Het hutje in Amed was qua uiterlijk erg gaaf. De praktische kant was echter iets minder.Het is namelijk niets als er midden in de nacht een grote gekko (soort hagedis die overal in Azie rondloopt, liefst over het plafond!) in je oor begint te toeteren. We hebben dat op Koh Chang ook al eens gehad, maar dat was 1 keer. Hier bleef hij bezig, maar we konden hem niet vinden om weg te jagen. Errug vervelend!
Door Suus d'r snorkelblessure, ze had een flinke en pijnlijke blaar opgelopen tijdens een snorkelen een dag eerder, konden we ook niet genieten van de enige leuke attracties van Amed. Dit dorp is namelijk ontworpen voor duiken en snorkelen, verder helemaal niets!

Het was dus snel duidelijk dat we snel door zouden gaan naar Kuta, de toeristische hoofdstad van Bali! Hier aangekomen hebben we toch iets voor elkaar gekregen..... Wat denken jullie dan, nou het volgende: Een superdeluxe hotel met lekkere zachte bedden, mooie badkamer met schoon (niet vanzelfsprekend in Azie!) ligbad, televisie en prachtig zwembad dat tevens een barretje bevatte voor een spotprijs. Na een korte onderhandeling mochten wij het paleisje betrekken!

Een dag later was het tijd voor onze surfles. Hier waren we voor naar Kuta gekomen en we zouden die surfdudes wel eens een poepie laten ruiken!
Een dag eerder hadden we met enkele surfleraren gesproken en ze garandeerden ons dat we in 1 les zouden kunnen blijven staan. Eerst kregen we een korte theorieles van 10 seconden, daarna 3 keer oefenen op het strand en snel de zee in. De eerste keren kieperden we natuurlijk meteen om, maar al snel kregen we het voor elkaar om te blijven staan. Nee, dit duurde geen uren, eerder minuten. Niels kreeg de handen zelfs op elkaar door een dansje te maken tijdens het surfen, jaja natuurtalent. De toegewijde instructeurs wilden hem niet laten gaan, ze moesten hem de golven op de rest van het eiland ook laten zien.

We waren al erg vroeg begonnen en met slecht een enkele pauze was het niet vreemd dat we rond 4 uur 's middags helemaal kapot waren. Het is namelijk best een zware bezigheid, vooral in het begin als je de hele tijd valt.
Suus is toen snel naar het hotel gelopen om het fototoestel te halen, zonder bewijs zouden jullie het nooit geloven! Niels bleef toen nog even doorsurfen. Snel een paar foto's gemaakt en terug naar het hotel. We waren beiden helemaal gesloopt; spierpijn, verbrand (Niels had een dag eerder nogmaals zijn hoofd kaal laten scheren en nu een zonnesteek opgelopen. Niet gek bij een temperatuur van 40 graden!), moe maar helemaal voldaan!

Een dag later hadden we ineens een extra dag in Bali. We, vooral Niels, hadden de hele tijd gezegd dat we vrijdag de 20ste terug zouden vliegen naar Kuala Lumpur. Net voor we onze tassen wilden gaan pakken kwamen we er plots achter dat het zaterdag pas de 20ste zou zijn. Kwam eigenlijk wel mooi uit want we hadden nogal last van de naweeen van het surfen!
We hebben de hele middag lekker in het zwembad en aan de bar gezwommen/hangen. Lekker zonnetje, beetje zwemmen, biertje erbij, wij gelukkig....!!!

Een dag later was het helaas wel zover. We moesten Indonesië weer gaan verlaten. Per vliegtuig, dat flink last had van turbulentie zijn we weer aangekomen in Maleisië. We zijn de 20ste laat, rond 1.00 uur 's nachts, aangekomen bij ons oude en vertrouwde hotelletje in Kuala Lumpur. Lang hebben we er niet gezeten, want vanmorgen hebben we snel weer uitgecheckt en de bus naar Malakka genomen. Hier kunnen we nog niet zo veel over zeggen, maar tot nu toe ziet alles er wel leuk uit. Later meer hierover, dan volgen ook de foto's!