29 October 2006
Phnom Penh
03/11/06 10:00
Na ons eerst in de nodige maar trieste historische gebeurtenissen verdiept te hebben zijn we de afgelopen dagen bezig geweest met het ervaren van de hedendaagse cultuur en gebeurtenissen. De nacht na het bezoek aan de Killing Fields en het museum hebben we gelukkig goed geslapen, zonder nachtmerries.
De dag erna zijn we een flinke wandeling (ja, we lopen wat af hier...) gaan maken door de stad. Allereerst zijn we naar de tempel Wat Phnom gelopen. Deze ligt op de enige berg hier in Phnom Penh en hadden we al enkele malen zien liiggen. Hier aangekomen moesten we een dollar entree betalen, maar omdat we dachten dat we afgezet werden liepen we maar gewoon om de tempel heen. Uiteindelijk kwamen we erachter dat er daadwerkelijk een entreebedrag van een dollar gevraagd werd, maar we waren blij dat we niet in maar om de tempel gegaan waren. Wat schiep onze verbazing namelijk, om de bocht stond een enorme olifant. We hadden nog nooit zo dicht bij een olifant gestaan en we hebben dan ook een tijdje staan kijken. We mochten hem bananen voeren of een rondje rijden maar dit wordt hier flink uitgemolken en we bewaren dit voor Noord Thailand (waar we een jungletrekking per olifant willen maken). Na weer enkele minuten verder gelopen te zijn stonden we midden in een groep aapjes. Deze leven hier tegen de heuvel aan, midden in de stad. We hebben een zakje apennootjes gekocht en deze uitgedeeld aan de apen. Dit ging goed tot Suus d'r zakje bruut gestolen werd door een uit de kluiten gewassen aap. Niels kon dit natuurlijk niet laten gebeuren en heeft Suus d't nootjes weer terug veroverd, die aap kreeg natuurlijk niets meer.
Vanaf Wat Phnom zijn we verder gelopen naar Psar Thmei (de centrale markt). Dit is een enorme hal met 4 gangen (misschien kennen enkele mensen hem wel van RTL Travel) waar vanalles verkocht werd. We hebben hier nog gekeken naar een beschermhoes voor de I-pod en een nieuwe zaklamp (de oude is helaas kwijtgeraakt) maar ze wilden niet onze prijs hebben dus gingen we met lege handen weer verder.
De volgende bestemming was de boulevard langs de Tonle Sap rivier in het centrum van de stad. Over enkele dagen worden hier bootraces gehouden (grote happening hier in Cambodja) en ze waren al flink aan het oefenen. Ze racen hier met erorm lange boten waar ze staand in roeien en dit gaat toch snel! We blijven nog een paar dagen hangen om een dag mee te maken. Naast de races zijn er ook concerten door de hele stad, we zijn benieuwd.
Via de boulevard zijn we naar het royal palace gelopen, maar deze zou een half uurtje later sluiten en de entreeprijs bedroeg nog steeds 3 dollar pp. Te duur voor ons arme backpackers en dus zijn we eromheen gelopen om het straatkinderen restaurant "Friends"te bezoeken. Deze was wegens verbouwing helaas gesloten. Dan maar met de tuktuk naar het hotel. We hadden weer genoeg gelopen voor vandaag.
Hier in Phnom Penh hebben we de hand weten te leggen op een Lonely Planet van Laos. De kans zit er dus in dat we van Noord Thailand naar Laos gaan om enkele weken later weer via Oost Thailand, via Bangkok, naar de zuidelijk eilanden gaan. We horen hier zo veel goede verhalen over Laos en nu zijn we toch in de buurt (en het schijnt er super goedkoop te zijn), dus wat let ons...
De dag erna zijn we een flinke wandeling (ja, we lopen wat af hier...) gaan maken door de stad. Allereerst zijn we naar de tempel Wat Phnom gelopen. Deze ligt op de enige berg hier in Phnom Penh en hadden we al enkele malen zien liiggen. Hier aangekomen moesten we een dollar entree betalen, maar omdat we dachten dat we afgezet werden liepen we maar gewoon om de tempel heen. Uiteindelijk kwamen we erachter dat er daadwerkelijk een entreebedrag van een dollar gevraagd werd, maar we waren blij dat we niet in maar om de tempel gegaan waren. Wat schiep onze verbazing namelijk, om de bocht stond een enorme olifant. We hadden nog nooit zo dicht bij een olifant gestaan en we hebben dan ook een tijdje staan kijken. We mochten hem bananen voeren of een rondje rijden maar dit wordt hier flink uitgemolken en we bewaren dit voor Noord Thailand (waar we een jungletrekking per olifant willen maken). Na weer enkele minuten verder gelopen te zijn stonden we midden in een groep aapjes. Deze leven hier tegen de heuvel aan, midden in de stad. We hebben een zakje apennootjes gekocht en deze uitgedeeld aan de apen. Dit ging goed tot Suus d'r zakje bruut gestolen werd door een uit de kluiten gewassen aap. Niels kon dit natuurlijk niet laten gebeuren en heeft Suus d't nootjes weer terug veroverd, die aap kreeg natuurlijk niets meer.
Vanaf Wat Phnom zijn we verder gelopen naar Psar Thmei (de centrale markt). Dit is een enorme hal met 4 gangen (misschien kennen enkele mensen hem wel van RTL Travel) waar vanalles verkocht werd. We hebben hier nog gekeken naar een beschermhoes voor de I-pod en een nieuwe zaklamp (de oude is helaas kwijtgeraakt) maar ze wilden niet onze prijs hebben dus gingen we met lege handen weer verder.
De volgende bestemming was de boulevard langs de Tonle Sap rivier in het centrum van de stad. Over enkele dagen worden hier bootraces gehouden (grote happening hier in Cambodja) en ze waren al flink aan het oefenen. Ze racen hier met erorm lange boten waar ze staand in roeien en dit gaat toch snel! We blijven nog een paar dagen hangen om een dag mee te maken. Naast de races zijn er ook concerten door de hele stad, we zijn benieuwd.
Via de boulevard zijn we naar het royal palace gelopen, maar deze zou een half uurtje later sluiten en de entreeprijs bedroeg nog steeds 3 dollar pp. Te duur voor ons arme backpackers en dus zijn we eromheen gelopen om het straatkinderen restaurant "Friends"te bezoeken. Deze was wegens verbouwing helaas gesloten. Dan maar met de tuktuk naar het hotel. We hadden weer genoeg gelopen voor vandaag.
Hier in Phnom Penh hebben we de hand weten te leggen op een Lonely Planet van Laos. De kans zit er dus in dat we van Noord Thailand naar Laos gaan om enkele weken later weer via Oost Thailand, via Bangkok, naar de zuidelijk eilanden gaan. We horen hier zo veel goede verhalen over Laos en nu zijn we toch in de buurt (en het schijnt er super goedkoop te zijn), dus wat let ons...
De eerste indrukken van Cambodja
01/11/06 11:00
Echt raar dat wanneer je een grens oversteekt, je ook direct kunt zien dat je in een ander land bent. We vaarden op dezelfde Mekong rivier en maar een paar kilometer verder, maar er stonden hier andere gebouwen, de kinderen staan enthousiaster te zwaaien (af en toe in blote kont) en Suus viel het direct op dat de koeien hier wit zijn (in Vietnam bruin). Aan het einde van de middag werden we per minibus naar Phnom Penh gebracht. Het werd al laat en we hebben snel een kamer met airco gezocht, het is hier namelijk erg warm en benauwd en we willen goed slapen na deze vermoeidende dag.
De kamer bleek zijn geld niet waard en 's ochtends zijn we naar een paleisje verhuisd. Verder hebben we de eerste dag eigenlijk niets gedaan dan bijgekomen van de tour door de mekong. Wel hebben we 's avonds de film "the Killing Field" gekeken, je moet toch een beetje weten over het land. Deze film is trouwens zeker een aanrader!
Vandaag, 1 november alweer, hebben we onze opgedane kennis van de tragische gebeurtenissen door de Rode Khmer in het echt bekeken. We hebben namelijk 2 scooters met chauffeur gehuurd en naar de Killing Fiels en het Tuol Sleng Museum. Het was erg indrukwekkend wat we hier gezien hebben. Niet te geloven waar mensen toe in staat zijn. Voor de mensen die niet weten wat het is: De Rode Khmer heeft tussen 1975 en 1979 bijna 2 miljoen mensen in koelen bloeden vermoord. Toendertijd waren er veel "killing fields" (de plaats waar mensen in grootte getalen doodgeslagen/schopt) werden) en wij hebben er dus 1 van bezocht.
Op een gebied van 2 voetbalvelden zijn ongeveer 17.000 mensen gedood en in massagraven gegooid. Hieronder ook baby's en kleine kinderen. Er was zelfs een boom die gebruikte werd om kinderen tegenaan te slaan. Het is hier zo erg dat er op dit moment nog steeds kledingstukken boven het zand uitkomen waar je gewoon tussendoor loopt.
Het Museum was misschien nog wel erger en hier werden we echt misselijk van. Dit museum was een gevangenis waar politieke gevangenen, intelligente mensen (dit wil zeggen: mensen die geleerd hadden, bril hadden, student waren of enigszins anders voor geleerd aangezien werden) en buitenlanders opgesloten en gemarteld alvorens naar de Killing Fields gebracht te worden. Hier rondlopend zie je foto's van gevangen en martelingen, echte martelwerktuigen, cellen en zelfs nog bloed op de grond.
Na afloop moesten we echt bijkomen van alles dat we gezien hadden en ook omdat we Niels zijn schade moesten opmeten. Niels zijn schade...?? Hij was namelijk met scooter en chauffeur en al op de grond gaan liggen nadat een hond voor de scooter ging lopen. Viel uiteindelijk alles mee, kleine schaafwondjes.
De kamer bleek zijn geld niet waard en 's ochtends zijn we naar een paleisje verhuisd. Verder hebben we de eerste dag eigenlijk niets gedaan dan bijgekomen van de tour door de mekong. Wel hebben we 's avonds de film "the Killing Field" gekeken, je moet toch een beetje weten over het land. Deze film is trouwens zeker een aanrader!
Vandaag, 1 november alweer, hebben we onze opgedane kennis van de tragische gebeurtenissen door de Rode Khmer in het echt bekeken. We hebben namelijk 2 scooters met chauffeur gehuurd en naar de Killing Fiels en het Tuol Sleng Museum. Het was erg indrukwekkend wat we hier gezien hebben. Niet te geloven waar mensen toe in staat zijn. Voor de mensen die niet weten wat het is: De Rode Khmer heeft tussen 1975 en 1979 bijna 2 miljoen mensen in koelen bloeden vermoord. Toendertijd waren er veel "killing fields" (de plaats waar mensen in grootte getalen doodgeslagen/schopt) werden) en wij hebben er dus 1 van bezocht.
Op een gebied van 2 voetbalvelden zijn ongeveer 17.000 mensen gedood en in massagraven gegooid. Hieronder ook baby's en kleine kinderen. Er was zelfs een boom die gebruikte werd om kinderen tegenaan te slaan. Het is hier zo erg dat er op dit moment nog steeds kledingstukken boven het zand uitkomen waar je gewoon tussendoor loopt.
Het Museum was misschien nog wel erger en hier werden we echt misselijk van. Dit museum was een gevangenis waar politieke gevangenen, intelligente mensen (dit wil zeggen: mensen die geleerd hadden, bril hadden, student waren of enigszins anders voor geleerd aangezien werden) en buitenlanders opgesloten en gemarteld alvorens naar de Killing Fields gebracht te worden. Hier rondlopend zie je foto's van gevangen en martelingen, echte martelwerktuigen, cellen en zelfs nog bloed op de grond.
Na afloop moesten we echt bijkomen van alles dat we gezien hadden en ook omdat we Niels zijn schade moesten opmeten. Niels zijn schade...?? Hij was namelijk met scooter en chauffeur en al op de grond gaan liggen nadat een hond voor de scooter ging lopen. Viel uiteindelijk alles mee, kleine schaafwondjes.
Mekong Delta
01/11/06 10:00
Vietnam hebben we momenteel al achter ons gelaten, maar we willen nog wel onze avonturen in de Mekong Delta van Vietnam met jullie delen. De gieds was deze keer erg goed. Deze had er veel zin in en begon de dag met een mop. Een typische vietnamese die we jullie niet achter kunnen houden. "Een motorrijder in Vietnam rijdt als een gek door een rood stoplicht. Even later wordt deze aangehouden door een politie-agent. Had je het rode licht niet gezien vraagt hij. Het rode licht wel, maar geen agent....". Iedereen in de bus een beetje glimlachen terwij de gids het bijna begaf. Het geeft in ieder geval wel goed weer hoe ze hier rijden...
Na 2 uur rijden kwamen we aan in My Tho, een stad in de Mekong Delta. Hier zijn we overgestapt van de bus in een bootje. Deze boot bracht ons naar een klein eilandje, waar we weer over moesten stappen in een nog kleiner bootje met 2 roeiers. Met deze boot gingen we door een kleine sloot met aan weerszijden kleine hutten en veel jungle-achtige tafferelen. Wij zaten de hele tijd te wachten op de krokodillen, maar die zaten er toch echt niet (in ieder geval niet in deze sloot...). Zo zie je maar Maai, ook wij laten ons in dergelijke praten!
Na een mooie tocht van enkele tientallen minuten kwamen we weer terug bij de grotere boot die ons naar een ander eilandje bracht om te gaan lunchen. Hier hadden 4 personen samen een olifanten-vis besteld. Deze werd 2 meter achter onze tafel uit een slootje gevist en 10 minuten later opgediend. Na de lunch hebben we nog verse bananen gekocht, beter dan van de groenteman.
Na de lunch gingen we met de boot naar de derde bestemming, een klein dorpje op een ander eilandje. Hier leven ze nog steeds erg primitief in hutjes. Leven doen ze van de verkoop van kokossnoepjes, krokodillen leren portemonnees, sjaaltjes, tassen enz. Tsja, wel toeristisch. Niels had hier nog bijna een krokodillen leren portemonnee gekocht. Nou niet allemaal gaan zeggen dat het zielig is. Deze dieren worden hier, net als de koetjes in Nederland, gefokt voor hun huid, vlees en botten.
In dit dorpje hadden ze in het midden een grote kooi staan. Nieuwsgierig als Niels is ging hij toch eens een kijkje nemen wat er in zat. Je raden het al... 2 enorme pythons. Zelf gevangen, rare mensen! Niels ging Suus halen en al snel stond iedereen van de tour om de kooi heen en werden de dieren uit hun kooi gehaald.
Weer terug op de boot werden we naar de haven gebracht, vanwaar we in een lokale bus gezet werden. We dachten in een uurtje in Chau Doc (Vietnamees dorpje op de Cambodjaanse grens waar we zouden overnachten) te zijn. De rit duurde echter 4 uur en dat is lang als je er niet op rekent. Helemaal als al die lokale pipo's ook nog eens rustig op je tas gaan staan. We hebben het toch gehaald zonder uit onze slof te schieten en dat vonden we best knap van onszelf. Aangekomen in Chau Doc bleek ons hotel vol te zitten en werden we naar een ander hotel gebracht. Natuurlijk is die dan niet beter en we hebben de nacht doorgebracht tussen de beestjes...
's Ochtends gingen we er al weer vroeg uit (5.30uur) om richting Cambodja te gaan. Onderweg zijn we nog gestopt bij een dorpje met etnische minderheden die zijden sjaals en sarongs verkochten (Suus als paspopje) en bij een drijvende viskwekerij. Daarna non-stop naar de grens.
Op de grens hebben we nog eenmaal Vietnamees gegeten en kregen we onze paspoorten met een nieuw visum terug.
Na 2 uur rijden kwamen we aan in My Tho, een stad in de Mekong Delta. Hier zijn we overgestapt van de bus in een bootje. Deze boot bracht ons naar een klein eilandje, waar we weer over moesten stappen in een nog kleiner bootje met 2 roeiers. Met deze boot gingen we door een kleine sloot met aan weerszijden kleine hutten en veel jungle-achtige tafferelen. Wij zaten de hele tijd te wachten op de krokodillen, maar die zaten er toch echt niet (in ieder geval niet in deze sloot...). Zo zie je maar Maai, ook wij laten ons in dergelijke praten!
Na een mooie tocht van enkele tientallen minuten kwamen we weer terug bij de grotere boot die ons naar een ander eilandje bracht om te gaan lunchen. Hier hadden 4 personen samen een olifanten-vis besteld. Deze werd 2 meter achter onze tafel uit een slootje gevist en 10 minuten later opgediend. Na de lunch hebben we nog verse bananen gekocht, beter dan van de groenteman.
Na de lunch gingen we met de boot naar de derde bestemming, een klein dorpje op een ander eilandje. Hier leven ze nog steeds erg primitief in hutjes. Leven doen ze van de verkoop van kokossnoepjes, krokodillen leren portemonnees, sjaaltjes, tassen enz. Tsja, wel toeristisch. Niels had hier nog bijna een krokodillen leren portemonnee gekocht. Nou niet allemaal gaan zeggen dat het zielig is. Deze dieren worden hier, net als de koetjes in Nederland, gefokt voor hun huid, vlees en botten.
In dit dorpje hadden ze in het midden een grote kooi staan. Nieuwsgierig als Niels is ging hij toch eens een kijkje nemen wat er in zat. Je raden het al... 2 enorme pythons. Zelf gevangen, rare mensen! Niels ging Suus halen en al snel stond iedereen van de tour om de kooi heen en werden de dieren uit hun kooi gehaald.
Weer terug op de boot werden we naar de haven gebracht, vanwaar we in een lokale bus gezet werden. We dachten in een uurtje in Chau Doc (Vietnamees dorpje op de Cambodjaanse grens waar we zouden overnachten) te zijn. De rit duurde echter 4 uur en dat is lang als je er niet op rekent. Helemaal als al die lokale pipo's ook nog eens rustig op je tas gaan staan. We hebben het toch gehaald zonder uit onze slof te schieten en dat vonden we best knap van onszelf. Aangekomen in Chau Doc bleek ons hotel vol te zitten en werden we naar een ander hotel gebracht. Natuurlijk is die dan niet beter en we hebben de nacht doorgebracht tussen de beestjes...
's Ochtends gingen we er al weer vroeg uit (5.30uur) om richting Cambodja te gaan. Onderweg zijn we nog gestopt bij een dorpje met etnische minderheden die zijden sjaals en sarongs verkochten (Suus als paspopje) en bij een drijvende viskwekerij. Daarna non-stop naar de grens.
Op de grens hebben we nog eenmaal Vietnamees gegeten en kregen we onze paspoorten met een nieuw visum terug.