bekeken. Nog een keer bij de moskee geweest, ook ff bij daglicht kijken. Verder zijn we naar het paleis van de sultan geweest, waar we helaas niet verder dan de hekken kwamen. Het paleis konden we niet zo goed zien, maar de oprijlaan is ongeevenaard. Daarna weer dwars door het waterdorp naar het centrum om daar de bus te pakken naar de nieuwe en grootste moskee. Hier mochten we eventjes naar binnen, maar dan moesten we wel allebei een jurk aan en het fototoestel inleveren. Helaas geen foto's van binnen, maar wel errug mooie van de buitenkant.
Toen we terug wilden kwamen we erachter dat de bussen niet meer reden. Ook was er in de buurt geen taxi te bekennen. De eerste de beste jogger die we tegenkwamen vroegen we hoe we dan bij het centrum zouden kunnen komen. Deze rende meteen verder naar zn auto om ons een lift te geven. De mensen zijn hier zo ongelooflijk vriendelijk dat we er soms gewoon ongemakkelijk van worden.

Een dag later zijn we per bus weer verder gegaan naar Miri in Sarawak. Tijdens deze reis kwamen we langs de olievelden van Brunei. Miri viel ons een beetje tegen en dus gingen we de volgende dag meteen naar Sibu. Deze keer moesten we ongeveer 8 uur in de bus zitten. Dit deden we met veel plezier, want er was veel te zien onderweg. We reden dwars door de jungle van Borneo en zagen af en toe ook Longhouses. Dit lijkt wel een blok rijtjeshuizen, maar dan van hout, op palen en zonder tussenmuren. Hier wonen hele families zonder enige privacy bij elkaar.
Helaas viel Sibu ons nog meer tegen dan Miri. Na 9 uur 's avonds was bijna alles dicht. Op enkele vage kroegetjes na. Hier draaien ze happy hardcore terwijl wij ff rustig bij willen komen. De volgende dag weer door naar Kutching dus!

Vandaag dachten we dus een rustig boottochtje te gaan doen naar Kutching. Het eerste deel was nog wel leuk. Er was veel te zien op de oevers; longhouses, jungle maar helaas ook de houtfabrieken. De laatste helft van de reis was verschrikkelijk. En dat is zacht uitgedrukt! We gingen het laatste deel over open zee met golven van vijf meter hoog. De boot was zo aan het stuiteren dat we regelmatig los kwamen van de stoelen. Met het idee in je achterhoofd dat er pas een boot gezonken is, is dat niet prettig. Dit kon natuurlijk niet lang goed gaan en al snel lag de halve boot te kotsten. Niels had een sterke zeemansmaag, helaas is Suus daar niet mee gezegend. Heeft ze zich de hele reis altijd goed in kunnen houden, zelfs in de Cameron Highlands...maar nu ligt haar lunch toch echt op de zeebodem. Aaahgr! Na twee uur met een plastic zakje in de hand te hebben gedacht dat de boot zou vergaan zagen we plotseling land. Net als een fata morgana!
Eindelijk weer vast land onder de voeten. We stonden nog flink na te bibberen van de kou en van de ervaring toen er ineens een taxichauffeur met Suus haar tas vandoor ging. Wij er snel achteraan en zijn toen toch maar in de taxi gesprongen omdat we midden in een stortbui stonden.
Kutching vinden wij helemaal geweldig en we hebben gelukkig een erg leuk hotel gevonden. Hier gaan we onze laatste week Borneo doorbrengen.

O, ons laatste nieuwtje is dat de tickets nu officieel vaststaan op 10 februari 2007. We komen pas aan op 11 februari.]]>Blog2007-01-22T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/67df219cd5e9ce1e4e154cc367642c1a-34.html#unique-entry-id-34http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/67df219cd5e9ce1e4e154cc367642c1a-34.html#unique-entry-id-34We hebben niet zo heel veel tijd in Malakka, dus gingen we er vandaag flink tegen aan. In de Lonely Planet stond gelukkig weer een wandelroute, iets waar we helemaal fan van zijn geworden. Op die manier kom je namelijk op de leukste plekjes, waarvan je enkele anders nooit zou ontdekken.
Zoals altijd bij ons begonnen we niet bij het startpunt, het midden lag namelijk een stuk dichterbij ons hotel en de route was toch een ronde. Komen we ook een stuk dichter bij ons hotel weer uit!

Allereerst een kort stukje historie, vanuit ons oogpunt!.
In het jaar 1509 zagen de portugezen wel brood in deze stad en kwamen het inpikken. Gelukkig waren de Nederlandse helden hier niet van gediend en kwamen even later malakka van de criminele Portugezen bevrijden. Helaas werden de Nederlanden 150 jaar later in Europa aangevallen door de verdomde Fransen, waarna deze stad in handen van de Engelsen (onze bondgenootjes) kwam.

We begonnen dus in het midden bij het befaamde portugese fort "famosa". Van dit fort is helaas niet veel meer van over omdat de Engelsen dit vernietigd hebben. Enkel de belangrijkste toegangspoort staat nog overeind. Van hieruit zijn we de kleine heuvel opgelopen naar een door de Portugezen gebouwde kerk. Van deze kerk stonden enkel de muren nog overeind met daarbij veel grafstenen met oud Nederlandse teksten, toch heeft het erg veel indruk gemaakt. Of dit komt door de man die echt supergoed rockclassics aan het spelen/zingen was of omdat we in een voorgaand leven hier als eens zijn geweest, we weten het niet. Maar we werden er wel helemaal stil van!

Nadat we even bijgekomen waren van onze plotselinge drang om gelovig te worden zijn we rustig verder gaan lopen. Na enkele minuten kwamen we uit bij het volgende hoogtepunt. In Malakka staat het oudste Neerlands gebouw in Azie, genaamd "Stadthuys". Normaal gesproken zijn we niet zo van de museums, maar deze konden we niet missen. We hebben er ook geen spijt van gehad, wat een mooi meseum zeg. Voor beiden de mooiste en leukste uit ons leven (en dat zegt wat, we zijn er al veel doorgesleept...).
Het museum toonde ons de geschiedenis van Malakka, met daarbij natuurlijk ook een groot deel over de Nederlandse kolonisatie. Erg mooi opgezet, met veel aangeklede poppen, schilderijen, wapens, attributen en veel meer! En dit alles in het mooiste gebouw dat ooit gemaakt is door een Nederlander. Het pleintje waar het "stadthuys" staat is trouwens ook niet onaardig!

Daarna liep onze route naar en door chinatown. Ook hier kom je de Nederlandse bouwstijl weer volop tegen. Zo zie je regelmatig huizen waar "Heerenhuys" staat ofzo! Verder zijn hier veel leuke winkeltjes waar je mooi antiek en leuke hebbedingetjes kunt kopen. Ook mooie souvereniers, helaas hebben we hier het geld en de ruimte niet voor in onze tas.
Verder is chinatown niet zo heel bijzonder meer. We hebben al zoveel chinese tempels gezien dat we er helaas niet meer van kunnen genieten.

Morgen gaan we weer verder, naar Johor bahru om precies te zijn. Dit stadje op zich is niet ons doel, maar vanuit hier vliegen we overmorgen naar Borneo.... Hoe het daar met internet gesteld is weten we nog niet dus het kan wel even duren voor we weer iets laten horen. We proberen jullie natuurlijk wel zo snel mogelijk op de hoogte te stellen van onze avonturen daar!]]>Blog2007-01-21T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/f8eb946ab9750920138a09c50aaf78d3-33.html#unique-entry-id-33http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/f8eb946ab9750920138a09c50aaf78d3-33.html#unique-entry-id-33Het hutje in Amed was qua uiterlijk erg gaaf. De praktische kant was echter iets minder.Het is namelijk niets als er midden in de nacht een grote gekko (soort hagedis die overal in Azie rondloopt, liefst over het plafond!) in je oor begint te toeteren. We hebben dat op Koh Chang ook al eens gehad, maar dat was 1 keer. Hier bleef hij bezig, maar we konden hem niet vinden om weg te jagen. Errug vervelend!
Door Suus d'r snorkelblessure, ze had een flinke en pijnlijke blaar opgelopen tijdens een snorkelen een dag eerder, konden we ook niet genieten van de enige leuke attracties van Amed. Dit dorp is namelijk ontworpen voor duiken en snorkelen, verder helemaal niets!

Het was dus snel duidelijk dat we snel door zouden gaan naar Kuta, de toeristische hoofdstad van Bali! Hier aangekomen hebben we toch iets voor elkaar gekregen..... Wat denken jullie dan, nou het volgende: Een superdeluxe hotel met lekkere zachte bedden, mooie badkamer met schoon (niet vanzelfsprekend in Azie!) ligbad, televisie en prachtig zwembad dat tevens een barretje bevatte voor een spotprijs. Na een korte onderhandeling mochten wij het paleisje betrekken!

Een dag later was het tijd voor onze surfles. Hier waren we voor naar Kuta gekomen en we zouden die surfdudes wel eens een poepie laten ruiken!
Een dag eerder hadden we met enkele surfleraren gesproken en ze garandeerden ons dat we in 1 les zouden kunnen blijven staan. Eerst kregen we een korte theorieles van 10 seconden, daarna 3 keer oefenen op het strand en snel de zee in. De eerste keren kieperden we natuurlijk meteen om, maar al snel kregen we het voor elkaar om te blijven staan. Nee, dit duurde geen uren, eerder minuten. Niels kreeg de handen zelfs op elkaar door een dansje te maken tijdens het surfen, jaja natuurtalent. De toegewijde instructeurs wilden hem niet laten gaan, ze moesten hem de golven op de rest van het eiland ook laten zien.

We waren al erg vroeg begonnen en met slecht een enkele pauze was het niet vreemd dat we rond 4 uur 's middags helemaal kapot waren. Het is namelijk best een zware bezigheid, vooral in het begin als je de hele tijd valt.
Suus is toen snel naar het hotel gelopen om het fototoestel te halen, zonder bewijs zouden jullie het nooit geloven! Niels bleef toen nog even doorsurfen. Snel een paar foto's gemaakt en terug naar het hotel. We waren beiden helemaal gesloopt; spierpijn, verbrand (Niels had een dag eerder nogmaals zijn hoofd kaal laten scheren en nu een zonnesteek opgelopen. Niet gek bij een temperatuur van 40 graden!), moe maar helemaal voldaan!

Een dag later hadden we ineens een extra dag in Bali. We, vooral Niels, hadden de hele tijd gezegd dat we vrijdag de 20ste terug zouden vliegen naar Kuala Lumpur. Net voor we onze tassen wilden gaan pakken kwamen we er plots achter dat het zaterdag pas de 20ste zou zijn. Kwam eigenlijk wel mooi uit want we hadden nogal last van de naweeen van het surfen!
We hebben de hele middag lekker in het zwembad en aan de bar gezwommen/hangen. Lekker zonnetje, beetje zwemmen, biertje erbij, wij gelukkig....!!!

Een dag later was het helaas wel zover. We moesten Indonesië weer gaan verlaten. Per vliegtuig, dat flink last had van turbulentie zijn we weer aangekomen in Maleisië. We zijn de 20ste laat, rond 1.00 uur 's nachts, aangekomen bij ons oude en vertrouwde hotelletje in Kuala Lumpur. Lang hebben we er niet gezeten, want vanmorgen hebben we snel weer uitgecheckt en de bus naar Malakka genomen. Hier kunnen we nog niet zo veel over zeggen, maar tot nu toe ziet alles er wel leuk uit. Later meer hierover, dan volgen ook de foto's!]]>Blog2007-01-16T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/62954819157797e18b994087c78f0c83-32.html#unique-entry-id-32http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/62954819157797e18b994087c78f0c83-32.html#unique-entry-id-32We zijn weer heelhuids teruggekomen van het duiken. Geen haaien gezien, wel een schildpad van meer dan een meter. Het was prachtig! We doken langs een muur van koraal en er zaten ook heel veel mooie grote en kleine gekleurde vissen. Helaas hebben we hier geen foto's van.

Bij de eerste duik kwamen we nog een uit de kluiten gewassen Triggerfish tegen. Van te voren hadden wij nog bezorgd bij onze divemaster geinformeerd naar dit soort vissen. Zegt ie; 'Voor de haaien hoef je niet bang te zijn, maar voor die Triggervissen..En vooral als ze eieren hebben" Hij zou ons wel waarschuwen als ie er een zag. En we hadden geluk, want het was geen broedseizoen voor de vissen. Jaja..Mooi niet dus. Suus kijkt op een gegeven moment naast zich en kijkt recht in de bek van een grote Triggerfish met ei! Het scheelde maar een haartje, maar gelukkig waren we op tijd weg uit zn territorium.

Na de eerste duik kregen we lunch op het strand (lees: eerste klas bounty strand). Na het eten nog lekker wat rondgesnorkeld voor het eiland.

Hierna weer op de boot naar de volgende duikspot. Deze duikspot is genaamd; Coral Garden en doet zijn naam eer aan. Het eerste stukje was niet echt goed, het zicht was niet optimaal en we moesten recht door honderden kwalletjes heen. Deze zijn niet gevaarlijk en heel klein, maar ze prikken wel. Daarna werd het beter, al was de stroming behoorlijk sterk. Het laatste gedeelte was dit juist erg fijn, want toen konden we mooi met de stoom meezweven. Hier kwamen lags de muur o.a de schildpad tegen, vuurkoraal, zeekomkommers en heel veel gekleurde vissen. Er was ook een grote Batfish die recht bij Suus voor dr hoofd ging hangen en die haar daar minutenlang bleef aanstaren. (Zo'n beetje hoe Spike doet als John......)
Alles bij elkaar was dit echt een superdag! Vooral de schildpad was een topper!

De volgende dag hebben we nog een beetje in het centrum rondgehangen. We waren eigenlijk van plan om een kookcursus te gaan doen, maar dit bleek allmaal toch niet zo leuk te zijn als in Chang Mai.
We besloten de volgende dag weer door te gaan naar Amed. Maar dan wel via Tulamban, waar het Liberty wrak ligt. Hier wilden we dan een paar uur gaan snorkelen.
Zo gezegd zo gedaan. We waren al lekker aan het snorkelen, toen de Nederlanders uit het hotel in Lovina ook het water in kwamen. Zeg je 's ochtends gedag, kom je elkaar een uur later alweer tegen. Tja, Bali is ook niet zo groot. Het was erg gezellig en we zijn leuk samen met hen naar het wrak gesnorkeld. Erg indrukwekkend om zo'n groot wrak onder water te zien liggen.

Na het snorkelen zijn we doorgegaan naar Amed. Hier hebben we een heel mooi hotel gevonden. We zitten in een bamboohut met twee verdiepingen. We blijven hier alleen nog vandaag en gaan morgen door naar Kuta. Hier willen we surfles nemen.]]>Blog2007-01-12T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/57b0a42ecae45aa84d146b4d9e1f8d7a-31.html#unique-entry-id-31http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/57b0a42ecae45aa84d146b4d9e1f8d7a-31.html#unique-entry-id-31Het heeft even geduurd voordat we een goede internetverbinding vonden op Bali, maar het is gelukt. Jullie moesten dus weer even wachten op de nieuwe verhalen, maar jullie weten..geduld is een schone zaak!
Vorige week vrijdag zijn we aangekomen op het paradijselijke eiland Bali. De aankomst was ff iets minder omdat we meteen door tientallen mensen lastig werden gevallen na een wederom vermoeiende reis. "Need transport?!" "Wanna do tour?" en ook je koffers afpakken ermee naar de taxi rennen en er nog geld voor vragen ook. Daarna zat ons het geluk wat meer mee. We hadden al snel een mooi hotel gevonden met zelfs een zwembad bij onze kamer voor de deur.
De dag daarna zijn we eerst een rondje door het centrum gaan lopen. Daar kwamen we echter snel van terug, want het was bloedheet. We dachten dat wij al wel een beetje aan de warmte gewend waren geraakt, maar zo snel na de Cameron Highlands viel dat toch wel ff tegen. We zijn nog wel op het strand maar de surfers gaan kijken. Kuta is namelijk een hele bekende surfspot. Al snel werden we hier aangesproken of wij ook niet wilden leren golfsurfen. Helemaal super natuurlijk! We hebben nu dus het plan om over een week met een paar surflessen onze vakantie op Bali af te sluiten.

In Kuta zijn we niet lang gebleven. We hebben hier maar twee weken de tijd en we willen veel zien en doen. De tweede dag zijn we dus meteen naar Ubud gegaan. Hier hebben we een geweldig hotel gevonden tegen een erg lage prijs (daar houden we van). We hadden een eigen huisje met uitzicht op de rijstvelden. Aangezien we de enige in het hotel waren (het is hier nu laagseizoen) hadden we ook nog een privezwembad op het dak met wederom prachtig uitzicht over de rijstvelden. We werden hier bijzonder goed verzorgd. Zo mochten we zelf weten waar we ons ontbijt wilden hebben, ze wilden het ontbijt zelfs bij het zwembad komen brengen en kregen we steeds wel iets extra's bij het ontbijt. Het grootste gedeelte van de tijd was er 1 man personeel aanwezig. Deze man rende echt de longen uit z'n lijf voor ons. Soms voelde je je er gewoon ongemakkelijk door. Toen we bijvoorbeeld een biertje wilden ging hij speciaal voor ons naar de supermarkt rennen. Toen Niels naar de supermarkt wilden lopen stond onze vriend meteen met zn scooter klaar om hem te brengen, als we een tourtje wilden doen regelde hij dat voor ons en de hele tijd bleef hij vragen of we misschien nog iets te drinken wilden of dat hij misschien iets anders voor ons kon doen. Later kwamen we erachter waarom hij zo erg z’n best deed. Hij kreeg betaald per huisje dat bezet was. Zijn salaris bedroeg 1 euro per bezet huisje. Wij waren op dat moment de enige in het hotel en daarvoor had hij de hele week geen klanten gehad. Nu snapten wij wel waarom hij ons zo graag in het hotel wilden houden.

In Ubud hebben we een goede tijd gehad. Dit mooie stadje wordt ook wel het culturele centrum van Bali genoemd. Op iedere straathoek worden schilderijen. houtsnijwerken en sieraden verkocht. Verder worden hier ook veel dansvoorstellingen gegeven.
Ook wij zijn naar een dansvoorstelling gegaan. Er zijn allerlei verschillende soorten dansen die dan door verschillende klans opgevoerd kunnen worden. Wij zijn naar de Kecuc en Fire dance gegaan. Ofwel de 'apen- en vuurdans'. De ontvangst was al erg indrukwekkend. Het was al donker en we gingen een trap op waar allemaal kaarsen langs de kant waren gezet. Boven kwamen we bij een tempel die ook volgezet was met kaarsjes. Om de ingang van de tempel waren zo'n veertig stoelen in een cirkel gezet. Daar mochten wij gaan zitten.
Eerst kwam er een man in het midden van de cirkel de kaarsen in een grote kandelaar aansteken. Daarna kwamen de 'apen' op. De apen waren ongeveer zestig (mss meer) Balinese mannen die het grootste deel van de voorstelling in een cirkel van vier rijen dik zaten. Ze maakten steeds met zn allen tegelijk dezelfde bewegingen en daarbij maakten ze aparte geluiden. Het is moeilijk uit te leggen, maar het deed een beetje denken aan een soort indianendans. Het was in ieder geval erg indrukwekkend. Met de dans werd een oud verhaal uitgebeeld. Af en toen kwamen er ook nog een andere dansers op. Zij waren de hoofdrolspelers in het verhaal.
Na deze dans was 1 van de dansers in trance geraakt. In het midden van de cirkel werd er onder het gezang van de dansers een groot vuur gemaakt van kokosnoten. Toen het vuur minder werd, werd de man die in trance was losgelaten. Hier begon dus de vuurdans. De man rende steeds door het vuur en schopte daarbij de gloeiende stukken koskosnoot alle kanten op. Steeds werden de gloeiende stukken weer bij elkaar geveegd en rende de man er weer doorheen. Op een gegeven moment ging hij er zelfs midden in zitten. Soms zag het er best eng uit. Toen het te gevaarlijk werd moesten een paar dansers de man vangen omdat hij zichzelf totaal niet meer onder controle had. Hij kreeg toen heilig water over zn hoofd en bleef daarna een beetje versufd zitten.

In Ubud hebben we een leuke tijd gehad. We hebben nog een dagje fietsen gehuurd en zijn toen o.a. naar Monkeyforrest gegaan. De apen vonden wij zomaar eng. Ze zagen er niet bepaald vriendelijk uit en we vonden de tijgers in Kanchanaburi toch stukken liever.
Verder hebben we nog een tourtje gdaan in de omgeving van Ubud. Hierbij hebben we enkele hindoe tempels bezocht, zijn we naar de Batur vulkaan gegaan en zijn we naar twee bekende dorpjes geweest. 's Avonds hebben we in ons favoriete restaurant de echte indonesische rijsttafel uitgeprobeerd. We moesten deze al een dag daarvoor bestellen, want de kok moest al op tijd beginnen met de voorbereidingen. Ze hadden goed hun best gedaan. Het was niet alleen erg lekker, maar het zag er ook mooi uit. De tafel stond vol schalen en in het midden stond een grote schaal bedekt met bananenblad. Voor de sausjes hadden ze ook van bananenblad bakjes gevouwen. Het was een waar kunstwerk!

De laatste dag in Ubud hebben we in het centrum rondgelopen. We hebben nog bijna een schilderij gekocht maar we hebben ons toch goed ingehouden. Vooral voor Suus was dit een moeilijke opgave.
Aan het eind van de middag ging Suus naar de Spa. Ze wilde al een hele tijd de 'Mandi Lurlur' uitproberen. Dit is een typisch indonesische behandeling. Suus mocht anderhalf uur waarbij ze eerst een uur gemasserd werd, daarna werd ze gescrubt, daarna ondergesmeerd met yoghurt en tenslotte mocht ze nog bijkomen in een lekker bad vol bloemen. Geweldig!
Na vier dagen Ubud zijn we doorgegaan naar Lovina Beach. De reis die twee uur zou duren, duurde uiteindelijk 5 uur. Pech onderweg, we reden bijna achteruit de berg af. Maar ja, het hotel maakte weer veel goed. De hotels hier op Bali zijn beter dan we tot nu toe ergens gezien hebben. Nu weer hebben we een mooi hotel met een zwembad. Dit keer zitten er veel Nederlanders in het hotel, maar we denken dat dat nog wel eens gezellig kan gaan worden.

Vandaag hebben we een duiktour afgesproken voor morgen. Wel spannend, want er zitten veel haaien in de omgeving. Maar ja, Bali staat bekend als 1 van de mooiste duiklokaties ter wereld. Zo'n prachtkans mogen we toch eigenlijk niet voorbij laten gaan. We gaan morgen duiken in het national park van Bali. Hier schijnt erg mooi koraal te zitten en ook moooie gekleurde vissen. We vinden het wel een beetje eng, maar we hebben er ook allebei heel veel zin in.
Als het bevalt gaan we misschien zelfs twee dagen duiken. Hier in de buurt, bij Ahmed, ligt een bekend wrak van de 'Liberty'. Het schijnt helemaal leuk te zijn om daar te duiken en het gezonken schip te bekijken. Maar goed, hier moeten we toch wel even over nadenken. We houden jullie op de hoogte!

Wij gaan nu lekker bij het zwembad hangen. Niet meteen ongerust zijn als er geen antwoord komt op de mailtjes of als het weer een paar dagen duurt. Internet is hier bijzonder slecht. Postduiven gaan waarschijnlijk sneller.]]>Blog2007-01-03T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/1fd27e4dd2e5e7e6b0fbc049d989d016-30.html#unique-entry-id-30http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/1fd27e4dd2e5e7e6b0fbc049d989d016-30.html#unique-entry-id-30GELUKKIG NIEUWJAAR!!!

Wij hebben dit jaar oud & nieuw gevierd in Kuala Lumpur onder de Petronas Tower. Daar onder aan de beroemde torens ligt een grote vijver waar duizenden mensen zich omheen hadden verzameld. Al die mensen zaten daar maar te wachten op iets. Wij wisten niet op wat, maar we dachten op vuurwerk. We besloten er maar gewoon bij te gaan zitten. Uiteindelijk gingen om twaalf uur de sproeiers in de vijver aan en begon er, jawel, een grote vuurwerkshow. Je denkt feestje..nee hoor, gewoon kijken naar de vuurwerkshow en dan gaat iedereen weer terug naar huis. Dat was wel ff anders dan in Nederland... Geen bier, geen oliebollen en weinig feest. Wij zijn na het vuurwerk in de supermarkt maar een biertje gaan halen en hebben toen toch nog een biertje gedronken op het nieuwe jaar. De vuurwerkshow was wel super, maar oud & nieuw is toch het leukste om in Nederland met je vrienden te vieren!

Onze reis naar Kuala Lumpur was trouwens goed verlopen. We zijn weer heel op plaatst van bestemming aangekomen. Alleen toen we eenmaal in de stad waren moesten we lang zeken naar een kamer. Vanwege oud & nieuw zat alles afgeladen volgeboekt. Wij hebben dus na een lange reis nog een uur met die zware tassen door de stad gesjouwd op zoek naar een kamertje. Uiteindelijk hebben we een leuke kamer gevonden, maar helaas mochten we maar 1 nachtje blijven. De nacht daarna zat vol. Toch die kamer genomen om de volgende dag maar weer verder te gaan zoeken. We konden uiteindelijk in het hotel een paar gebouwen verderop slapen. Het was een gore kamer, waar wij ook liever niet kwamen, maar het was onze enige keus. Ach ja, het was voor 1 nachtje en daarna mochten we weer terug in ons oude hotel.
's Avonds bleek het nog erger dan we dachten. We waren de hele dag op pad geweest en hadden het moment om naar de kamer terug te gaan zo lang mogelijk uitgesteld. Om bij onze kamer te komen moesten we via een vies zijstraatje waar ratten liepen zo groot als katten. AAAAHH! Verschrikkelijk! Heel de kamer op enge beesten gecontroleerd natuurlijk voor we gingen slapen en we besloten meteen om de volgende dag zo vroeg mogelijk naar ons oude hotel terug te gaan.
's' Ochtends meteen onze spullen gepakt om te verhuizen. We lopen onze kamer uit, door een smal gangetje naar de uitgang, we doen de deur de deur naar die vieze zijstraat open.....en daar staat ons weer iets verschrikkelijks te wachten. Op deze vroege morgen staat daar een groepje Maleisische mannen een koe te ontvellen en in mootjes te hakken. Jawel, midden in de stad voor recht onze deur. Gatverdamme, we hadden nog niet eens gegeten. De dag daarvoor hadden we de koe al zien staan, samen met een ander koe. Die andere koe stond nu dus toe te kijken hoe ze zn vriend stonden af te pellen. Hij was ook bijna aan de beurt.
Jullie begrijpen dat we blij waren om weer in ons oude hotel terug te zijn. We hadden een schone kamer met een gedeelde badkamer. Normaal zijn we niet echt van de 'gedeelde badkamers', maar hier was het goed te doen.Het was trouwens een bijzonder leuk guesthouse. Heel gezellig, met een keuken waar je 's ochtends zelf je boterhammetje roostert, je boterhammetje aan de keukentafel opeet en daarna zelf de afwas doet. Normaal thuis niet onze favoriete bezigheid, maar hier een leuke afwisseling op een boterham in een restaurant.

Voordat het nieuwe jaar inging hebben we het laatste deel van de reis uitgedacht en vastgelegd. Ahhh..eigenlijk willen we er nog liever niet aan denken, maar we moeten er straks toch een eind aan gaan breien. We hebben meteen onze eerste dag in Kuala Lumpur vliegtickets naar Borneo vastgelegd. De 24e januari vliegen we naar Borneo en daar gaan we in twee weken tijd van Kota Kinabalu naar Kuching trekken.
We hadden achteraf toch te snel geboekt, want later kwamen we erachter dat we dan wel heel veel tijd op het vaste land van Maleisië zouden doorbrengen. Maleisië vinden we toch best wel duur en als we er zo lang zouden blijven zou er niet genoeg tijd en geld overblijven om nog naar Indonesië te gaan. Weer de plannen omgegooid en we besloten om dan maar eerst naar Bali te gaan.
Dan nog aan vliegtickets zien te komen...Niet zo makkelijk op het laatste moment. De vliegtickets zijn meestal niet goedkoop als je op zo'n korte termijn wil gaan vliegen. We zijn dus meteen op Internet gaan zoeken. Hadden we eindelijk een mooi ticket gevonden, maar hadden we geen creditcard om mee te betalen. Wij dus naar het kantoor van AirAsia getogen om daar te boeken, maar daar lag het systeem eruit. $%###^$^&% Hebben wij weer...! De tickets werden met vaart voor onze neus weggekaapt door mensen die wel een creditcard hebben. We zagen onze prachtplannen alweer in het water vallen. In een laatste wanhoopspoging hebben we toen Ria en Rinus op zondagochtend uit hun bed gebeld :) (nogmaals sorry daarvoor) Gelukkig was vaders zo lief om ons te hulp te komen met zijn creditcard. (DANK) Nu zijn wij dus de gelukkige bezitters van twee vliegtickets naar Bali! Aanstaande vrijdag (5 januari) vliegen we dus alweer naar het volgende land om twee weken later weer terug te keren naar Maleisië.

OK, dat betekende dus dat we nog vier dagen hadden om voor het vertrek naar Bali iets van Maleisie te gaan zien. We besloten de Taman Negara over te slaan (we gaan toch al naar Borneo, genoeg jungle daar) en meteen 1 januari naar de Cameron Highlands te gaan.
De busreis was echt klote met al die zigzagweggetjes op het eind, maar nu zitten we hier dus in de bergen temidden van de theeplantages. De dag dat we aankwamen hebben we niet zoveel gedaan omdat Suus misselijk was van de reis.
De tweede dag wilden we zelf naar de theeplantage lopen. In de Lonely Planet stond dat dit ongeveer 1 kilometer was. Na 3 kilometer lopen komen wij een bordje tegen met "theeplantage 6 kilometer". Toen zijn we toch maar omgedraaid, want 6 kilometer bergafwaarts vinden wij nog wel ok, maar die 6 km die we dan ook weer terug moesten lopen... tegen de berg op nog wel..daar hadden we toch ff geen zin in.
Voor vandaag hadden we een tourtje geboekt. Een tour-de-boer door de Cameron Highlands! We zijn bij een tempel geweest (alweer ja), bij een bloemenkwekerij met daarbij een heeeeeeele lange trap omhoog naar een uitzichtpunt. Die trap was toch nog wel de moeite waard..het uitzicht was mooi. Daarna door naar de aardbeienkwekerij, wat we allebei niet zo bijzonder vonden, maar waar we wel een lekkere aarbeien milkshake op hebben. Daarna gingen we naar de vlinderboer. Naast de vlindertuin bleek de vlinderboer ook nog andere beestjes te hebben. Allerlei spinnen, slangen, kikkers, schildpadden, kevers, torren, duizendpoten, schorpioenen, grote hagedissen en nog meer van dat soort beestjes. Het fijne was dat de gids daarna vertelde dat die dieren hier in de buurt zijn gevangen. Dat zal onze nachtrust goed doen kerel!
Na de vlinderboer reden we naar de theeboer. Dat was voor ons het hoogtepunt van de tour. De theeplantages, ook wel groene deken genoemd, was toch wel de grote reden voor ons bezoek aan de Cameron Highlands. Het uitzicht hier was prachtig! We kregen nog een rondleiding door de theefabriek en hebben daarna lekker een kopje thee gedronken op het terras met uitzicht over de plantage.
Op het eind gingen we nog naar de bijenboer en naar de markt die uit een paar stalletjes langs de weg bestond en daarmee besloten wij dan onze tour-de-boer.

Morgen vertrekken we hier weer en gaan we terug naar Kuala Lumpur. Maar niet voor lang, want de dag erna vliegen we alweer naar Bali!

Dusssssssss, vanaf dan is het 2 weken Bali, paar dagen vaste land Maleisië, 2 weken Borneo en dan sluiten we af met een paar daagjes Singapore. We denken rond 10 februari naar huis te komen. Tegen die tijd is ons geld op en komen we terug naar Nederland en rekenen op jullie aller hulp! ;)]]>Blog2006-12-28T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/4097c0436bb64fc46ffb2f9a2447a0fd-29.html#unique-entry-id-29http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/4097c0436bb64fc46ffb2f9a2447a0fd-29.html#unique-entry-id-29De busreis van Vientiane nar Bangkok verliep erg voorspoedig. Zo voorspoedig zelfs dat we dit keer een uur te vroeg aankwamen, helaas dat het net deze keer nog midden in de nacht was (5.00 uur om precies te zijn). Toch hadden we snel een tuktukker bereid gekregen ons voor een respectabel bedrag naar een hotel te laten brengen. Daar moesten we helaas tot 8.00 uur wachten voordat we een kamer in mochten.
Die dag hebben we dan ook niet veel meer gedaan, enkel de shoppingmall "Siam Paragon" bezocht. Nu moeten we niet zeggen dat dit niet vermoeiend was, want ook deze shoppingmall telt weer 6 enorme verdiepingen die we toch echt allemaal afgestruind hebben. Ze hebben hier dan ook leuke hebbedingetjes.... Van leuke (en dure merk)kleding tot auto's (geen schaalmodel maar echte Ferrari's, Lambourghini's, Porche, Aston Martin en de beste.... Spyker) en enorme televisies tot complete huisinrichtingen. Helaas passen deze "koopjes" niet in ons budget.

Een dag later werd het echt eens tijd om wat van Bangkok te gaan zien, dit was immers al onze derde keer in die wereldstad. Dus togen we 's ochtends via de skytrain en stadsferry richting het Grand Palace en Wat Phra Kaeo. Hier mochten we allereerst een mooie blauwe broek en rok aandoen omdat onze 3/4 broeken niet voldoende waren, men moet er een lange broek aan. Denk dus niet na het zien van foto's dat we blind zijn geworden ofzo, het lag echt niet aan ons!
De lelijke broek/rok was echter wel de moeite waard. We hebben al aardig wat tempels gezien, maar deze was toch echt weer een topper. Voor het Grand Palace hadden we niet zo heel veel tijd meer, maar ook dit zag er heel leuk uit. Een heel groot sprookjeskasteel, daar heeft het wel wat van weg!

Daarna werd het wel weer tijd om verder te gaan. Deze keer naar de stad Kanchanaburi, die de meesten waarschijnlijk wel kennen van het boek of de film "Bridge on the river Kwai". Hier staat namelijk de brug! Dit werd ook de stad die we gekozen hadden om kerst te gan vieren. Dit laatste viel voor ons helaas een beetje slecht uit. Vooraf hadden we bedacht dat we met kerst graag iets luxe zouden willen. Leuke kamer en lekker eten, voor ons was het immers ook kerst!
De kamer die we gevonden hadden ligt heel mooi aan de river Kwai, maar is hetzelfde als anders. Het eten op kerstavond viel echter heel erg tegen, heel knap om een biefstuk zo te vergallen! Het zat ons echter op meer punten niet mee op kerstavond en 1e kerstdag:

Na een leuk en duur hotel uit de Lonely Planet uitgezocht te hebben ging Niels hier op de fiets heen om te kijken of ze plek hadden. Na 2 uur fietsen kon hij het hotel echter nog steeds niet vinden en iedereen die hij om het hotel vroeg keek hem niet begrijpend aan. Enkele dagen later en helaas te laat zijn we erachter gekomen dat dit hotel helemaal aan de andere kant van de stad ligt, tezamen met andere leuke hotels.
Het bleek dat alle treinen en vluchten naar het zuiden van Thailand tot oudjaarsavond vol zaten. We konden met de bus, maar deze gaat via Bangkok en doet er 24 uur over;
Er schijnt een soort van mini-Tsunami te zijn geweest, nu aan de oostkant van Thailand bij Koh Samui, Koh Pha Ngan en Koh Tao (waar we in eerste instantie ons PADI wilden halen, we zijn nu zo blij dat we dat in Koh Chang gedan hebben);
Sumatra en half Zuid Maleisie zijn overstroomd door hevige regenval in Sumatra (wat Zuid Maleisie daarmee te maken heeft weten wij ook niet... Ligt wel dichtbij, maar toch???) en ook Phuket en Krabi (zuid/west Thailand en in eerste instantie onze volgende bestemming) hebben er last van.
Toen we eenmaal een beslissing hadden gemaakt (we wilden met AirAsia naar Kuala Lumpur vliegen) ging dit niet omdat het boekingssysteem van AirAsia niet werkte. Andere luchtvaartmaatschappijen gingen ook niet omdat het buiten kantooruren was.
Voor ons zat er niets anders op dan te gaan slapen en hopen dat het beter zou worden.
Tweede kerstdag zijn we dus naar het reisbureau gegaan en hebben een vlucht geboekt naar Kuala Lumpur voor 29 december. Het kost wat, maar was de enige manier om niet vast te zitten in dit gedeelte van Thailand. We zijn weer blij om iets van een plan te hebben, want de dagen ervoor hadden we ons alleen maar druk lopen maken over het vervolg van de reis.

Na deze beslissing is het sowieso beter gegaan. We hebben de brug bezocht, die niet heel erg bijzonder is maar waar je natuurlijk wel even heen moet. Daarna hebben we een tweepersoons kayak gehuurd en zijn lekker 2 uurtjes in alle rust over de Kwai rivier gaan kayakken.
Het beste hadden we echter voor het laatst bewaard. Op onze laatste hele dag in Thailand zijn we naar de Tiger-tempel geweest. En ja, hier hebben ze tijgers. Deze machtige dieren worden niet zoals in een Westerse dierentuin achter een enorm hek en flinke gracht gehouden. Het tegendeel zelfs, we mochten ze aaien, mee op de foto en Suus heeft er zelf 1 uitgelaten (ja echt, kijk maar naar de foto's). Wel even een waarschuwing: DON'T TRY THIS AT HOME!

Morgen vliegen we dus naar Kuala Lumpur, Maleisie. Het tweede gedeelte in dit land was dus maar van korte duur, maar we hebben het er echt op staan om richting het zuiden te gaan.]]>Blog2006-12-21T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/1886463ad9ee9bfa11eb5dbebab1f8c2-28.html#unique-entry-id-28http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/1886463ad9ee9bfa11eb5dbebab1f8c2-28.html#unique-entry-id-28Vientiane is een erg rustige hoofdstad, maar helaas is er niet zo heel veel te doen. Er hangt ook niet zo'n zelfde sfeer als in de rest van de door ons bezochte plaatsen. Jammer, maar toch hebben we het goed gehad in Vientiane. Enerzijds door ons voortreffelijke hotelkamer, anderzijds omdat we onszelf best goed kunnen vermaken.

We hebben 2 fietsjes gehuurd en hebben als 2 echte hollanders de stad doorgefietst. In de Lonely Planet stond weer een wandel/fietsroute die we dan ook gedaan hebben. Je kunt hier echt goed fietsen. De temperatuur is er meer geschikt voor (26 graden en niet zo benauwd) en het verkeer rijt ook ietsie rustiger dan we gewend zijn in Azië. Aan het einde van de route zijn we nog verder gereden om de bekende gouden stupha te zien. Deze is bijna 50 meter hoog en helemaal van goud....verf voorzien. Best indrukwekkend, maar o zo lelijk.

Na de hele dag fietsen hadden we wel weer een traktatie verdient vonden we. Dus reden we ook snel nog even naar een wat waar je in een stoomcabine kon en erna een Lao massage kreeg. Dit lijkt in de verste verte niet op een Nederlandse sauna die we gewend zijn.
In een soort van boomhut moesten we een hok in en bij binnenkomst zag je echt helemaal niets anders dan stoom. Je werd door anderen in het hok naar een houten bankje geleid. Zelf kon je die nooit vinden. Wanneer je eenmaal zat was het wel lekker en we begonnen al snel te zweten.
Na 3 zweetbeurten met tussendoor een paar lekkere kopjes thee was het tijd voor de massage.... Een Thaise massage ziet er best heftig uit, maar dan heb je nog geen Lao massage gezien. We werden weer goed uit elkaar getrokken, gekraakt en flink geduwd op de spieren. Best fijn, al denken we beiden dat we de volgende keer een rustige zweedse oliemassage nemen.

Een dag later zijn we teruggegaan naar de markt waar we tijdens de fietstocht langs waren gekomen. Het blijft leuk om te zien hoe de markten hier zijn. Suus kon hier bovendien nogal wat leuke spulletjes inslaan, de prijzen liggen nogal wat lager in Nederland.
Op de markten kun je echt vanalles krijgen. Van kleding tot varkensvellen (is dit een Nederlands woord??), van waspoeder tot een kappersbeurt.
Na de markt zijn we nog 1x gaan eten met Abbe, Silvie en Loekie, het Nederlandse gezin dat we op de 1e dag in Laos tegen gekomen zijn en vanaf dat moment vaak samen zijn gaan eten. Erg gezellig en hopelijk komen we ze nog een keer tegen in Thailand of Maleisie.
Laos zit er bijna op voor ons. Over een uurtje worden we opgehaald met de bus om weer naar Bangkok te gaan. Wordt weer een leuk ritje (NOT!), de hele nacht niet kunnen slapen in de bus en morgen moe in een stinkende stad aankomen. Maarja, je ontkomt er niet aan. ]]>Blog2006-12-18T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/798a8a107fbb1e79115480e90788985d-27.html#unique-entry-id-27http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/798a8a107fbb1e79115480e90788985d-27.html#unique-entry-id-27De 14e zijn we per minibus van Luang Prabang naar Vang Vieng gereden. Helaas als laatste de bus in, zodat we de slechtste stoelen uit de bus hadden en niet naast elkaar konden zitten. Maar er was zo veel te zien onderweg dat de reis voorbij vloog (ook letterlijk want we hadden een goede chauffeur....).

Vang Vieng is een klein dorpje (ter grootte van Dongen maar dan uitgestrekter) midden tussen het karstgebergte. Supertoeristisch bij backpackers en dat is goed te zijn aan de (vele) restaurants. Deze hebben namelijk allemaal ligbanken met een tafeltje ervoor vanwaar je de nieuwste films of alle afleveringen van friends kunt bekijken. Hoe nieuw de films zijn, we konden bijvoorbeeld de nieuwste James Bond film die we in Bangkok in de bioscoop zagen hier ook kijken. Azie bestaat uit kopie na kopie, maar dit is wel erg leuk.

Wanneer je echter een fietsje huurt en 1 klein houterig bamboebruggetje over de rivier neemt is het een wereld van verschil. Niks geen verharde wegen meer, of toeristisch. Nee, je rijdt direct het platteland van Laos op met z'n stoffige wegen, kleine dorpjes en uitgestrekte akkers. Wij hebben dus weer een fiets gehuurd (wat zijn we toch sportief!!!) en dit stuk gaan verkennen.
Allereerst zijn we naar een grot geweest, maar om daar te komen moesten we eerst een stukje over het terrein van een of ander resort rijden. Je raadt het natuurlijk al, hiervoor moest voor betaald worden. Om precies te zijn moesten we betalen voor onszelf en voor de fiets. Wij dus braaf gedaan, moeten we 100 meter verder onze fiets parkeren omdat deze niet over de brug mag. Dan hebben ze dus een verkeerde aan ons. Wij ons kaartje voor de fiets laten zien en toch met fiets en al de brug over gegaan, probeer ons maar tegen te houden.
De grot was niet zo indrukwekkend en al snel zaten we weer op de fiets. Kwamen we weer een brug tegen waar weer betaald voor moest worden. Gelukkig niet zo extreem als bij de eerste, maar je ontkomt er niet aan. Toch is het erg leuk om hier rond te fietsen, vooral omdat de omgeving alle frustraties van afzettende Lao doet vergeten.

Een dag later hebben we ons bezig gehouden met het fenomeen waar iedereen in Vang Vieng zich mee bezighoudt, namelijk Tubing! Dit houdt in dat men zich in een binnenband van een tractor stroomafwaarts de rivier af laat zakken. Onderweg komt men dan allerlei barretjes tegen waar men naast het nuttigen van diverse dranken en spijzen ook gebruik kan maken van adrenalinevoedende attributen, zoals een soort van kabelbaan die je op het laatst enkele meters naar beneden in het water laat plonzen. Jullie raden al wel dat we een enorm leuke en relaxte dag gehad hebben.

Momenteel bevinden we ons al weer in de hoofdstad van Laos, Vientiane. Hier zijn we de 17e aangekomen
De laatste keer dat we een zacht bed gehad hadden was in Phnom Penh en we waren er wel weer een keertje aan toe. Dus hebben we een mooi hotel gevonden, met lekkere bedden en satteliet tv.]]>Blog2006-12-13T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/ebf4cc7318720214cba3be5a6de5d82a-26.html#unique-entry-id-26http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/ebf4cc7318720214cba3be5a6de5d82a-26.html#unique-entry-id-26Luang Prabang.... Het is de mooiste stad/dorp dat we ooit gezien hebben. Geloof ons, dit is echt een stukje paradijs op aarde.

De tweede dag in dit dorp hebben we eigenlijk niets meer gedaan dan rondwandelen en ons vergapen aan de Lao-Frans koloniale bouwstijlen, de rust en vriendelijkheid van de mensen, enkele van de vele tempels en het uitzicht over de Mekong rivier en de vele bergen. Hier kunnen we ons echt de hele dag mee vermaken.
's Avonds heb je hier dan ook nog een erg leuke avond-markt waar ze typisch aziatisch overal hetzelfde verkopen. Als er toch eentje op het idee zou komen om iets unieks aan te bieden zou hij helemaal binnenlopen!

Bij het ontbijt (dag later) kwamen we onze vrienden uit Breda tegen die we de tweede dag in Laos hadden leren kennen. Van het een kwam het ander en we hebben met hun een tripje naar hier in de buurt gelegen watervallen gemaakt. Met een tuktuk-taxi over een stoffige weg (van 30 km, dus helemaal onder het stof!) erheen en daar aangekomen eerst naar de waterval. Deze was al erg leuk om te zien, maar we hadden gehoord dat je er ook kon zwemmen en daar hadden we zin in! Het viel ons op dat het water zo helder en groen was en lopende langs de stroom (je mocht niet direct onder de waterval zwemmen, wel een stukje verderop) vielen onze monden open van verbazing.
Hoe het eruit ziet hier kun je een beetje op de foto's zien die we online hebben gezet, maar daarop komt het jammer genoeg echt niet over. Je kunt het het beste indenken als een subtropisch zwemparadijs van Centre Parcs, midden in de jungle, helder groen water dat iets kouder is (dat dan weer wel!) en dit alles met factor 10 in gedachten verhogen. Lukt het???

Hier een hele tijd rondgehangen; beetje zwemmen, beetje voetballen (met ons kleine bamboeballetje), beetje picknicken met Franse baguettes (leve de Franse kolonisatie geschiedenis in deze landen) tot we besloten om de bovenkant van de waterval met een bezoek te vereren.
Dit bleek een erg acrobatische en vermoeiende inspanning. In westerse landen is een pad naar boven redelijk goed onderhouden/begaanbaar gemaakt. Dier waren de treden (of waren het dat juist niet??) schots en scheef en dan weer wel en dan weer niet over de pad verspreid. Eenmaal boven door het riviertje, direct boven de waterval, naar de andere kant om daar naar beneden te gaan. Dit leek af en toe een hachelijke ondernemen, maar alles is goed verlopen.
Op de terugweg nog gestopt bij een tijger, beren en een klein dorpje waar we een bezoekje aan de enige kroeg hebben gebracht. Proost!

De tocht naar de waterval was goed bevallen, zodat we afgesproken hadden om een dag later met z'n 5-en naar de grotten hier in de buurt te gaan.
Wederom met dezelfde tuktuk-taxi(chauffeur) richting grotten. Op de weg erheen zijn we bij 2 dorpjes gestopt, de eerste met veel papier- en zijde en de tweede met drank (Laos wiskey en slangenwijn).
De grotten zelf vielen helaas iets tegen. Het was precies wat erover gezegd wordt: 2 grotten vol met buddha beelden. Al hadden ze misschien ook kunnen zeggen: 2 groot uitgevallen nissen in een berg vol met kleine buddhabeelden. Toch was de trip erg gezellig en we hebben veel gezien.

Morgen zullen we naar alle waarschijnlijkheid doorreizen naar Vang Vieng, een plaats tussen Luang Prabang en de hoofdstad Vientiane waar we daarna heen zullen gaan.]]>Blog2006-12-10T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/ec9ac3507b30e95ea57324e75adc796f-25.html#unique-entry-id-25http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/ec9ac3507b30e95ea57324e75adc796f-25.html#unique-entry-id-25Donderdag 7 december zijn we begonnen aan onze tocht naar Luang Prabang.
De eerste dag gingen we met de bus naar de grens. Het was mogelijk om in Chiang Mai een tourtje naar Luang Prabang te nemen, maar aangezien wij niet zulke goede ervaringen hebben met de reisbureautjes hier zijn we maar weer heel stoer op eigen houtje gegaan.
Op het station in Chiang Mai aangekomen bleek dat de bus net weg was. Een vriendelijke meneer wist gelukkig te vertellen dat we ook via Chiang Rai naar de grens konden komen. Wij een buskaartje gekocht voor een groene lijn bus (tip voor iedereen die naar Thailand gaat!) richting Chiang Rai. Geweldige bus! Grote leren stoelen met zoveel beenruimte dat Niels z'n benen recht voor zich uit kon strekken. Jammer dat het maar voor een 3 uurtjes was, want hier hadden we best nog wat langer in willen zitten. De tweede bus was wel ff wat anders, maar na 3 uur in de rammelbak hadden we de grens al bereikt. We moesten nog wel even rennen om nog op tijd een visum te bemachtigen, maar eigenlijk verliep dit deel van de reis wel heel voorspoedig. 's Avonds waren we het er al snel over eens dat we dit land wel heel erg leuk vinden, misschien zelfs wel leuker dan Thailand. (Bedankt voor de tip Maaike!)

De volgende dag begon onze 2-daagse boottocht naar Luang Prabang. We dachten 's ochtends rond half 9 te vertrekken, maar de kapitein bleef wachten tot de boot helemaal vol zat. Rond 13.00 uur zat de boot eindelijk vol genoeg en konden we vertrekken. We zaten dus al een halve dag op de boot en hadden nog geen kilometer afgelegd. Pfff..lekker begin. Gelukkig hadden we 's ochtends al een heel leuk Nederlands gezin ontmoet waar we eigenlijk de hele dag mee opgetrokken zijn. 't Was weer 'brabants gezellig' en daardoor leek voor ons de tijd toch iets sneller te gaan.
Om half 8 kwamen we helemaal gebroken in Pak Beng aan waar we zouden overnachten. Iedereen een houten kont en we hadden intussen behoorlijk honger. Het laaste gedeelte voor Pak Beng was nog best spannend. We kwamen eerst nog een boot tegen die pech had. Al die mensen moesten dus bij ons op de boot erbij. Het leek wel zo'n afrikaanse vluchtelingenboot die je wel eens op t.v. ziet. Daarna werd het al snel donker er moesten we nog een heel stuk varen terwijl de boot soms gevaarlijk kraakte. Iedereen was dus blij dat we veilig en wel in Pak Beng waren aangekomen.

Een dag later weer vroeg de boot op. Deze keer verliep het stukken beter. We vertrokken rond half 10 uit Pak Beng en we kwamen al om half 5 aan in Luang Prabang. We waren allebei helemaal kapot. Maar goed, een lekkere pizza en op tijd naar bed doet wonderen..we voelen ons weer herboren en zijn helemaal klaar voor de reis door Laos.
De bootreis was misschien wel een beetje vermoeiend, maar wel supermooi. Dit is wel 1 van de mooiste plekjes op de wereld hebben wij besloten.]]>Blog2006-12-06T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/657c6c6c9519b0ef33219e61f0738955-24.html#unique-entry-id-24http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/657c6c6c9519b0ef33219e61f0738955-24.html#unique-entry-id-24Tegelijk met de verjaardag van Sinterklaas vierde ook de Thaise koning zijn verjaardag. Dat betekende dus een nationale feestdag. De verjaardag van de koning wordt natuurlijk groots aangepakt, want de koning is in Thailand immens populair. Normaal gesproken zie je overal al foto's van de koning hangen en spelen ze zelfs in de bioscopen voor de film het volkslied terwijl er een filmpje van de koning wordt gespeeld. Nu met deze feestdag liepen alle Thaise mensen in gele shirtjes. Het ziet er een beetje uit zoals wanneer het Nederlands elftal moet voetballen tijdens een WK, maar dan alles geel. Het grote verschil is dat er hier op de verjaardag geen alcohol gedronken mag worden. Dat wordt door iedereen nageleefd; alle cafe's en restaurants draaien de tap dicht en ook in de winkels kun je geen biertje meer krijgen.
Overdag hebben wij ons eigen tourtje georganiseerd naar een bekende tempel op de berg, genaamd Doi Suthep. Scheelde ons weer een hoop geld. Heel veel Thaise mensen waren echter ook op het idee gekomen om op hun vrije dag naar deze tempel te gaan. Superdruk dus. Tja, hadden we kunnen weten natuurlijk.
's Avonds was het groot feest. Er was een viering bij 1 van de stadspoorten waarbij eerst het volkslied werd gezongen en daarna een hoop vuurwerk de lucht in werd geknald. Ze hadden vuurwerk zoals we dat in Nederland ook kennen, maar ze hadden ook nog iets anders leuks. Het was een soort lampionachtige ballon waar een vuurtje onder hangt zodat er warme lucht in de ballon wordt geblazen. Deze ballonnen werden met een paar honderd tegelijkertijd de lucht in gelaten. Overal in de lucht lichtjes, prachtig!

Vandaag is onze laatste dag hier in Chang Mai, daarna door naar Laos, want ons visum is al bijna verlopen. Er was dus nog maar tijd voor 1 tourtje. Beetje weinig, want we wilden eigenlijk nog een hele hoop doen. Eigenlijk wilden we eerst naar de Langnekken, maar deze tourtje bleken toch niet zo interessant te zijn; drie uur in de bus zitten om ff met een Langnek op de foto te kunnen. Dan weten wij wel leukere dingen te doen, Thaiboxen bijvoorbeeld!
Dus togen wij op onze laatste dag naar de boksschool. Vanochtend werden we door een jeep met open laadbak opgehaald en mochten wij dus met z'n tweeen een halfuur in de bak over de snelweg scheuren. Onze training begon met een warming-up: touwtje springen. Daarna beetje rekken en strekken en vervolgens de bokshandschoenen aan en de boksring in. Daar mochten wij het trappen, slaan, elleboogje geven en blokken uitproberen op onze leraar. Hij heeft het geweten! Hahaha..Na een uurtje in de ring gingen we verder oefenen op de boksballen. Waar we nog wat andere trappen hebben geleerd.
Na 3 uur trainen waren we helemaal uitgeput en kon Suus de trap in het hotel bijna niet meer op van de spierpijn. Maarrr we hebben wel lol gehad! Om bij te komen hebben we daarna lekker een massage genomen. Twee keer nog wel! Eerst een voetmassage en daarna nog een Thaise massage. Bittere noodzaak, dat begrijpen jullie wel! De Thaise massage was trouwens ook nog een hele ervaring. De thaise masseur begint aan je armen en benen te trekken en daarbij springt ie ook nog een paar keer op je rug. Uiteindelijk voel je je, wonder boven wonder, toch helemaal relaxed.

Morgen gaan we dus naar Laos. Dat wordt weer een hele tocht. Eerst een dag met de bus om bij de grens te komen en daarna nog twee dagen op een bootje. Waarschijnlijk dus even een paar dagen geen bericht van ons.]]>Blog2006-12-04T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/02b4d78cc79b607d6f595a13637e3b86-23.html#unique-entry-id-23http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/02b4d78cc79b607d6f595a13637e3b86-23.html#unique-entry-id-23We zijn weer even in een bewoondere wereld en daarom ook frequentere updates. De laatste dagen hebben we weer wat beleefd, maar gisteren (zondag 3 december) vormde het hoogtepunt. We hebben namelijk een erg leuke dagtocht gemaakt met Chiang Mai Adventure (http://www.chiangmaiadventure.co.th). We maken hier even reclame voor want deze organisatie is dus echt goed! Het programma zat goed in elkaar en wanneer er even iets misliep werd dit op een leuke manier opgelost. Dat laatste was voor het eerst hier in Azie, normaal laten ze je hier gewoon je eigen boontjes doppen.

De dag begon met een bezoek aan een olifantendorp. Daar zagen we meer olifanten dan er in Oosteind koeien staan, serieus! Erg leuke beesten zijn dat, vooral toen ze ons met hun slurf even optilden. De verzorger deed het 1x voor en nodigde ons toen uit, zonder na te denken liep Niels naar voren en in no-time werd hij 2 meter de lucht in geslingerd. Daarna moest Suus natuurlijk ook en ze hield het niet meer van het lachen.
Na de olifanten-poseersessie gingen we naar Olifanten kijken die in de rivier gingen baden. Leuk gezicht, vooral als ze hun slurf gebruiken om water te spuiten. Daarna begon de olifantenshow. Deze beesten kunnen best veel leren en lieten ons leuke trucjes zien. Met name het op alleen de voorpoten lopen en voetballen/basketballen maakte veel indruk. Ze moeten maar eens een olifant opstellen bij het Nederlands elftal, die kunnen pas schieten. Ze namen penalty's op een echt goal met een keeper en wij waren blij dat wij dat niet waren.

Na de show was het voor ons tijd om per olifant een ritje te maken door de jungle. In het begin waren we nog een beetje huiverig, vooral wanneer je steil omlaag gaat. Na enkele minuten hadden we echter de grootste lol en we vonden het dan ook jammer dat we na een uurtje rijden al weer van onze olifant afmoesten.

Het tweede onderdeel van de tocht was mountainbiken. Helaas bleek dat de vrouw met de sleutels van de schuur waar de fietsen in stonden boodschappen was gaan doen (Tjsa, het blijft Azie) en moesten we dus even wachten. Geen nood want nu konden we alvast een filmpje bekijken over het raften, dat we later gingen doen, en een klein tochtje maken per quad (altijd leuk!).
Het mountainbiken ging dwars door de jungle en met deze hitte is het best zwaar. Dat we halverwege door een riviertje moesten was dan ook helemaal niet erg en we hebben onszelf getracteerd op een koude douche! Het mountainbike onderdeel bracht ons naar het vertrekpunt vanwaar we gingen raften. Na een korte, maar duidelijke instructie gingen we de rivier op. We zitten nu niet in de natte periode, waardoor het waterpeil niet zo hoog staat. Wanneer dat wel het geval is mogen er eigenlijk ook alleen maar professionele rafters naar beneden want het gaat er hier op bepaalde plaatsen echt heftig aan toe (ook in deze droge periode).
Bij de eerste de beste serieuze stroomversnelling waren direct 2 van de 5 passagiers uit de boot gevallen. Een ervan hadden we nog snel in de boot, de ander heeft de stroomversnelling alleen volbracht (die heeft echt angst gehad...). Hierna was iedereen beter geconcentreerd en waren we de beste boot, zonder iemand te verliezen haalden we het einde. Dat was dus niet van iedere boot te zeggen. Het ergste was dat er een boot vast kwam te zitten aan het einde van een stroomversnelling en het water de boot (met inzittenden) omduwde. Het zag er erg spectaculair uit (we hadden eerste rangs plaatsen) en we hebben het op video. We hebben namelijk de dvd van het raften gekocht, deze kunnen we echter nog niet met jullie delen helaas.]]>Blog2006-12-01T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/dfa3ff58e078dc84c83c125fc5f599ad-22.html#unique-entry-id-22http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/dfa3ff58e078dc84c83c125fc5f599ad-22.html#unique-entry-id-22Jaja..twee dagen achter elkaar een bericht uit Chiang Mai. Vandaag hebben we Thais leren koken. We hadden geluk want het was vandaag helemaal niet druk in de les. We waren namelijk maar met zn drieën. Dus kon de chefkok goed opletten dat wij niets verkeerd deden en was er tijd over om nog een paar extra gerechten te leren maken.
De dag begon met een bezoekje aan de lokale markt, waar wij de ingrediënten gingen kopen voor onze gerechten. De Chef gaf ons daar nog uitleg over verschillende kruiden en liet ons bijvoorbeeld ook zien wat nou het verschil is tussen kokosnootsap, -crème en -melk. Ook hier lag het vlees weer open en bloot om door de vliegen bestormd te worden. Aaaargh! Maar goed in Azië is dit meer regel dan uitzondering.

Maar wat hebben wij nou allemaal voor gerechten gemaakt?!

• Hot & sour chicken soup
• Groene curry met kip
• Massaman curry met kip
• Fried mixed vegetables
• Fried noodles (ofwel: Pad Thai)
• Sweet & sour vegetables
• Fried chicken with cashewnuts
• Kip in deeg
• Master Springrolls (ofwel: loempia met banaan)
• Banaan in kokosnootmelk

En na het koken hebben we alles lekker zelf opgegeten! Jammie!]]>Blog2006-11-30T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/a45c59f261f0b14ec49649de9ae96fb4-21.html#unique-entry-id-21http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/a45c59f261f0b14ec49649de9ae96fb4-21.html#unique-entry-id-21We hebben inderdaad nog 1 dagje aan het zwembad gelegen. Nog een laatste keer genieten van het paradijs dat Koh Chang heet. Jammer om hier weer weg te gaan, maar het was mooi geweest.
Ditmaal zijn we van Koh Chang per ferry en pick-up trucks naar Trat gegaan en van daaruit per overheidsbus naar Bangkok. In bangkok zijn we ditmaal niet naar de backpackerswijk Khao San gegaan, maar naar het ultieme shoppingparadijs Siam. Dit gedeelte van Bangkok noemen ze niet voor niets Shoplandia, vanuit ons guesthouse stonden we binnen 5 minuten bij 3 enorme shopping malls die ook nog eens onderling met elkaar verbonden zijn via bruggen. En ze hebben alles.... alle merken, alle producten! Het is dat we op een klein budget leven, maar wij weten wel waar wij voortaan naar de stad gaan!

Het was niet alleen shoppen wat we in Bangkok gedaan hebben. Van de 2 dagen dat we er geweest zijn wel het overgrote deel, maar toch konden we nog tijd vinden om naar de nieuwe James Bond film te gaan. We hadden een leuke en zeer lekker zittende bank voor 2 personen, precies in het midden. Voor de film wordt hier het volkslied gespeeld en iedereen moet dan gaan staan. Naderhand was het helemaal een avontuur. De bioscoop was helemaal bovenin de shopping mall en de winkels sluiten om 22.00uur. Laat de film nou precies om 22.00uur afgelopen zijn. Dan loop je dus in een uitgestorven doolhof van gesloten winkels rond. We wisten op een gegeven moment echt niet zeker of we er nog uit konden die avond en speelden al met het idee om de keuken van een plaatselijke pizzabakker op te zoeken. Helaas vonden we op dat moment iemand die ons naar de uitgang leidde.

We zijn ook nog bij een reisbureautje langs gegaan om te proberen treinkaartjes te halen voor de nachttrein naar Chiang Mai (Noord Thailand). Op de door ons gewenste dag waren ze niet meer te krijgen, wel voor een dag eerder en omdat we beide de smog al weer in ons lichaam voelden hebben we maar besloten dit te doen. Over een paar weken komen we toch weer in Bangkok (tsja... hier in Azie luidt het spreekwoord "alle wegen leiden naar Bangkok") en dan gaan we de bekende wats (tempels) bezoeken.
Na 2 dagen Bangkok dus 's avonds naar Chiang Mai. Het begon goed, de remmen van onze wagon waren namelijk nergens meer te bekennen. Onderweg verloren ofzo, ze rijden hier nog met treinen uit de 60er jaren en vroeger was dus niet alles beter! We moesten even wachten tot ze het probleem verholpen hadden en met 2 uur vertraging verlieten we Bangkok. De slaapplaatsen waren best goed eigenlijk en we hebben dan best goed geslapen. Tot onze verbazing kwamen we op het station in Bangkok ook onze oude Deense buren uit Koh Chang tegen, gingen toevallig met dezelfde trein naar Chiang Mai. Na 18 uur in de trein kwamen we rond 15.00uur aan in Chiang Mai.

We waren direct blij dat we weg waren uit bangkok. De lucht is hier schoon en er zijn zeer veel leuke dingen te doen. Om jullie een idee te geven: een cursus thais koken, thaise massage, thai boksen, buddhistische meditatielessen, rotsklimmen, mountainbiken, raften, quad rijden, trekking door de jungle, olifant rijden, 4wd off road rijden en dan vergeten we nog een paar dingen. Wij gaan in ieder geval de komende dagen een kookcursus volgen, een tourtje doen waarbij we de hill tribs (bergstammen) gaan bezoeken (we willen in ieder geval naar de langnekken) ,een tourtje waarbij we gaan mountainbiken, olifantje rijden en raften en een nacht doorbrengen hier in een buddhistisch klooster voor de meditatie. Verder zitten we ook hard te denken aan het thaiboksen en de massage.
Jullie zien het wel, genoeg te doen hierzo. We moeten uiterlijk 9 december uit Thailand vertrekken omdat ons visum dan afloopt.]]>Blog2006-11-24T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/5a92a438bf622f237ea26e0dd83fd1d1-20.html#unique-entry-id-20http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/5a92a438bf622f237ea26e0dd83fd1d1-20.html#unique-entry-id-20Jaja jullie maar denken dat wij lekker aan het uitrusten zijn..hele dag op de luie kont met een biertje in de hand...Nou daar zijn we de laatste dagen eigenlijk niet meer aan toe gekomen. We zijn namelijk weer naar school gegaan. De duikschool wel te verstaan. De laatste 5 dagen zijn we enkel bezig geweest met ons Belgisch ophalen en ons PADI open water halen. Beide zijn gelukt met dank aan Bert, onze duikinstructeur..
JAAAAAH JOEHOEEEEEEEEEEE! HET IS ONS GELUKT! Wij zijn nu de trotse bezitters van een heus PADI duikdiploma! Ole!
Hier op het eiland hebben we een leuke Belgische duikschool gevonden en na een kort praatje hebben we besloten het te doen. De sfeer was super tof en na een dagje theorie (back in the classroom), een middagje oefeningen in het zwembad (wij waren de eerste in hun nieuwe zwembad), 2 daagjes oefenen in de zee en vandaag onze eerste 2 fundives zijn we klaar. In ons logboek staan momenteel al weer 6 duiken genoteerd.
Duiken is hier werkelijkwaar zeer amuzant, echt de maxxx! Heel helder onder water, het zicht ging tot zeker 20 meters. Veel mooie en gekleurde vissen van verschillende grootte. Maar niet alleen maar lieve beestjes onder water.. Die dekselse Belg heeft ons zomaar tussen de Triggervissen laten zwemmen. Voor de leken: het visje heeft een territorium en als je daar in komt valt ie aan. Het "visje" past ok niet in een normaal aquarium, het heeft een lengte van ongeveer een meter. Om het een beetje duidelijk te maken: 1 van de triggervissen is genaamd; Mike Tyson. Deze lieverd weet van geen ophouden en blijft aanvallen ondanks dat je hem de volle luchtlaag geeft.
We hebben het echter beide zonder kleerscheuren ervan af gebracht. Onze wondjes zijn zelfs zeer goed geschoond onder water, best handig die schoonmaakvisjes. Suus voelde ineens iets aan haar been kriebelen tijdens de duik, bleek dat er een vis aan haar been vastgezogen zat. Bij de tweede duik had 1 van de vissen zich aan Niels zijn vinger vastgezogen.

Ook tussen de duiken door hebben wij ons steeds goed geamuseerd. Tijdens de lessen kregen we na de duik steeds feedback en moesten we leren hoe we onze duikspullen moesten preparen en ook weer opbergen. Daarnaast was er nog genoeg tijd voor plezante gesprekken. De duikinstucteurs/masters hadden vaak het hoogste woord.

In de tussentijd hadden we nog erg leuke buren. Een Deens gezin met kinderen van 6 en 9. Zij hebben ons veel handige tips gegeven over het eiland. Waar we het beste konden gaan eten enz. Erg handig! De kinderen gingen kokosnoten voor ons zoeken die wij vervolgens op mochten eten. Ook deze mensen gingen voor een half jaar naar Thailand. Er bestond een leuke regeling in Denemarken. Wanneer je kinderen kreeg mocht je op kosten van de overheid een jaar vrij nemen, in Denemarken zelf kan je er niet een jaar van leven. Deze slimme mensen wisten dat ze er in Thailand wel een tijdje van rond konden komen. Vooral de man was trouwens een erg interessante man, tattoo-koning van Denemarken en voormalig drill-instructeur van het Deense leger.

Vandaag was dus voor ons eventjes de laatste duik, maar we kijken alweer uit naar de volgende. We hebben het biertje vanavond hard verdiend vinden we zelf. En ook Bert vond dat we wel een 'pintje' mochten gaan pakken. We hebben echt een super leuke tijd gehad, maar soms was het best zwaar. 's Avonds was het vaak snel eten, douchen en vaak al om 8 uur naar bed! In de ochtend vroeg het bed uit waarna we met de taxi (kamikaze-trucks) opgepikt werden om ons naar de duikschool te brengen. Daarna de boot op voor de volgende duiken. Morgen blijven we dus nog een dagje hier rond het zwembad hangen om een beetje bij te komen. Een dag later zijn we van plan om weer verder te gaan. Naar alle waarschijnlijkheid, eerst terug naar Bangkok en dan op naar het noorden! Misschien gaan we al vanuit Trat, maar dat zien we ter plekke wel.]]>Blog2006-11-17T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/e7a49ab25c225e775c7224df32c3f906-19.html#unique-entry-id-19http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/e7a49ab25c225e775c7224df32c3f906-19.html#unique-entry-id-19De dagen in bangkok hebben we besteed aan foto's doorsturen naar het thuisfront, winkelen, kapper/schoonheidsspecialist en niets doen. Dit alles is ook goed geslaagd, vooral het winkelen. We zijn beiden weer nieuwe kleding en leuke hebbedingetjes rijker. Verder is Niels weer bij de kapper geweest (de gabber-tijden herleven weer bijna!) en heeft Suus genoten van een wax behandeling (...AU!!!).
Hier in bangkok is vanalles te koop: illegale software, kleding, sexeverandering, pingpongshows (waar vrouwen de hoofdrol in spelen en geen badjes in voor komen), massagebehandelingen en eten op iedere hoek van de straat (pannenkoeken e.d.). Aan die sexeveranderingen kunnen we niet wennen. Gaan we bij een hotel informeren naar de prijs, komt er toch een zware stem uit dat lieve kleine meisje..... Wij snel door gelopen!! Ook op straat zie je leuke meisjes in korte rokjes lopen. Je blijft je echter steeds afvragen wat er onder het jurkje zit/hangt.

We hebben snel een busreis geboekt naar het strand. De keuze is gevallen op het eiland Koh Chang, voor de topografen: ligt zuid-oostelijk onder Bangkok. De busreis was weer eens een hel. We schijnen hier geen geluk mee te hebben. Het duurde en duurde en tot overmaat van ramp was het raam naast ons bijna helemaal doorgescheurd. We zouden eigenlijk volgens planning om 14.00 uur lokale tijd aankomen, dit werd echter 19.00 uur. Waarschijnlijk willen ze je hier vooraf gewoon blij maken dat je niet zo lang hoeft te reizen, dit werkt echter niet achteraf.
Uiteindelijk aangekomen bij ons hotel vielen we met onze neus in de boter: BBQ-party op het strand. Verder hebben we het niet zo slecht hier. Lekker weer (30 graden ofzo), hutje op het strand, strakblauwe zee/lucht en af en toe jezelf uit de hangmat slepen om iets te gaan eten/drinken. Of om eens te gaan zwemmen in het luxe zwembad.

Wij rusten hier even uit om onszelf weer op te laden voor de volgende etappes.]]>Blog2006-11-11T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/a4f6a63486fe7647e932bcde7b852499-17.html#unique-entry-id-17http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/a4f6a63486fe7647e932bcde7b852499-17.html#unique-entry-id-17Om maar met de deur in huis te vallen, Cambodja is wat je noemt een apenland. De internetverbinding is daar voor ons westerlingen zo tergend langzaam dat het te irritant is om het ook maar te proberen. Dit verklaard ook dat we zo lang niets geupdate hebben en niet dat we niets te vertellen hebben.
Cambodja ligt al weer achter ons (we zitten nu in Bangkok), maar we zullen een uitgebreide terugblik geven!

Na de laatste update hebben we in Phnom Penh de bootraces bezocht. Gedurende deze dagen loopt het hele land leeg om met z'n allen de lokale boot te ondersteunen, ieder dorp heeft namelijk zijn eigen team/boot. We hebben op het gemak langs de waterkant gelopen, waar het krioelde van de cambodjaanse plattelandsbewoners. Deze mensen hebben geen douche, maken hun eten klaar in het openbaar (niet smakelijk), spreken geen engels maar zijn erg aardig. Door de drukte en de hitte zijn we toch maar in de schaduw gaan zitten om een lekker Nederlands kopje meloenthee van de Super de Boer te drinken. Jaja, die kregen we in een lokaal barretje.

Van de bootraces hebben we uiteindelijk meer op televisie gezien dan live. Die zijn namelijk niet zo interessant. Wel leuk dat je voor 5 us dollar hier naast de koning kan zitten. Dat leek ons wel leuk, maar die kwam pas een dag later en wij gingen toen met de bus naar Siem Reap. Helaas voor de koning dusss.

In Phnom Penh wilden we eerst nog naar een weeshuis om daar te gaan helpen. Van een rare Amerikaan die hier woont hoorden we echter dat hier kinderen gekocht worden. Eigenaren van weeshuizen gaan dan naar arme gezinnen en bieden dan 40 tot 50 us dollars voor een klein kind. Na dit verhaal besloten we toch maar om niet naar een weeshuis te gaan.
In de straat van ons hotel loopt iedere dag van vroeg tot laat een 12 jarig manneke boeken te verkopen. We hebben 2 boeken van hem gekocht en hij blijft proberen om er meer uit te slepen. Om een lang verhaal iets korter te maken hebben we hem op een cola getracteerd en een hele avond spelletjes met hem zitten spelen. Na enkele uren kwamen we erachter dat hij de hele dag nog niets gegeten had. Omdat wij zo'n goed hart hebben (hahahaha, we horen jullie al lachen!) hebben we hem op een voor hem luxe maaltijd van gebakken rijst met bief getracteerd. Hij blij en wij misschien nog wel blijer met onze goede daad.

De bus van Phnom Penh naar Siem Reap was een ware hel voor Niels. Net 5 minuten onderweg en de dvd van de Cambodjaanse Marco Borsato werd goed hard opgezet. Dit is dus geen 6 uur vol te houden, zelfs wanneer Niels de I-pod aanzette hoorde hij meer Cambodjaanse muziek (??!?) dan andere geluiden. Gevolg: Suus enorm leedvermaak en Niels boos.
De kwaliteit van de weg viel gelukkig wel alles mee. Hier streden ze tot enkele jaren met 2 Afrikaanse landen om de troffee van slechtste wegen ter wereld. Dat is nu iets verbeterd, je vind hier echt geen Nederlandse snelwegen, maar toch is het goed te doen. In 6 uurtjes hadden we de afstand tussen Phnom Penh en Siem Reap overbrugd. We kwamen laat en in het donker aan en gingen snel op zoek naar een kamer.

's Nachts werden we wakker van de jeuk en 's ochtends kwamen we erachter hoe dat kwam. Suus tilde haar kussen op en er zaten honderden, zo niet duizenden kleine beestjes. De eigenaar had gezegd "een schone kamer" en vooral Suus was flink over de zeik. We wilden ook niet het volledige bedrag voor de kamer betalen maar na een half uur ruzie maken met de baas begon hij te dreigen met politie. Toch maar het hele bedrag betaald en naar een beter hotel.
Omdat we zo slecht geslapen hadden zijn we die dag nog maar niet het tempel complex van Angkor gaan bezoeken. Hier willen we goed uitgerust aan beginnen en we hebben de dag daarom benut met niks doen. Echt lekker, hele dag beetje luieren, lezen, filmpje kijken en af en toe iets eten en drinken. We hebben 's avonds nog wel een film gezien over Angkor en zijn geschiedenis. Op deze manier weten we er toch weer wat meer vanaf.

Voor jullie informatie: Angkor is een tempelcomplex waar over een groot oppervlak oude tempels verspreid staan. Ongeveer 800 jaar geleden hebben de Mongolen de Khmer (het volk dat de tempels gebouwd heeft) verdreven, waarna het geloof veranderd is en men niets meer om de grote tempels gaf. De tempels hebben toen honderden jaren verlaten in de jungle gestaan voordat ze door een Fransman ontdekt werden. De Fransen hebben toen veel tijd gestopt in ontjunglelen (nieuw werkwoord, betekenis: ontbossen in de jungle) tot het regime van Pol Pot (die knakker die zo tekeer is gegaan hierzo) het onmogelijk maakte. De rode Khmer heeft er gelijk wat landmijnen wegegelegd, wat het jaren later nog moeilijk maakte om de tempels veilig en jungle vrij te maken. Nu het klaar is waren Suus en Niels klaar voor een 3daags bezoek.

De eerste dag Angkor ging per fiets. Van de stad is het ongeveer 6 kilometer fietsen naar de belangrijkste en grootste tempel (zelfs grootste tempel ter wereld), Angkor Wat. Vol goede moed gingen we op pad, maar na een behoorlijk stuk fietsen was Suus het beu en gingen we op de kaart kijken. Jullie raden het al, we hadden een afslag gemist. Niet dat we een hele verkeerde kant op gingen, maar we moesten onze passen (entreepassen voor 3 dagen) nog laten maken.
Een half uurtje later waren we dan eindelijk bij Angkor Wat. Hoe dit eruit ziet valt eigenlijk niet te beschrijven en ook op foto's komt dit niet over. Even kort tussendoor: we hebben maar een zeer kleine selectie Angkor foto's online gezet om het niet te saai te maken. Alle tempels komen namelijk wel op hetzelfde neer: stukken steen, maar dan net ff anders. We zullen in dit verhaal ook niet alle tempels beschrijven, niet leuk voor ons en niet leuk voor jullie.
Allereerst heb je een lange brug die naar een toegangspoort leidt. Ben je uiteindelijk door de poort, moet je nog een 500 meter ofzo lopen naar het begin van de tempel en de tempel zelf is ook nog eens een een paar honderd meter lang en breed (en dan hebben we het nog niet eens over de tuin gehad). De tempel heeft 5 torens, 4 in de hoeken en 1 in het midden (middelste is ook de hoogste). Om de middelste te bereiken moet je een steile trap op. Dit hebben ze gedaan omdat het een zware tocht moet zijn om bij de goddelijke ruimte te komen. Wij hebben de trap beklommen en hier een wierrookstokje opgestoken voor Thea.

Na Angkor Wat zijn we doorgefiets naar een andere tempel: de Bayon. Deze ligt weer 2 kilometer verder en is misschien wel de meest bijzondere. Waarom? Omdat er honderden grootte gezichten in de tempel verwerkt zijn. Hoe langer je naar de tempel keek, hoe meer gezichten je ontdektte. Na hier nog even te hebben rondgelopen zijn we teruggefiets naar het dorp. Het is hier echt warm met een hoge luchtvochtigheidsgraad en fietsen is behoorlijk vermoeiend. We gaan een dag later terug, per tuktuk!

De 2e dag hebben we dus een tuktuk-scootertaxi genomen voor de grote tempel-tour. Deze liggen verder weg en na 6 uur waren we behoorlijk uitgeput. De tempels zijn echt schitterend, maar o zo vermoeiend. We zijn begonnen waar we een dag ervoor net niet meer aan toe waren gekomen en zo zien we bijna alle tempels in de buurt van Siem Reap.
De derde dag hebben we de kleine tour gemaakt, weer per tuktuk. Deze dag hebben we ook een bezoek gebracht aan Ta Thomp of zoiets. De foto's zullen de meeste wel herkennen van foto's of de film Tomb Raider die hier is opgenomen. Ze hebben niet alles ontjungled en deze tempel ligt nog grotendeels onder de bomen. Boom en steen gaan hier hand en hand en het is een mooi gezcht om het te zien. Het was hier dat we ook een grote spin zagen, een centimeter of 15 breed/lang. Best een creapy beestje...
Voor ons was deze tempel het hoogtepunt en ook een nieuw bezoek aan het Bayon (2e beste tempel volgens ons) en een blik op Angkor Wat (4e beste tempel, de naam van de 3e weten we niet meer omdat deze moeilijk en niet zo bekend is) kon ons daar niet vanaf brengen.

Een dag na de Angkor-tempels zijn we per bus naar Bangkok gegaan. Vooraf vertelde iedereen ons dat we gek waren dat we niet gingen vliegen. De weg van Siem Reap naar de thaise grens schijnt namelijk 1 van de slechtste ter wereld te zijn, overal gaten, rood stof en nergens asvalt. Vooral als het zou gaan regenen zou het onbegonnen werk zijn. Vliegen was echter te duur en om 7 uur 's ochtends zaten wij in de bus. Het stuk naar de grens was inderdaad erg slecht, vooral toen het toch hard begon te regenen (voor het eerst in Cambodja....??!?!?!!). Maar omdat we zo goed voorbereid waren viel dit stuk alles mee. Het stuk grens naar Bangkok was erger. Hier hadden we namelijk op 4 tot 5 uur gerekend en duurde in totaal 8 uur. De helft hiervan is wachttijd. Maar 's avonds rond 21.00 uur waren we dan eindelijk in Bangkok en al snel hadden we een hotelkamer.

Hier in Bangkok zitten we in de Khao San straat, de backpackerstraat van Azie. Na de afgelopen tijd in Cambodja en de Mekong delta is het voor ons een verademing om weer eens een luxe stad te zien. We zullen hier een paar dagen blijven en dan doorgaan naar een strand.
We hebben de afgelopen tijd zo veel gezien en gereisd dat we even een rustmoment nodig hebben. We gaan hier even kijken waar we heengaan. We zitten zelf te denken aan Kho Chang, maar het kan ook heel goed een ander eiland worden waar we ons PADI duikdiploma gaan halen.

De volgende keer bij Suus en Niels........ een totale verrassing!]]>Blog2006-11-03T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/52ea6478ea63012387674a0744d22465-16.html#unique-entry-id-16http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/52ea6478ea63012387674a0744d22465-16.html#unique-entry-id-16Na ons eerst in de nodige maar trieste historische gebeurtenissen verdiept te hebben zijn we de afgelopen dagen bezig geweest met het ervaren van de hedendaagse cultuur en gebeurtenissen. De nacht na het bezoek aan de Killing Fields en het museum hebben we gelukkig goed geslapen, zonder nachtmerries.

De dag erna zijn we een flinke wandeling (ja, we lopen wat af hier...) gaan maken door de stad. Allereerst zijn we naar de tempel Wat Phnom gelopen. Deze ligt op de enige berg hier in Phnom Penh en hadden we al enkele malen zien liiggen. Hier aangekomen moesten we een dollar entree betalen, maar omdat we dachten dat we afgezet werden liepen we maar gewoon om de tempel heen. Uiteindelijk kwamen we erachter dat er daadwerkelijk een entreebedrag van een dollar gevraagd werd, maar we waren blij dat we niet in maar om de tempel gegaan waren. Wat schiep onze verbazing namelijk, om de bocht stond een enorme olifant. We hadden nog nooit zo dicht bij een olifant gestaan en we hebben dan ook een tijdje staan kijken. We mochten hem bananen voeren of een rondje rijden maar dit wordt hier flink uitgemolken en we bewaren dit voor Noord Thailand (waar we een jungletrekking per olifant willen maken). Na weer enkele minuten verder gelopen te zijn stonden we midden in een groep aapjes. Deze leven hier tegen de heuvel aan, midden in de stad. We hebben een zakje apennootjes gekocht en deze uitgedeeld aan de apen. Dit ging goed tot Suus d'r zakje bruut gestolen werd door een uit de kluiten gewassen aap. Niels kon dit natuurlijk niet laten gebeuren en heeft Suus d't nootjes weer terug veroverd, die aap kreeg natuurlijk niets meer.

Vanaf Wat Phnom zijn we verder gelopen naar Psar Thmei (de centrale markt). Dit is een enorme hal met 4 gangen (misschien kennen enkele mensen hem wel van RTL Travel) waar vanalles verkocht werd. We hebben hier nog gekeken naar een beschermhoes voor de I-pod en een nieuwe zaklamp (de oude is helaas kwijtgeraakt) maar ze wilden niet onze prijs hebben dus gingen we met lege handen weer verder.

De volgende bestemming was de boulevard langs de Tonle Sap rivier in het centrum van de stad. Over enkele dagen worden hier bootraces gehouden (grote happening hier in Cambodja) en ze waren al flink aan het oefenen. Ze racen hier met erorm lange boten waar ze staand in roeien en dit gaat toch snel! We blijven nog een paar dagen hangen om een dag mee te maken. Naast de races zijn er ook concerten door de hele stad, we zijn benieuwd.

Via de boulevard zijn we naar het royal palace gelopen, maar deze zou een half uurtje later sluiten en de entreeprijs bedroeg nog steeds 3 dollar pp. Te duur voor ons arme backpackers en dus zijn we eromheen gelopen om het straatkinderen restaurant "Friends"te bezoeken. Deze was wegens verbouwing helaas gesloten. Dan maar met de tuktuk naar het hotel. We hadden weer genoeg gelopen voor vandaag.

Hier in Phnom Penh hebben we de hand weten te leggen op een Lonely Planet van Laos. De kans zit er dus in dat we van Noord Thailand naar Laos gaan om enkele weken later weer via Oost Thailand, via Bangkok, naar de zuidelijk eilanden gaan. We horen hier zo veel goede verhalen over Laos en nu zijn we toch in de buurt (en het schijnt er super goedkoop te zijn), dus wat let ons...]]>Blog2006-11-01T11:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/ee258b9f7ea169dcff80f9f5df6c2cbf-15.html#unique-entry-id-15http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/ee258b9f7ea169dcff80f9f5df6c2cbf-15.html#unique-entry-id-15Echt raar dat wanneer je een grens oversteekt, je ook direct kunt zien dat je in een ander land bent. We vaarden op dezelfde Mekong rivier en maar een paar kilometer verder, maar er stonden hier andere gebouwen, de kinderen staan enthousiaster te zwaaien (af en toe in blote kont) en Suus viel het direct op dat de koeien hier wit zijn (in Vietnam bruin). Aan het einde van de middag werden we per minibus naar Phnom Penh gebracht. Het werd al laat en we hebben snel een kamer met airco gezocht, het is hier namelijk erg warm en benauwd en we willen goed slapen na deze vermoeidende dag.

De kamer bleek zijn geld niet waard en 's ochtends zijn we naar een paleisje verhuisd. Verder hebben we de eerste dag eigenlijk niets gedaan dan bijgekomen van de tour door de mekong. Wel hebben we 's avonds de film "the Killing Field" gekeken, je moet toch een beetje weten over het land. Deze film is trouwens zeker een aanrader!

Vandaag, 1 november alweer, hebben we onze opgedane kennis van de tragische gebeurtenissen door de Rode Khmer in het echt bekeken. We hebben namelijk 2 scooters met chauffeur gehuurd en naar de Killing Fiels en het Tuol Sleng Museum. Het was erg indrukwekkend wat we hier gezien hebben. Niet te geloven waar mensen toe in staat zijn. Voor de mensen die niet weten wat het is: De Rode Khmer heeft tussen 1975 en 1979 bijna 2 miljoen mensen in koelen bloeden vermoord. Toendertijd waren er veel "killing fields" (de plaats waar mensen in grootte getalen doodgeslagen/schopt) werden) en wij hebben er dus 1 van bezocht.
Op een gebied van 2 voetbalvelden zijn ongeveer 17.000 mensen gedood en in massagraven gegooid. Hieronder ook baby's en kleine kinderen. Er was zelfs een boom die gebruikte werd om kinderen tegenaan te slaan. Het is hier zo erg dat er op dit moment nog steeds kledingstukken boven het zand uitkomen waar je gewoon tussendoor loopt.
Het Museum was misschien nog wel erger en hier werden we echt misselijk van. Dit museum was een gevangenis waar politieke gevangenen, intelligente mensen (dit wil zeggen: mensen die geleerd hadden, bril hadden, student waren of enigszins anders voor geleerd aangezien werden) en buitenlanders opgesloten en gemarteld alvorens naar de Killing Fields gebracht te worden. Hier rondlopend zie je foto's van gevangen en martelingen, echte martelwerktuigen, cellen en zelfs nog bloed op de grond.
Na afloop moesten we echt bijkomen van alles dat we gezien hadden en ook omdat we Niels zijn schade moesten opmeten. Niels zijn schade...?? Hij was namelijk met scooter en chauffeur en al op de grond gaan liggen nadat een hond voor de scooter ging lopen. Viel uiteindelijk alles mee, kleine schaafwondjes.]]>Blog2006-11-01T10:00:00+01:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/bcd06100696f82e5cc379fbf4ed750db-14.html#unique-entry-id-14http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/bcd06100696f82e5cc379fbf4ed750db-14.html#unique-entry-id-14Vietnam hebben we momenteel al achter ons gelaten, maar we willen nog wel onze avonturen in de Mekong Delta van Vietnam met jullie delen. De gieds was deze keer erg goed. Deze had er veel zin in en begon de dag met een mop. Een typische vietnamese die we jullie niet achter kunnen houden. "Een motorrijder in Vietnam rijdt als een gek door een rood stoplicht. Even later wordt deze aangehouden door een politie-agent. Had je het rode licht niet gezien vraagt hij. Het rode licht wel, maar geen agent....". Iedereen in de bus een beetje glimlachen terwij de gids het bijna begaf. Het geeft in ieder geval wel goed weer hoe ze hier rijden...

Na 2 uur rijden kwamen we aan in My Tho, een stad in de Mekong Delta. Hier zijn we overgestapt van de bus in een bootje. Deze boot bracht ons naar een klein eilandje, waar we weer over moesten stappen in een nog kleiner bootje met 2 roeiers. Met deze boot gingen we door een kleine sloot met aan weerszijden kleine hutten en veel jungle-achtige tafferelen. Wij zaten de hele tijd te wachten op de krokodillen, maar die zaten er toch echt niet (in ieder geval niet in deze sloot...). Zo zie je maar Maai, ook wij laten ons in dergelijke praten!
Na een mooie tocht van enkele tientallen minuten kwamen we weer terug bij de grotere boot die ons naar een ander eilandje bracht om te gaan lunchen. Hier hadden 4 personen samen een olifanten-vis besteld. Deze werd 2 meter achter onze tafel uit een slootje gevist en 10 minuten later opgediend. Na de lunch hebben we nog verse bananen gekocht, beter dan van de groenteman.

Na de lunch gingen we met de boot naar de derde bestemming, een klein dorpje op een ander eilandje. Hier leven ze nog steeds erg primitief in hutjes. Leven doen ze van de verkoop van kokossnoepjes, krokodillen leren portemonnees, sjaaltjes, tassen enz. Tsja, wel toeristisch. Niels had hier nog bijna een krokodillen leren portemonnee gekocht. Nou niet allemaal gaan zeggen dat het zielig is. Deze dieren worden hier, net als de koetjes in Nederland, gefokt voor hun huid, vlees en botten.
In dit dorpje hadden ze in het midden een grote kooi staan. Nieuwsgierig als Niels is ging hij toch eens een kijkje nemen wat er in zat. Je raden het al... 2 enorme pythons. Zelf gevangen, rare mensen! Niels ging Suus halen en al snel stond iedereen van de tour om de kooi heen en werden de dieren uit hun kooi gehaald.

Weer terug op de boot werden we naar de haven gebracht, vanwaar we in een lokale bus gezet werden. We dachten in een uurtje in Chau Doc (Vietnamees dorpje op de Cambodjaanse grens waar we zouden overnachten) te zijn. De rit duurde echter 4 uur en dat is lang als je er niet op rekent. Helemaal als al die lokale pipo's ook nog eens rustig op je tas gaan staan. We hebben het toch gehaald zonder uit onze slof te schieten en dat vonden we best knap van onszelf. Aangekomen in Chau Doc bleek ons hotel vol te zitten en werden we naar een ander hotel gebracht. Natuurlijk is die dan niet beter en we hebben de nacht doorgebracht tussen de beestjes...
's Ochtends gingen we er al weer vroeg uit (5.30uur) om richting Cambodja te gaan. Onderweg zijn we nog gestopt bij een dorpje met etnische minderheden die zijden sjaals en sarongs verkochten (Suus als paspopje) en bij een drijvende viskwekerij. Daarna non-stop naar de grens.
Op de grens hebben we nog eenmaal Vietnamees gegeten en kregen we onze paspoorten met een nieuw visum terug.]]>Blog2006-10-28T10:00:00+02:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/3018cc44810dc524c9d39512957e881e-13.html#unique-entry-id-13http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/3018cc44810dc524c9d39512957e881e-13.html#unique-entry-id-13Allereerst onze oprechte excuses dat het zo lang geduurd heeft voor we ons reisverhaal geupdate hebben. De oplettende bezoeker zal wel opgemerkt hebben dat we wel foto's online hebben gezet onder de mappen Hanoi, Halong Bay en Tam Coc. Het reisverhaal is uitgelopen op een fiasco. We hadden namelijk een mooi verhaal getypt en toen we deze op wilden slaan viel de verbinding weg. Het is dus niet zo dat we jullie van informatie willen weerhouden...

We waren de vorige keer gebleven bij de teleurstellende verhalen die we gehoord hadden over de tourtjes naar Halong Bay. Hier kunnen we eigenlijk kort over zijn. Zoals de Vietnamezen hier zelf zeggen: "Same, Same but different". In ons geval houdt dit in dat we dezelfde tour hadden als waar onze bekenden het over hadden, alleen bij een andere organisatie geregeld. Ook bij ons ging er dus van alles anders dan vooraf afgesproken.
Het begon al in het begin. Ze kwamen ons namelijk niet ophalen, de eikels... Wij na een half uur wachten snel naar de reisorganisatie gegaan om opheldering te krijgen. Gelukkig kwamen ze ons toen snel ophalen en zijn we alsnog bij de groep (die meer mensen bevatte dan afgesproken...) gekomen. In de bus naar Halong zaten we naast een Nederlandse bioloog genaamd Job. Deze jongen heeft ons deze dagen mooi op de hoogte kunnen houden over de beestjes en plantjes. Errug interessant....!
Op de boot voer alles in het begin van een lijen dakje. We kregen een lekkere lunch en al snel bezochtten we een mooie grot. Eigenlijk zouden we naar een grot gaan waar weinig toeristen waren, maar hier konden we door de koreanen de grot niet meer zien. Terug op de boot en na een paar uur varen door een prachtig landschap (echt, bekijk de foto's maar eens!) mochten we zwemmen en kayaken. Omdat wij een 2daagse tour deden mochten wij kayaken, de mensen die 3 dagen gingen mochten enkel zwemmen. En niet anders omdat onze gids het anders niet zou snappen (kan hij ook niets aan doen, hij was gewoon niet zo intelligent). Wij dus een rondje om de boot gekayaked maar al snel gaan zwemmen/van de boot gaan duiken.
Na het zwemmen gingen we de mensen van de 3daagse tour afzetten op het eiland Cat ba waar zij in een hotel gingen overnachten. Wij mochten op de boot. We waren met Scott, een Australier, boven op het dek gaan liggen. Een stel Fransen en Ieren hadden hetzelfde idee en al snel was dit gedeelte van de boot een gezellige boel met live gitaarmuziek, gezellige gesprekken, enkele koude biertjes en heel veel sterren. We hebben uiteindelijk ook de nacht doorgebracht onder de sterren in een mooie donkere baai in Halong Bay en hier ook heel goed geslapen.
's Ochtends besloten we wat langer te blijven. We wilden nog niet terug naar Hanoi omdat we hier konden genieten van de rust en de mooie omgeving. Met de gids onderhandeld over de prijs waarbij wij als overwinnaars uit de bus kwamen! We moesten wel onze 2e nacht helaas door brengen in een hotel op Cat Ba. Bij aankomst in het hotel kwamen we de 3daagse groep tegen met wie we een trekking door de jungle zouden gaan doen. Dit is echt zwaar op de vroege morgen met een hitte die je in Nederland nooit zal meemaken. De omgeving was erg mooi, maar we hebben beide nog nooit zo hard gezweten en vooral bij Niels wil dit wat zeggen. Poehee!
Halverwege de tour werden we eens flink bang gemaakt. Op het stuk waar we net langsgelopen waren zat namelijk een slang. En niet zomaar een. De gidsen liepen iedereen te vertellen dat deze levensgevaarlijk was en laatst nog iemand had doodgebeten.... OK, niet leuk want we moesten hier weer langs terug en de ruimte is daar niet zo groot. Wij er dapper doorheen gestapt toen we onze bioloog op weg daarheen tegenkwamen. Deze was helemaal opgewonden want het was een "latijnse naam die we al snel vergeten waren slang" en die had hij nog niet op de foto en was in staat de gids aan te vliegen omdat hij dacht dat deze de slang ontkopt had. Suus was nog heel bezorgd en vroeg hem voorzichtig te doen. Maar Job weet wel hoe hij met slangen om moet gaan.... Toen hij terug kwam was hij helemaal gedesillusioneerd want het was een andere niet giftige slang. Aaaaah, wat jammer nou!
Eenmaal terug bij het hotel werden wij gedropt en in de steek gelaten. Meneer de gids had besloten dat wij maar naar het strand moesten gaan om te zwemmen in plaats van op de boot. Bij het strand aangekomen bleek dit enorm duur te zijn en zijn we terug gegaan naar de hotelkamer. Hier hebben we de hele verdere dag doorgebracht met lezen en rusten. Af en toe is dit best lekker, maar we waren best over de zeik over de actie van de gids. De ochtend erna hebben we het hem ook wel even duidelijk gemaakt en dit beviel hem niet dus sprak en verstond hij ineens geen Engels. Begon hij ineens in het Vietnamees tegen ons te schreeuwen en wij maar lachen...
Op de weg terug mochten we nog even zwemmen voor we aan land kwamen. Daar bleek dat onze bus "pech" had en later kwam. In het Vietnamees betekend dit dat de bus nog wat langer door Hanoi moest rijden om mensen op te halen.

Een dag later zijn we een flinke wandeling gaan maken. Een reis door Vietnam is niet af als je niet een bezoekje hebt gebracht aan oom Ho (Ho Chi Minh, degene die het land verenigd heeft). Deze historisch gezien belangrijke persoon ligt 10 maanden per jaar opgebaard in zijn Mausuleum in Hanoi, maar wordt op dit moment helaas gebalsemd. Het Mausuleum staat naast het presidentieel paleis en toen we hier aankwamen kwam ook net de president himself onder indrukwekkende begeiding thuis. Hebben we hem ook weer gezien! We mochten helaas geen foto maken van hem en zijn huis, dus kunnen we het jammer genoeg niet met jullie delen. Het is erg raar om op deze plek in Hanoi rond te lopen. Deze stad is namelijk altijd druk met brommers en luidruchtige mensen. Deze plek is helemaal stil. We kregen zelfs het gevoel dat we er niet hoorden te zijn. We zijn dan ook snel doorgelopen aan de eenpilaar pagode achter het Mausuleum. Deze pagado was heel speciaal omdat hij op een boom gebouwd was, tegenwoordig is de boom echter vervangen door een stuk beton. Wel mooi fotoplekje! Daarna zijn we weer een goede daad gaan verrichten. We zijn namelijk koffie met Tirasimu gaan drinken/eten bij KOTO. Dit is een project waar straatkinderen een betere toekomst gegeven wordt door ze op te leiden als ober/kok/andere horecafunctie. Erg lekkere Tiramisu overigens....

Weer een dag later zijn we naar Tam Coc gegaan, dit is Halong Bay op het droge. Nou ja, droge?? We vonden het er best nat en dan niet alleen door de stortregen die ons teisterde voordat we in de bootjes gingen waarmee je Tam Coc kan bezoeken. Maar voordat we hierheen gingen zijn we gaan ontbijten bij een restaurantje aan het meer in het old quarter in Hanoi. Het komende verhaal heeft een korte introductie nodig: een Vietnamese koning kreeg eens een zwaard uit de hemel waarmee hij de Mongolen uit Vietnam heeft verdreven. Nadat hij dat gedaan had heeft hij het zwaard teruggegeven aan een enorme schildpad in het meer die het terug bracht naar zijn eigenaar. Die schildpad hebben wij deze ochtend gezien. Hij bleef echter maar enkele seconden met zijn kop boven water dus hebben we er jammer genoeg geen foto van. Misschien nog wel grappiger was dat we gedurende het ontbijt met een japanner Nederlands hebben zitten praten. Toen hij vroeg hoe het met Jan Peter Balkenende ging begon hij toch te lachen. Zo zie je maar hoe ze in het buitenland tegen onze minister president aankijken.
Onze trip naar Tam Coc begon met een bezoekje aan de oude hoofdstad van Vietnam. Hoa Lua of zoiets. We kunnen niet alle namen meer onthouden en als we terug zijn zoeken we die gewoon op. Van de oude hoofdstad waren enkel 2 tempels nog te bezoeken. Deze waren echter een van de mooiste die we tot nu toe gezien hebben. In een van de tuinen zat een man met een enorme pukkelneus muziek te maken op een geimproviseerd instrument (zie foto's). Was echt akelig om te zien, Suus krijgt er nog steeds kriebels van!
Na de tempels naar Tam Coc. Dit is een riviertje die door het karstgebergte en 3 grotten stroomt. Wij met z'n 2en in een door iemand anders geroeid bootje zodat we ons konden vergapen aan het landschap. Ook hier weer proberen de Vietnamezen geld uit je te slaan. In de Lonely PLanet hadden we al gelezen dat je halverwege gevraagd wordt iets te drinken voor de roeier te kopen. Deze verkoopt dit dan weer voor de helft van het geld terug. Hier hebben we dan ook niet aan meegedaan. Net voordat we in de haven terugkwamen begon onze roeier om een fooi te vragen. Dit was de eerste keer dat hij zijn mond open deed en dit was toch best brutaal vonden we. Hij had zeker een fooi verdient want hij had hard gewerkt, maar eenmaal aan land vroegen ze om een dollar fooi. Idee voor bij Janssen, als mensen geen fooi geven, gewoon eissen. Ik zal jullie vast zeggen dat wij daar niet aan meedoen!

De dag na Tam Coc zijn we met het vliegtuig terug gegaan naar HCMC waar we gisteren avond onze vertrouwde kamer in het Red Sun hotel hebben betrokken. Het is echt raar om hier weer terug te zijn na heel Vietnam gezien te hebben. We krijgen steeds flash-backs nu.
Vandaag is Suus bij de kapper geweest. Niet te geloven hoe lang we daar hebben gezeten, ruim 3 uur. Eerst werd ze geknipt, toen geverfd. Jullie zullen haar nu niet meer herkennen want ze is goudblond geworden.

Morgen (zondag 29 oktober) gaan we een tour door de Mekong Delta doen. Daar blijven we ook overnachten om een dag later met de boot naar Cambodja te gaan. Daar zullen we naar verwacht ongeveer een week blijven en doorgaan naar een bounty eiland in Thailand.]]>Blog2006-10-21T10:00:00+02:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/672441befb05000bbdaa6622355ec230-12.html#unique-entry-id-12http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/672441befb05000bbdaa6622355ec230-12.html#unique-entry-id-12In ons laatste bericht schreven we dat we Hue tegen vonden vallen na Hoi An. Dat gevoel hebben we nog steeds. De eerste 2 dagen hebben we weinig gedaan. Overdag was het bovendien te warm om iets actiefs te doen, dus hebben we een hele middag in een internetcafe onder de airco gezeten. Dat was de dag van ons laatste bericht. Zoals we toen zeiden zouden we een dag later naar de verboden stad gaan, dat hebben we ook gedaan omdat het ook onze laatste dag daar zou zijn.

De verboden (purperen) stad was de moeite van het weerstaan van de hitte waard. Al hebben we daar al snel onszelf in een tuktuk gehesen. Op die manier zie je veel meer dan dat je zelf gaat wandelen. De stad is namelijk iets van 10 vierkante km groot en de tuktuk-drivers weten de mooiste plekjes. Het was wel jammer dat deze moeilijk gingen doen aan het einde. Vooraf hadden we mooi een prijs afgesproken voor een uur. Na dat uur gaven we zelf aan dat de tour erop zat en toen we wilden betalen was de prijs ineens het dubbele omdat ze ons terug zouden brengen naar ons hotel. Dacht het niet he... inmiddels zijn we hier wel aan gewend en konden ze het geld dat we afgesproken hadden aannemen of niets. Wij lopen wel terug!

De verboden stad was, net als in China, de stad in een stad waar de keizer woonde. Anders dan in Beijing is dit gedeelte momenteel nog wel bewoond (niet door een keizer, maar door de Vietnamezen met geld). Overal staan mooie oude gebouwen, afgewisseld door overblijfselen van de oorlog.

's Avonds hebben we de nachtbus naar Hanoi genomen. De hele bas zat proppievol, maar omdat Suus zo slim was de beste plaatsen te veroveren hadden we daar geen last van. Onze bagage werd tevens goed in de gaten gehouden door een enorm brede en lange kale Nieuw-Zeelander, hij hield namelijk goed in de gaten dat de Vietnameesjes niet te grof tegen de tassen gingen schoppen om de bagagekleppen dicht te krijgen. In het begin dachten we dat hij super aggresief was, maar bij de eerste stop gezellig met hem staan ouwehoeren. 's Nachts redelijk lang geslapen en omdat we vroeger aankwamen dan gepland kunnen we van een goede reis spreken.
Bij een hotel aangekomen moesten we even wachten op een kamer, er zouden namelijk al snel mensen uitchecken. Wij hebben, in de tussentijd ons gratis onbijtje en koffie wegwerkend, toen maar vast tourtjes bekeken. Toen de mensen naar beneden kwamen om plaats te maken voor ons, bleken het oude bekenden te zijn uit Natrang. Zij gingen naar Halong Bay en wij mochten in hun kleine, warme maar goedkope kamer.

Na onszelf even opgefrist te hebben zijn we de stad ingegaan. Dit is echt weer zo'n grote stad en we kunnen eigenlijk niet wachten om naar Halong Bay te gaan. 's Middags zijn we dan ook goed rond gaan kijken naar tourtjes daarheen. In de Lonely Planet hadden we namelijk gelezen dat je beter niet bij een hotel kon boeken en verder ook uit moest kijken dat je niet bij fake-reisorganisaties moet boeken. Uiteindelijk hebben we een, volgens ons, betrouwbare reisorganisatie geboekt. Zondagmorgen vertrekken we voor 2 (misschien 3) dagen naar Halong Bay. Vandaag (zaterdag) kwamen die bekenden terug uit Halong Bay en toen we vroegen hoe het geweest was kwamen de verhalen. De bus was te laat bij de boot, ze moesten heel lang wachten voor ze de kamer in mochten, de boot vaarde zo langzaam dat er geen tijd meer was voor zwemmen en kayaken etc... Hier moesten we toch even van slikken, gelukkig hebben we een andere organisatie, maar ze zeiden dat er ongeveer honderd boten zo waren.... Laten we er maar het beste van hopen.

Zaterdagochtend zijn we begonnen met een wandelroute door het "old quarter", een 1000 jaar oude wijk hier in Hanoi. Dit was echt leuk om te doen omdat je nu op plaatsen komt waar je normaal niet ze snel komt. Iedere straat in deze wijk heeft zijn eigen koopwaar, zo zijn er straten waar ze kleding verkopen, straten met schoenen, andere met tassen, groente, ijzerwaar of andere spullen die aan de man te brengen zijn.

Morgen gaan we dus naar Halong Bay voor een paar dagen. Dit schijnt erg mooi te zijn, maar omdat we een paar dagen op een boot zitten zijn we niet bereikbaar. Na Halong Bay komen we weer terug naar Hanoi en zullen we jullie uitgebreid verslag doen!]]>Blog2006-10-18T10:00:00+02:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/b1badf6015b2197105264625a66bcad7-11.html#unique-entry-id-11http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/b1badf6015b2197105264625a66bcad7-11.html#unique-entry-id-11De busreis naar Hoi An was behoorlijk zwaar. We hebben ongeveer 14 uur opgefrommeld in de bus gelegen. Op sommige stukken werd het nog spannend ook. Door de storm waren er rotsblokken op de weg gekomen en een paar keer stond de bus stil op een erg stijl stuk langs een afgerond. We waren dus blij dat we Hoi An veilig bereikt hadden.
Gelukkig stond er in Hoi An een super luxe gratis (!) hotelkamer op ons te wachten. Onze Ierse vrienden hadden ons namelijk hun bustickets cadeau gedaan, omdat zij hadden besloten in 1 keer door naar Hanoi te vliegen en deze niet meer nodig hadden. Bij hun tickets zat ook een gratis overnachting in een 3 sterren hotel. De kamer had zelfs twee balkons met uitzicht over de stad en een groot bad! Jammer dat we de dag daarna naar een andere kamer moesten verhuizen..deze kamer paste niet bepaald in ons budget.

We waren eigenlijk best moe van de reis en het was nog behoorlijk vroeg, maar na een douche en een goed ontbijt hadden we weer nieuwe energie om het stadje te gaan bekijken. Binnen een kwartier stonden we bij een kleermaker binnen om voor ons beide een pak te laten maken. Dat was een hele ervaring; eerst ga je een model kiezen uit een grote stapel modeboeken en daarna de stof. Dat is niet makkelijk, want er is gewoon teveel keus; materiaal, kleur, met of zonder print, ze hebben alles. Na veel getwijfel en moeilijke beslissingen was het ons toch gelukt. Niels een pak, Suus een pak (met rok en broek) en een jurkje. Nadat je een keuze hebt gemaakt, ga je nog wat proberen af te dingen en daarna wordt je van top tot teen opgemeten.

Hoi An bleek de mooiste stad tot nu toe te zijn. Je waant je hier een beetje in het 'Wilde Westen' met al die luiken enzo, bekijk de foto's maar! In dit stadje zie je het echte oude Vietnam. Dat komt doordat dit gedeelte van Vietnam niet door de oorlog vernietigd is. Suus kwam ogen en oren te kort om alle winkeltjes te bekijken.

De eerste avond hebben we al meteen een cookingclass gevolgd. Als voorgerecht loempia's en daarna had Suus vis in bananenblad en Niels vis met ananas. Na de les mochten we het lekker zelf opeten. Nu maar hopen dat we het over en paar maanden nog niet vergeten zijn!

De volgende dag was Niels jarig! Hiep Hiep Hoera! 24 jaar geworden al! Deze dag moest natuurlijk gevierd worden, maar best moeilijk als iedere dag al zo'n feestje is.
's Ochtends eerst naar de kleermaker om de pakken te passen. Deze waren mooi geworden, maar ze moesten op sommige plaatsen nog wat versteld worden. Niels heeft meteen nog twee overhemden laten maken en ook hebben we allebei nog schoenen laten maken voor onder het pak.
Daarna hebben we een scooter gehuurd met het plan om naar de Marmerbergen of het tempelcomplex 'My Son' te gaan. Voor dat laatste hadden we te weinig tijd, dus gingen we naar de Marmerbergen. Natuurlijk reden we verkeerd en kwamen we uit in een dorpje waar ze nog niet aan westerlingen gewend waren. Niels moest al een hele tijd naar de kapper, dus toen een kapper naar hem begon te zwaaien, besloten we dat meteen maar even te doen. In het begin vond de kapper het wel grappig dat wij binnenkwamen, daarna werd ie toch wel zenuwachtig. Niels gaf hem een pasfoto als voorbeeld hoe het geknipt moest worden, want hij sprak geen woord engels. Het hele dorp liep zo'n beetje uit om te komen kijken naar Niels zn knipbeurt en toen we weggingen vroeg de moeder van de kapper of ze de pasfoto als souvenir mocht houden. Het resultaat was redelijk, op een paar scheve plekken na hetzelfde als in Nederland.

s' Avonds zijn we eens lekker luxe uit eten geweest. Suus, als biefstuk-kenner, vond dit 1 van de lekkerste ooit. En natuurlijk nog een toetje na. En daarna lekker bier zitten drinken op het terras.

De volgende dag weer terug naar de kleermaker. De pakken waren nu bijna af. Alleen Suus haar broek moest nog een klein stukje korter worden gemaakt. Ook besloot Suus nog maar even een driekwart broek bij te laten maken, want haar linnen broek slijt wel heel erg hard. De dag daarvoor had ze trouwens ook nog een leuke zijde tas gekocht. Daar loopt ze nu iedere dag helemaal blij mee rond. Nadat we ook voor Ria nog een zijde hemdje hadden laten maken, besloten dat we genoeg geshopt hadden. Het zou toch al een probleem worden om alles in de rugzakken te krijgen...
's Avonds zijn we gaan eten bij een restaurantje aan de rivier. Het was maandag vollemaanfeest en dat is en heel spectakel in Hoi An. Muziek, dans en als het donker is komen er allemaal lichtgevende beesten (o.a. draken) op het water en duizenden drijvende kaarsjes. Wij hadden hier tijdens het eten een mooi uitzicht op. Een mooie afsluiting van onze tijd in Hoi An!

Dinsdag werden we al om 5.45 uur gewekt, omdat we de bus naar Hue moesten halen. Snel de tassen pakken en ontbijten en toe bleek dat de bus een half uurtje later kwam. Grrmh..al snel werd het een uur en uiteindelijk kwam de bus om 9.15uur (bijna 3 uur te laat) ! Dit tochtje duurde gelukkig maar 3,5 uur, omdat de buschauffeur het gaspedaal een keer had weten te vinden.
Op dit moment bevinden wij ons dus in Hue. Een leuk stadje, maar na Hoi An valt het ons toch een beetje tegen. We blijven hier dan ook niet lang en gaan donderdag alweer door naar Hanoi. We hebben gisteren een beetje door de stad gewandeld en morgen zijn we van plan nog naar de verboden stad te gaan. Maar daarover de volgende keer meer...]]>Blog2006-10-12T10:00:00+02:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/4725e153a7fb0dc9e57524c596292989-10.html#unique-entry-id-10http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/4725e153a7fb0dc9e57524c596292989-10.html#unique-entry-id-10Het bruin worden waar we het de laatste keer over hadden is gelukt. Wanneer je ons niet meer kunt vinden op de foto, zoek dan naar 2 negers!
We zijn hier in een waar strandparadijs terecht gekomen. Een mooi strand, lekker weer en lekker eten en drinken. Omdat reizen ook best vermoeidend kan zijn en wij wel toe waren aan een korte vakantie zijn we hier lekker 5 dagen bijgekomen voordat we morgen (vrijdag de 13e...) de bus nemen naar Hoi An (mimimaal 12 uur in de bus, brrr). Wat hebben we de afgelopen dagen allemaal gedaan...

De eerste dag na aankomst zijn we natuurlijk direct na het strand gegaan. Er zijn hier echt mooie strandtenten waar je lekkere strandstoelen kunt huren met een mooie palmparasol erboven voor weinig geld en dat hebben we dus maar gedaan. Na een paar uurtjes van luieren, lezen, cocktails drinken krgen we toch wel honger en toevallig liep daar een vrouwtje lang die grote krabben en kreeft verkocht. We mochten proeven van haar en enkele minuten later zaten we met z'n 2en op het strand te genieten van 3 grote krabben die voor onze neuzen gebbqt werd (heeft ons 5 euro gekost ofzo, we willen niet eens weten wat het in Nederland zou kosten). Na de krab nog wat fruit gekocht (zegge: 1 watermeloen, 8 kleine bananen, 2 mango's en enkele lychee's) om later vanaf ons strandbed van te genieten. Geen slechte dag lijkt ons.

's Avonds kregen we weer een verassing. We kwamen namelijk Joey en Laura (2 Ieren waar we in HCMC al mee om waren gegaan) tegen. Daar hebben we nog even iets mee gedronken en afgesproken voor een dag later bij een andere strandtent.
Die strandtent heeft dus een mooi zwembad, errug goed! Weer de hele dag niets anders gedaan dan de al bekende zon, cocktails en lekker eten. Deze dag stond er namelijk kreeft op het lunchmenu. Na het strand meteen met Joey en Laura doorgegaan naar een echt Italiaans restaurant waar we pizza's op hebben uit een houtgestookte oven.

We wilden eigenlijk op tijd naar bed. Wij moesten er een dag later vroeg uit voor een boottocht langs de kust. We kunnen zeggen dat dit niet gelukt is. Dat was een dag later dus moeilijk ons bed uit, maar het was het waard! Een leuke dag op een boot vol vietnamese toeristen. Die verstaan ook iets anders dan ons onder een rustige boottocht. We waren nog maar net de haven uit of de eerste microfoon was al aanwezig. Na een paar Vietnamese liedjes waren ze benieuwd naar echte Nederlandse liedjes en we kwamen er echt niet onderuit. Uiteindelijk de hele dag zingen, dansen, zwemmen en rode wijn drinken uit de drijvende bar. Suus heeft nog enkele Vietnamezen overgehaald van het dak van de boot in het water te springen (ze konden niet eens zwemmen... Maar dat kunnen er hier wel meer niet, eigenlijk moest iedereen een reddingsvest aan in het water. Daaag!).

Vandaag nog een dagje aan het strand met een lekkere massage (3 euro voor 1 uur!). Verder niet zo veel gedaan en dat willen we morgen ook gaan doen. Morgenavond vertrekken we weer uit dit paradijs met de nachtbus naar Hoi An. Een minimaal 12 uur durende reis en dat is zwaar zat voor ons morgen.]]>Blog2006-10-08T10:00:00+02:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/b8bc1102c567d14303d9ab2136af315b-9.html#unique-entry-id-9http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/b8bc1102c567d14303d9ab2136af315b-9.html#unique-entry-id-9Dalat zit er ondertussen alweer op voor ons. We hebben maar drie dagen in Dalat gezeten en vandaag zijn we doorgegaan naar Nha Trang. Zojuist zijn we, na een bustochtje door de bergen van 7 uur, aangekomen en we zijn nu net ingecheckt in een hotel aan het strand. Waarschijnlijk maar voor 1 nachtje, want we gaan zo ff kijken of we misschien op het eiland voor de kust een villa kunnen huren. Dit schijnt te kunnen voor 6 dollar per nacht, dus we zijn benieuwd!

De afgelopen dagen hebben weer veel leuke dingen gedaan. De eerste dag kwamen we nogal laat in Dalat aan en waren we best moe van de busreis. Het bleek dat net die dag het midden-herfstfeest in Dalat begon, dus zijn we toch maar even naar het centrum gegaan om te kijken. Daarin waren we niet de enige, want de hele stad was uitgelopen om dit spectakel niet te missen. Er liepen verschillende draken door het centrum rond. Allemaal onder begeleiding van verklede mensen en tromgeroffel. Ze gingen naar binnen bij de hotels en winkels en deden daar een (best wel agressieve) dans. De eigenaar moest hun dan geld geven. Sommige draken klommen ook op de balkons door middel van een paal die de andere mensen meesjouwden en anderen konden vuurspuwen. Leuk om een keer te zien, maar we zijn toch maar weer snel naar het hotel teruggegaan om uit te rusten van de busreis.

Volgende dag hebben we de stad verkent op een scooter. Dat was echt lachen! In het begin moesten we wel ff wennen, want het was alweer een paar jaar geleden dat we op een scooter hadden gereden. Dit was trouwens ook nog zo eentje waarbij je moet schakelen, maar dat ging niet bepaald makkelijk. Na een rondje om het meer hadden we het weer onder de knie en zijn we door het stadje gereden en een stukje door de bergen.
Halverwege onze scootertocht begon het te gieten! Op de foto's zie je ons dan ook voor de eerste keer in regenpak. We hebben tijden onze reis nog niet veel regen gehad, maar in Vietnam kan het echt spoken! In HCMC hebben we maar twee korte regenbuitjes gehad, maar in Dalat is het iedere dag na 3 uur 's middags 1 grote plensbui. Onderweg van HCMC naar Dalat regende het af en toe behoorlijk en je zag de zandpaadjes dan in modderstromen veranderen. Voor ons was het koudere klimaat van Dalat wel even lekker; je bent na een bui zo weer droog, in tegensteling tot HCMC waar je jezelf helemaal kwijtzweet!

Onze laatste dag was de beste. We hadden een tourtje geboekt bij de enige echte EasyDriver! Dit verdient een korte uitleg. In Dalat huizen de EasyRiders. Deze 'Born-to-be-wild'-mannen hebben geen kantoor, maar rijden de hele dag rond op scooters. Ze kennen Vietnam op hun duimpje en nemen vaak toeristen mee voor een tour in de buurt of door het hele land. Je hoeft niet zelf naar ze op zoek, ze vinden jou...
Wij hadden het geluk dat Mr. Happy ons had gevonden. Hij is een EasyRider, maar tevens een EasyDriver; hij is de enige die ook over een busje beschikt. Happy heeft ons de hele dag meegenomen op een tour in en om Dalat. Met hem kwamen we bij allerlei dingen waar je met een gewone tour niet snel komt. Als we wilden stoppen voor een foto kon dat gewoon en als we ergens wat langer wilden blijven ook. Je bent namelijk helemaal niet afhankelijk van een groep.
Mr. Happy heeft ons meegenomen naar twee pagodes, het zomerpaleis van Bao Dai, de Crazy House, een waterval, koffieplantages, bloemenkwekerij, zijdefabriek, een tocht door de bergen met prachtig uitzicht en nog veel meer. Het leukste was dat we ook bij mensen binnen konden kijken. Mr. Happy kende veel mensen in de omgeving, dus we werden overal hartelijk ontvangen. We zijn bijvoorbeeld bij een familie geweest die thuis manden vlechten. De hele familie hielp mee.
Het hoogtepunt was de lunch. We hebben bij een familie thuis gegeten. Ze hadden heerlijk gekookt. Vers gevangen vis, loempia's en nog wat dingen waarvan we niet weten wat het precies was. We zaten op hun balkon en hadden een geweldig uitzicht. We hebben hier natuurlijk ook een paar foto's van gemaakt, maar de werkelijkheid was mooier. Later liet Happy ons zien hoe ze onder hun huis Whiskey maakten en dat ze in de kelder varkens hielden. Later, bij een volgende stop, plukte hij ineens een blad van de boom en vertelde dat we die bladeren zojuist gegeten hadden...Ah ja.

Dat waren onze belevenissen in Dalat eigenlijk wel. We moeten een beetje op onze tijd in Vietnam letten, want we willen nog veel zien en doen. Aangezien het ook nogal veel regende en we Dalat voor het grootste deel gezien hadden, zijn we vandaag maar weer meteen op de bus naar Nha Trang gesprongen. We moeten natuurlijk wel een beetje bruin worden!

ps. De foto's volgen later. We komen er namelijk net achter dat hier geen USB-aansluiting op de computer zit.]]>Blog2006-10-04T10:00:00+02:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/cbec6070c1a414d24a168ef98e5240f3-8.html#unique-entry-id-8http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/cbec6070c1a414d24a168ef98e5240f3-8.html#unique-entry-id-8Zondag zijn we veilig en wel in Saigon, of beter HCMC, aangekomen. Op het vliegveld in HongKong nog snel ff onze laatste HongKong dollars opgemaakt, en daarna het vliegtuig in naar ons tweede land. Op het vliegveld een taxi geregeld naar de de backpackerswijk in HCMC. De reis met de taxi was al erg spannend. Zo veel scooters bij elkaar hebben ze waarschijnlijk nergens anders ter wereld. En verkeersregels...? Die kennen ze hier niet! We hadden zo een goed hotelletje te pakken. Het bleek al snel dat we hier veel goedkoper uit zouden zijn dan in China. Hier hadden we voor de helft van de prijs in China een grote kamer met 2 kingsize bedden en een badkamer. Dat was wel erg luxe, maar we zijn daarna toch maar snel verhuist naar een normale kamer.

Na aankomst zijn we eerst iets gaan drinken op het terras. Meteen een bord vietnamese loempia's besteld. Wow..heerlijk! Terwijl wij van ons biertje zaten te genieten, kwamen van alle kanten jonge kinderen aangelopen die ons boeken en armbandjes enz. wilden verkopen. We hebben meteen een goedkope Lonely Planet gescoord. Heel de tijd in China hebben we hiernaar gezocht en nu hadden we er meteen de eerst avond 1 te pakken. Die kinderen hier, dat is trouwens echt zielig. Sommigen hebben net leren lopen, of nog niet eens en ze gaan dan midden in de nacht nog met hun moeder mee, om te leren hoe ze kaugom aan toeristen moeten verkopen. Op de foto's zie je 1 van de kinderen bij Suus op schoot zitten 0m 2.00uur 's nachts in een bar. Hij had eigenlijk in bed horen te liggen.

Een dag later bij het ontbijt hebben we twee mensen leren kennen. Joey en Laura, weer Ieren. Met hun zijn we die dag naar het oorlogsmuseum gegaan. Erg indrukwekkend om te zien. Er was een film over de oorlog en de invloed van 'Agent Orange' (ontbladeringsgif dat de Amerikanen over het land hebben uitgespreid) op Vietnamese mensen. Vooral de kinderen van de mensen die aan het gif waren blootgesteld zijn soms met afschuwelijke misvormingen geboren. Hier wordt je echt even stil van. Ook waren er allerlei foto's en kon je de cellen zien waar de Veitnamezen werden opgesloten en werden gemarteld.

's Avonds zijn we met Joey en Laura bij onze favoriete bar gaan eten. En tot onze grote verrassing kwamen we hier onze andere Ierse vrienden uit Beijing tegen. Ongelooflijk dat je hier bekende tegen kan komen. Maar we hebben er een gezellige avond van gemaakt. We waren om 17.00uur in de bar en rond 2.00uur waggelden we naar ons hotel.

In de tussentijd zitten we al de hele tijd met een groot probleem. Zoals we eigenlijk hadden aangekondigd zouden we Vietnam voor het grootste deel overslaan vanwege de typhoon die in het midden van het land veel schade heeft aangericht. Maar na onze eerste avond hier op het terras wilden we toch eigenlijk graag meer van het land zien. Het probleem is, dat je bijna niet aan informatie kan komen over de situatie daar. Meerdere mensen kampen hier met hetzelfde probleem, maar niemand weet wat ze moeten doen. Op Internet is weinig te vinden en van de mensen hier hoor je allerlei verschillende verhalen. We hebben nu besloten om morgen met de bus naar Dalat te reizen en vandaaruit naar Natrang te gaan. Dit zal zeker een week duren, en daar willen we dan verder bekijken of we doorgaan naar Hanoi. Vanuit Hanoi zouden we dan terugvliegen naar HCMC en een Mekongdelta-tour doen met exit naar Cambodja.
De typhoon was de ergste in 16 jaar en veel huizen zijn beschadigd. Daken van de huizen en op dit moment is in dat gebied geen electriciteit en water. De algemene opvatting hier is dat het binnen een week toch weer gerapareerd zal zijn. De electriciteit zal waarschijnlijk morgen of overmorgen al weer werken en de mensen herstellen zich vrij snel omdat ze van de toeristen afhankelijk zijn.We gaan dus toch maar eens zelf een kijkje nemen.Waarschijnlijk dus toch Vietnam voor ons!

Vandaag hebben we trouwens de Cu Chi tunnels bezocht. We hadden voor 5 dollar pp een tourtje geboekt dat de hele dag besloeg. Eerst naar de Cao Dai tempel. Erg bekend, een apart bouwwerk en dit is de heilige stad van de Cao Dai. Cao Dai is een religie die alleen in Vietnam voorkomt en een mix is van verschillende geloven. Daarna lunch en door naar de tunnels. Hier hebben we eerst een korte documantaire bekeken over de tunnels gedurende de Amerikaanse oorlog in Vietnam. Na de film zijn we het complex (onze eerste jungle ervaringen) van de tunnels ingegaan. Hier kwamen we de boobytraps tegen die de Vietnamezen gebruikten (daar wil je niet inkomen...), heeft Suus zich als vrijwilliger in een echte tunnel laten zakken en hebben we de ondergrondse bunkers en keukens gezien (met een heel ingenieus systeem dat de rook ongeveer 300 meter verder boven de grond uit laat komen).
Maar het hoogtepunt waren de tunnels en de schietbaan. Jaja, wij hebben geschoten met AK-47's (russische wapens). Dat was een hele ervaring. De schok en het lawaai waren harder dan verwacht!
Suus is daarna nog de tunnelrat uit gaan hangen door met een Vietnamese militair een 30 meter lange echte tunnel door te kruipen (zie foto's). Niels liet dit toch maar aan zich voorbij gaan, die tunnels zijn namelijk echt smal....

Tot zover onze belevenissen in HCMC. Morgen nemen we al vroeg de bus naar Dalat. Een reis van ongeveer 7 uur.]]>Blog2006-10-01T11:00:00+02:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/0985ad636d32551fddc3883e6b25346b-7.html#unique-entry-id-7http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/0985ad636d32551fddc3883e6b25346b-7.html#unique-entry-id-7
Wist je dat:

• China best wel stinkt?! Dat komt niet alleen door de openbare wc's, maar vooral door de fabrieken en uitlaatgassen.
• de vervuiling zo erg is dat chinese wetenschappers het niet onmogelijk achten dat tegen 2020 alle chinese mannen hierdoor onvruchtbaar zijn geworden.
• we daarom erg blij waren dat het in HongKong meeviel met de stank en dat we op het eiland echt zijn bijgekomen.
• in China best veel chinezen wonen. China telt 1,3 miljard inwoners. Iedere 6e bewoner van de aarde is een chinese boer.
• al deze chinezen wonen dicht op elkaar, want ook al is dit een van de grootste landen ter wereld, een klein deel is maar bewoonbaar.
• dit de reden is dat privacy niet in het chinese woordenboek staat. De wc's staan soms bijvoorbeeld niet in een hokje, maar in een gezamelijk hok, zo kunnen ze fijn kletsen onder de behoefte!
• ze hier ook bijna geen normale wc's hebben, maar vooral gaten in de grond. Over het algemeen met schijt op de voetsteunen. Bah!!
• chinezen erg luidruchtig zijn. Klappen, schreeuwen, rochelen en boeren de hele dag door.
• engels sprekende chinezen een uitzondering zijn.
• HongKong in bijna alle opzichten anders is dan China. Het is hier schoon en rustig, maar de gaten in de grond zijn er nog steeds.
• China ondanks alles een erg mooi en goed bereisbaar land is. Juist door de tegenstellingen met Nederland, kijk je hier je ogen uit!
• wij erg blij zijn dat we China hebben bezocht!

]]>Blog2006-10-01T10:00:00+02:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/899e847bd4ad2d2051ec3d4ec017e8a5-6.html#unique-entry-id-6http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/899e847bd4ad2d2051ec3d4ec017e8a5-6.html#unique-entry-id-6Jullie allemaal denken dat wij alleen maar uitrusten hier..nou, we hebben weer vanalles meegemaakt! Oke, we hebben inderdaad ook wel veel op het strand gelegen en onszelf goed verwend. We zijn regelmatig goed uit eten geweest en hebben bijna iedere avond op het terras aan de zee gezeten met een goede pul bier in de hand!

De dag na ons laatste bericht zijn we HongKong city weer ingegaan. Ditmaal een stukje relaxter, zonder zware rugzak. Eerst gaan shoppen in Kowloon. Nog bijna een camera gekocht daar voor 180 euries. Toch nog maar ff verder kijken..het blijft natuurlijk een hoop geld voor ons, arme rugzaktouristen. Aan het eind van de middag zijn we naar de ManMo tempel gegaan. Dat is die tempel met de spiraalvormige wierrookstokjes. We hebben hier nog stiekem wat fotootjes geschoten. Daarna uit eten in SOHO, de bekende uitgaanswijk. Suus nam overheerlijke mosselen en Niels een goed stuk gekruide kippenborst. Om het af te maken een lekkere tiramisu en cheesecake. Zie hier, we komen niet om van de honger en eten echt niet alleen rijst!
Na het eten op naar Victoria Peak, natuurlijk met de peak tram. Victoria peak is een berg waar HongKong gedeeltelijk tegenaan gebouwd is en vanaf hier heb je een geweldig uitzicht (zie foto's). De tram gaat op bepaalde plaatsen 45 graden omhoog en dat is echt steil!

De dagen erna hebben we vooral op het strand doorgebracht en zitten bedenken hoe we onze reis verder zullen gaan vervolgen. Het is namelijk nogal duur om vanaf hier via Yangshou (china) naar Hanoi (Vietnam) te reizen. Op het strand hebben we een stamkroeg en de eigenaar is erg blij met ons, er zijn dan ook geen andere klanten... Aan het strand is ook een lekker "braai"-restaurant (zuid-afrikaans voor barbeque) waar je ook weer ontzettend goed kan eten. Lantau Island/HongKong is een tip voor iedereen die een vakantie wil gaan boeken.

Na een paar dagen strand begonnen we toch wel stress te krijgen over ons ticket naar Vietnam. We hebben een paar keer op Internet gezocht, de krant bijgehouden en alle reisbureaus in de stad afgebeld. Het bleek dat we toch eigenlijk wel een groot probleem hadden. Dit weekend beginnen de public holidays in china. Stel je maar voor, ongeveer 1 miljard mensen tegelijk op pad. Niet alleen de prijzen van tickets zijn omhoog gegaan, alles gaat drie a vier keer over de kop. Het was dus zaak om hier zo snel mogelijk weg te komen en dus zijn we maar naar het vaste land getogen om een ticket te bemachtigen. Om financiele redenen moeten wij Hanoi en midden Vietnam nu overslaan, echt balen! Maar goed, we gaan dus vanavond per vliegmachine naar Saigon. We hadden graag wat langer hier willen blijven, want het bevalt ons goed, maar het is dit weekend gewoon onbetaalbaar voor ons. We gaan hier zeker nog eens terug komen, misschien wel voor werk, we hebben de vacatures in de krant gevolgd en dat ziet er goed uit voor ons!
We hebben ons nu neergelegd bij onze volgende reisbestemming. Eigenlijk misschien maar beter ook, want er schijnt een typhoon op komst te zijn. (Nicole, nog bedankt voor de waarschuwing)

Nu over onze belevenissen hier:
We wisten al wel dat hier slangen zaten, maar niet dat ze zo groot waren en zo dichtbij de mensen leven. Hoe we dit weten... Niels was 's ochtends naar het centrum gelopen om het guesthouse voor een paar dagen bij te boeken. Op de weg terug kon hij niet verder omdat een slang van ongeveer 2 meter de weg blokkeerde. Gelukkig was een vrouwtje zo vriendelijk de slang te bewerken met haar bezem. Later die avond hoorden we van onze nieuwe Australische maat van 49 jaar dat hier nog grotere slangen zitten. Iedere ochtend maakt meneer een wandeling door de bergen, waar grote pythons zitten. Op een van zijn wandelingen zag hij dat een hond werd aangevallen door een grote slang.
Van deze slang heeft Niels helaas geen foto kunnen maken, we hebben wel een foto van een duizendpoot. Deze schoot 's avonds ineens vlak langs ons heen. Suus erachteraan en heeft hem vereeuwigd. Vanaf een terrasje zagen we ook een paar haaien voorbij zwemmen. En dan te bedenken dat we hier al een week in de zee zwemmen...
Verder zijn we nog een keer naar de nachtmarkt geweest in HongKong City en de uitgaanswijk bezocht (iets van Lan Kwai Fang). Omdat zoveel mensen benieuwd waren naar ons eten zjn we op zoek gegaan naar de plaats waar het eten vandaan kwam. We togen naar het vissersdorpje Tai O en daar zijn de laatste foto's gemaakt die in de map HongKong 2 staan. Smakelijk!!! Op de vissersmarkt was onder andere een gedroogde haaienvel, barracuda's, verse en gedroogde vissen en allerlei schaaldieren te zien. Ook was er een grote krabbenkwekerij waar duizenden kleine krabbetjes rondliepen. De onsmakelijke bakken met schaaldieren en vissen staan overigens ook gewoon bij restaurants waar ze die lekker vers voor je klaarmaken!]]>Blog2006-09-24T10:00:00+02:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/07b21bee422980df9fe9d55ecfd0af46-5.html#unique-entry-id-5http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/07b21bee422980df9fe9d55ecfd0af46-5.html#unique-entry-id-5De vlucht naar ShenZhen is voorspoedig verlopen. Binnen twee uur stonden we al in ShenZhen (een stad buiten HongKong) Aan boord kregen we zelfs te eten en drinken. Op het vliegveld in ShenZhen liepen we meteen tegen een kraampje aan waar ze voor vervoer naar HongKong zorgden. We hebben hier maar gebruik van gemaakt, en 15 minuten later zaten we in een luxe (met leren bekleding en veel ruimte) minibus. Op de grens van HongKong hebben we weer wat extra stempels in ons paspport bijgekregen en moesten we over in een grotere bus. Deze heeft ons om 1.30 uur 's nachts midden in HongKong (Kowloon) afgezet.

Tja, daar stonden we dan, we hadden nog niets geregeld omdat de telefoonnummers in de Lonely Planet geen van alle klopten. Wij met onze tassen op zoek naar een bank en vervolgens een metro die ons naar de toeristische wijk kon brengen. Tot daar aan toe, nog geen probleem....
Echter..in de toeristische wijk aangekomen, was er nergens een kamer voor ons in de hostels uit de Lonely Planet. Allerlei dubieuze figuren hadden wel kamers voor ons. Uiteindelijk werden we steeds vermoeider en zijn we maar met zo'n man meegelopen. De eerste kamers waren echt te erg. Deze hadden een afmeting van ongeveer 1.5 bij 2, er kon net een bed in. Dit, voor een prijs van ongeveer 30 a 40 euro voor een paar uurtjes slapen..No Way!
Terwijl we wegliepen kwam er alweer een ander achter ons aan. Deze had een goedkopere kamer voor ons. Wiij toch maar weer gaan kijken, want we waren ondertussen behoorlijk wanhopig. De flat was iets van 18 verdiepingen hoog en deed ons denken aan een Amerikaanse film in een achterbuurt van New York. De deuren bestonden uit traliewerk en binnen in de flat hadden ze enorme luchtschachten die 10 verdiepingen omlaag giingen. Geen prettige omgeving. We hebben deze kamer uiteidelijk toch maar genomen, omdat we bijna omvielen van vermoeidheid.De kamer was niet veel groter dan die eerste, maar had wel een kleine douche en wc en was stukken goedkoper.
's Ochtends zag het er allemaal weer heel normaal uit met allerlei leuke winkeltjes.

s' Ochtends maar snel onze spullen gezocht om op zoek te gaan naar een betere verblijfsplaats. We snakten naar een strand om uit te rusten van de steden, maar waar vind je die?! In China is niet bepaald een strandcultuur, dus zijn wij op goed geluk maar naar Lantau Island gegaan. De mensen die we onderweg tegenkwamen waren allemaal erg behulpzaam en sommige liepen zelfs een blokje om om ons de weg te wijzen. Je merkt erg goed dat HongKong van Engeland is geweest, de mensen spreken hier goed engels en ze rijden nog steeds links. We zijn vanuit de stad met de ferry naar Lantau Island gegaan.
Dit eiland hoort gewoon bij HongKong. Het ligt op een half uurtje varen en je bent echt helemaal weg uit de stad. We hebben hier een mooi hotelletje gevonden en we zijn van plan hier de komende week te blijven. Beetje uitrusten van die spannende reis.

We hebben het hier goed naar ons zin, mooi weer, lekker eten en rustige stranden. Heerlijk ..even geen drukte om ons heen. We zijn al bij Buddha op bezoek geweest. Hij zat helemaal hoog op de berg hier. Jullie krijgen de groeten van dit 25 meter hoge manskerel!
Verder hebben we dus een bezoekje aan het strand gebracht, maar ook hier maak je vanalles mee. Liggen we net rustig een boekje te lezen... komt er een grote kudde wilde koeien het strand opgelopen om tussen de andere badgasten een beetje te zonnebaden. (zie foto's) Suus keek op uit haar boekje en moest drie keer kijken om te geloven dat ze zag wat ze zag. Ze schrok zich een hoedje! Toen ze het stukje strand naast ons begonnen vol te schijten, zijn we toch maar ff verkast.
Niet alleen op het strand zaten wilde dieren..ook in het water zitten enge beesten. (Zie foto) Ze hebben gelukkig wel speciale haaiennetten, maar het blijft een beetje eng.]]>Blog2006-09-21T10:00:00+02:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/8855c95dc655dc26a8d33703d37aef6f-4.html#unique-entry-id-4http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/8855c95dc655dc26a8d33703d37aef6f-4.html#unique-entry-id-4Na ons laatste bericht, hebben we 's avonds de nachttrein naar Xian genomen. Op zch best relaxt, we hadden dan ook de luxe softsleeper. Bij de softsleeper slaap je met z'n vieren in een coupe en je hebt allemaal een eigen tv met chinese zenders. Wij hadden de bovenste bedden en onder ons hadden we chinees liggen. Het enige nadeel was dat Suus een beetje ziek was. Tja, dat krijg je van dat chinese eten. Dus twaalf uur lang hobbel de hobbel door china is dan toch echt wel lang.
Op het station werden we door iemand van ons nieuwe hostel opgehaald en hebben we de rest van de dag een beetje rustig aan gedaan.

Volgende dag ook weer lekker uitgeslapen en goed gegeten. (overheerlijke french toast! Suus is weer blij) Daarna hebben we een bezoekje gebracht aan de shoppingmall. Geweldig! Recht bij ons voor de deur een mega winkelparadijs. We hebben hier gewoon de hele dag rondgelopen. Niels vond vooral de elektronicaafdeling errug interressant en Suus vond alles leuk.
Omdat we ons beide weer redelijk goed voelde, hebben we 's middags heel stoer weer eens iets chinees gegeten in de shoppingmall. Niels wordt nu weer misselijk en wil hier liever niet meer aan denken.

Xian is ons trouwens sowieso heel goed bevallen. De chinezen zien er hier een stuk moderner uit dan in Peking, verder is er minder stank, minder drukte en minder bedelaars..een hele opluchting!

Na onze eetervaring in de shoppingmall dus nog maar een rustig dagje ingelast. We wilden eigenlijk naar de stadsmuur, maar daar aangekomen vonden we deze toch te duur. Onderweg naar de muur ontdekten we nog een leuk straatje waar vooral kunst werd verkocht. Suus had hier nog sjans met de manager. Een meisje moest speciaal komen vertalen wat ie wilde zeggen; 'Wat een mooie grote ogen' Ja, moelijk he, met al die spleetogen hier!.
Daarna zijn we richting moslimwijk gelopen. Dat is een zeer bekende wijk hier in Xian. In de smalle overdekte steegjes van deze wijk wordt echt van alles verkocht. Niels heeft zelfs slangen gezien in een van de kraampjes. We waanden ons net in de 'fata morgana' van de Efteling. Bij een van de kraampjes hebben we eetstokjes gekocht. Dus kunnen we in Holland ook lekker chinees met stokjes eten!

Maandag hebben we weer eens een cultureel tripje gedaan..het Terracottaleger! Helemaal zelf geregeld met het openbaar vervoer. We zijn eigenlijk best trots op deze prestatie aangezien niemand op het station Engels spreekt. Het openbaar vervoer kost hier bijna niets, de bus binnen het centrum kost altijd 10 eurocent en de bus naar het terracottaleger (40 km) kost 70 eurocent.
Maar goed, het terracottaleger was best interessant om te zien. Het is eigenlijk een groot complex met diverse gebouwen. Waarvan drie met de opgravingen. We zijn hier vooral bezig geweest om een fatsoenlijke foto te maken in het vage licht daar. (Resultaten staan onder het kopje 'foto's).

Het mooiste uitje in Xian (en China) was de heilige berg Hua Shan. We hebben drie dagen achtereen een poging gedaan om hier te komen met openbaar vervoer. Drie keer is scheepsrecht, afgelopen woensdag is het eindelijk gelukt! Het was de moeite waard, wat een geweldig uitzicht! Natuurlijk hebben we hier ook een slotje gekocht waar we onze naam in hebben laten graveren. Deze hebben we volgens de traditie boven op de berg aan een stalen ketting gehangen (op deze manier hoor je voor altijd bij elkaar).
We hebben de hele dag met een chinees stelletje opgetrokken, was gezellig en bovendien handig omdat zij alles voor ons konden vertalen.
Om de berg op te komen hebben we heel wat gevaren overwonnen. Eerst werden we in een klein stinkbusje geladen om via haarspeldbochten en gevaar voor vallende rotsblokken naar de kabelbaan gebracht te worden. Daarna dus de kabelbaan......Stijl omhoog en stukken enger dan de Python in de Efteling! Levend en wel bovengekomen, begon de klim naar de top. Twee keer moesten we via stalen kabels onszelf omhoogwerken tegen een tien meter hoge rotswand. Ben je eindelijk boven..moet je ook nog naar beneden. Waaah!

Vanavond (voor ons tenminste, bij jullie is het dan 2 uur in de middag) vliegen we naar Shenzhen, een stad dichtbij Hongkong. Van daaruit gaan we direct door per trein naar HongKong.
Vraag je je af..waarom zo'n vage constructie? Waarom niet direct naar HongKong?! HongKong, beste mensen, hoort op papier al bijna 10 jaar bij China, maar in de praktijk werkt het anders. Een vlucht van Xian naar HongKong wordt nog steeds gezien als een internationale vlucht en dat maakt het stukken duurder.
In HongKong gaan we eerst naar het strand, we hebben nu al zoveel stad achter elkaar gezien dat we daar nu echt naar uitkijken.]]>Blog2006-09-14T10:00:00+02:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/fa35cc8e522984b25babf0386ae5ce62-3.html#unique-entry-id-3http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/fa35cc8e522984b25babf0386ae5ce62-3.html#unique-entry-id-3We beginnen dit keer met een citaat van Mao Zedong himself: He who has not climbed the great wall is not a true man.
Het is nu dus officieel: Niels is een echte man zoals jullie op de foto's kunnen zien!

We moesten 's ochtends al vroeg met te veel mensen in een kleine minibus, dat was echt 3 uur afzien. We hadden natuurlijk de slechtste plekken van allemaal en we waren even bang dat Niels zijn mannelijkheid er niet meer zou zijn..... Toch was de zware reis erheen de moeite waard, we hebben echt een hele gave en ook vermoeiende wandeltocht over de echte (!!) grote muur gemaakt. Na een 3 uur durende klim en kloutertocht hebben we heerlijk gegeten bij een lokale chinese boeren familie. Op de weg terug zijn we snel als eerste de bus ingesprongen zodat we dit keer betere plaatsen hadden.

De dag na de chinese muur hebben we flink spierpijn gehad. Toch zijn we er die dag op uitgetrokken en wel naar de Lamatempel. Dit is de belangrijkste taoistische tempel in Beijing en hier zagen we onze eerste monnikken en budhabeelden.
Er wonen momenteel ongeveer 60 monnikken hier, best leuk om die in hun dagelijks leven te zien. Na enkele budhabeelden kwamen we aan bij de laatste, deze was 18 meter hoog. Je weet echt niet wat je ziet. Nadeel van dit tempelcomplex is dat je binnen geen foto's mag maken. Wel geprobeerd natuurlijk (we willen jullie ook iets bijbrengen...) maar bij de eerste poging kreeg Suus al flink op haar donder.

Een dag later zijn we naar het zomerpaleis gegaan, met de bus ditmaal. De keizer(in) had inderdaad een leuk optrekje met uitzicht op het eigen Kunming-meer. Je kon hier in een drakenboot overheen varen, dat hebben we natuurlijk ook gedaan. We lopen al veel hier, dus ff met de boot is best lekker! We waren zelf ook weer een populaire attractie. In het zomerpaleis werden we 3x gevraagd om mee op de foto te gaan, sommige mensen durfden het niet te vragen en deden het dan maar stiekem... Deze dag is ook de eerste keer dat we te maken kregen met minder leuke dingen.
Ten eerste zijn we afgezet door een vrouwtje dat fotoboekjes verkocht. Ze gaf ons 2 biljetten van 0.5 yuan terug ipv 2 van 5 yuan, de trut! Even later wilden we de taxi naar het hostel nemen. Na flink vastgehouden te hebben aan onze prijs hadden we een chinese chauffeur die ons wel wilde brengen. Nadat we ingestapt waren zette hij ineens de meter aan (we hadden 50 yuan afgesproken) en kon hij alleen nog maar chinees praten! We zijn uitgestapt en hebben een andere taxi genomen.
Na de taxirit voelde Niels ineens iets aan zijn tas en pakte de hand van een zakkenroller vast die onze spulletjes wilde hebben. Hij was net te snel weg, anders.....

We zijn helemaal ongedeerd uit de strijd gekomen hoor en we missen geen spullen. Over een paar uur gaan we op weg naar Xi'An.]]>Blog2006-09-10T10:00:00+02:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/58150ab897177b86b0efe3d9d3647261-2.html#unique-entry-id-2http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/58150ab897177b86b0efe3d9d3647261-2.html#unique-entry-id-2Na de eerste nacht hebben we een beetje rustig aan gedaan. Na een goed ontbijt (ei met toast) zijn we naar het bekende Tianmenplein gelopen. Het waaide erg hard en soms leek het wel dat we zouden opstijgen. We hebben hier toch ff een rondje gelopen. Nouja, 'rondje' ; dat was een hele wandeling. We hebben foto's van het mausoleum van Mao, het monument van de helden van het volk en nog wat belangrijke gebouwen. Google zelf maar welke dit zijn. We hebben nu ff geen tijd voor een hele geschiedenis les. ;)
Eigenlijk wilde we ook nog naar de verboden stad, maar toen suus moest plassen hebben we hier toch maar van afgezien. Al die vieze wc's.. gewoon gaten in de grond, waar een onbeschrijflijke stank uitkomt!
Terug in het hotel zijn we maar even gaan slapen, om een beetje over de jetlag heen te komen. Daarna hebben we onze eerste lokale maaltijd op. Met stokjes welteverstaan! (pa & ma: bedankt voor het etentje bij de japanner, daardoor staan we nu niet helemaal voor schut) Nu zijn we inmiddels volleerd stokjeseters. We kunnen zelfs al rijst met stokjes eten! Misschien een tip voor in Holland; dit scheelt behoorlijk in de afwas.

De volgende dag (zaterdag) werden we goed uitgeslapen wakker. Helemaal voor de tweede poging voor ons bezoek aan de verboden stad. Dit keer zijn we met de metro gegaan. Werkt echt handig; voor 30 cent zolang in de metro als je wil.
In de verboden stad hebben we onze ogen uitgekeken. Ondanks de restauranties waar ze nu mee bezig zijn, is het echt indrukwekkend! Vooral het achterste gedeelte, de kleine steegjes en de verboden tuin (Ralf misschien een goede inspiratiebron voor jou) waren erg mooi.

Eenmaal buiten werden we aangesproken door allemaal riksja-chinezen die ons graag de Hutong wilden laten zien. Eentje was ons te slim af, hij wilde ons voor 50 cent naar een tempel boven op de berg brengen. Na een tijdje door de hutong gefietst te hebben en we weer terug waren bij het beginpunt was hij te moe om naar boven te fietsen, of wij zo vriendelijk wilden zijn om de hutong\tour a 18 euro pp te betalen. Haha..we hebben hem uiteindelijk 10 euro gegeven omdat hij zo zn best had gedaan.
De tour door de hutong was erg leerzaam. Ff een paar kleine weetjes:

Een hutong ziet eruit als een sloppenwijk, maar in feite is het athentieke chinese wijk. Rijk en arm wonen hier door elkaar.
De rijke rijke huizen hebben vier rondjes boven de deur, hier woont dan maar 1 familie. De arme woningen hebben twee rondjes; hier kunnen wel 100 mensen in een huis wonen.
De hutongs lijken ranzig, maar als je er een tijdje rondfietst en het beter leert begrijpen, kom je erachter dat ze goed onderhouden worden en het er erg rustig en veilig is.
In de hutong huizen zijn vaak allerlei voorzieningen aanwezig, zoals tv en keuken. Sommige hebben zelfs een erg dure auto voor de deur. Er is echter 1 ding dat ze niet hebben; een wc. Ze hebben in een straat 1 openbaar toilet. Gatverdegatver!
Terug in het hotel hebben we eens goed nagedacht over de komende dagen. We hebben besloten om 2 dagen bij te boeken, want we willen veel zien hier. Ook hebben we een tour naar de chinese muur vastgelegd en de tickets naar Xian geboekt.

Vandaag weer eens lekker lang geslapen, want we hadden nogal wat flesjes bier gedronken. Helaas hebben ze hier alleen flesjes van 0.6 liter in het assortiment, dus dat schiet wel op! We hebben een mooie foto van deze fles toegevoegd.
Vanmiddag zijn we met de bakfiets naar het tempel van de hemelse vrede gegaan. Aldaar werd bij een optreden van een traditionele chinese band de popster Susanne Kops naar voren gevraagd! Deze heeft hier voor een tachtigtal chinezen, onder begeleiding van de chinese band een optreden verzorgd. Ze heeft het chinese volk getrakteerd op het welbekende oerhollandse nummer 'Op een onbewoond eiland' ! De chinezen vonden het prachtig en iedereen begon mee te klappen. Vooral toen Suus daar ook nog een dansje bij opvoerde gingen ze totaal uit hun bol.

We duiken zo ons bed weer in, want morgen hebben we een zware dag voor de boeg; we gaan naar de Great Wall!]]>Blog2006-09-07T10:00:00+02:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/68db2cc024ef0f42045362c2f9428cc5-1.html#unique-entry-id-1http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/68db2cc024ef0f42045362c2f9428cc5-1.html#unique-entry-id-1Jaaaah! We zijn in China!

De reis was echt boven verwachting goed verlopen. Nadat we door Kees en Thea om 10.00uur afgezet zijn op Schiphol hadden we Maai en Lex al snel gevonden. Echt super om ze nog ff te zien! Lekker onder het genot van een nederlands kopje koffie bijgekletst. Door al hun enthousiaste verhalen zakte bij ons de spanning voor de reis wat weg en kregen we er steeds meer zin in.
Toen Maai en Lex opgehaald werden zijn wij meteen ingecheckt en hebben we de rest van de dag wat rondgehangen op Schiphol. De tijd vliegt voorbij in de taxfree-shops! Suus heeft zich de hele dag lopen vergapen aan mooie horloges, sieraden en parfums en Niels vond al die flessen drank wel interessant.

Maar goed, al snel zaten we in het vliegtuig en hadden we onze eerste chinese vriend gemaakt. Een leraar van de universiteit in Beijing, die daarom engels sprak. Met wat hulp van handen en voeten hebben we kunnen communiceren en heeft hij ons wat chinees geleerd. Na de vlucht hadden we zo onze bagage te pakken en werden we netjes opgehaald door iemand van Leo Hostel.

Op de weg van het vliegveld naar Leo Hostel keken we onze ogen uit! De ene wolkenkrabber na de andere. Op een gegeven moment slaat de bestuuder af en ineens bevinden we ons midden in een hutong (chinese authentieke wijk) Veel getoeter, iedereen duikt aan de kant en na een paar minuten staan we voor ons hostel. Pff, wat een reis, helemaal kapot zijn we. In het vliegtuig geen oog dicht gedaan en de nacht daarvoor door alle spanningen ook niet echt.

Maar gelukkig konden we meteen onze kamer in... Deze vereist enige omschrijving:

• prachtige badkamer met een douche zonder douchegordijn en een klein pisstraaltje. Het ruikt ook wel een beetje naar riool. Ja ma, ik mis onze douche nu al wel een beetje.
• Onze luxueuze badkamer heeft tevens een westers toilet. We kunnen dus gewoon lekker zitten. Hele opluchting!
• Naast de badkamer is er eigenlijk maar 1 ruimte die bijna helemaal door het bed wordt gevuld. Het bed is, by the way, prima in orde!
• Ook beschikken wij op onze kamer over een hele grote tv. Helaas mist onze kamer de aansluiting voor de tv.

Al met al zijn we best tevreden over de kamer.
Nadat we de sleutel in ontvangst hadden genomen hebben we ons eerst wat opgefrist in onze mooie badkamer en hebben daarna een klein schoonheidsslaapje gehouden. Dit hadden we wel verdient vonden wij. Weer helemaal fris en fruitig zijn we daarna een beetje de buurt gaan verkennen. We zijn onze backpackersinstincten achterna gelopen en kwamen zomaar in het arme gedeelte van onze hutong terecht. Na een rondje gelopen te hebben, hebben we in de supermarkt water en chips gekocht. Nadat ons rondje ons half in shock van alle indrukken weer terug bij Leo had gebracht, besloten we ook nog een stukje de andere kant op te lopen. Dit was een betere beslissing. Deze straat heeft ons naar het tianmenplein gebracht waar je de wat leukere shops hebt. Hier hebben trouwens ook lekker gedineert bij, jawel, de McDonalds! We waren nog niet helemaal klaar voor het traditionele eten. We waren hier een echte bezienswaardigheid voor de mensen hier. Iedereen zit je gewoon onbeschaamd aan te gapen.

Vanavond gaan we nog een biertje drinken en lekker op tijd naar bed. Morgen zijn we van plan naar de verboden stad te gaan en misschien nog een rondje met de riksja (fiets met bestuurder) te toeren. De foto's en de verhalen hiervan volgen binnenkort.]]>Blog2006-09-06T10:00:00+02:00http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/760ee2f37ca46a8548910bf8eaeb5296-0.html#unique-entry-id-0http://www.azieineenbackpack.nl/blog/files/760ee2f37ca46a8548910bf8eaeb5296-0.html#unique-entry-id-0De grote dag is aangebroken. Vandaag vertrekken we om 17.10 uur met KLM naar Beijing....... De eerste 5 nachten zullen we doorbrengen in Leo Hostel, een goedkoop hostel in het centrum van Beijing (www.leohostel.com). Chineesjes van dit hostel zullen ons ook op komen halen bij het vliegveld. Een beetje luxe mag wel toch, op de eerste dag. Helemaal wanneer je bedenkt dat Beijing een stad is met 15 miljoen inwoners en alle tekst in rare tekens wordt geschreven.

]]>