15 October 2006
Hue & Hanoi
21/10/06 10:00
In ons laatste bericht schreven we dat we Hue tegen vonden vallen na Hoi An. Dat gevoel hebben we nog steeds. De eerste 2 dagen hebben we weinig gedaan. Overdag was het bovendien te warm om iets actiefs te doen, dus hebben we een hele middag in een internetcafe onder de airco gezeten. Dat was de dag van ons laatste bericht. Zoals we toen zeiden zouden we een dag later naar de verboden stad gaan, dat hebben we ook gedaan omdat het ook onze laatste dag daar zou zijn.
De verboden (purperen) stad was de moeite van het weerstaan van de hitte waard. Al hebben we daar al snel onszelf in een tuktuk gehesen. Op die manier zie je veel meer dan dat je zelf gaat wandelen. De stad is namelijk iets van 10 vierkante km groot en de tuktuk-drivers weten de mooiste plekjes. Het was wel jammer dat deze moeilijk gingen doen aan het einde. Vooraf hadden we mooi een prijs afgesproken voor een uur. Na dat uur gaven we zelf aan dat de tour erop zat en toen we wilden betalen was de prijs ineens het dubbele omdat ze ons terug zouden brengen naar ons hotel. Dacht het niet he... inmiddels zijn we hier wel aan gewend en konden ze het geld dat we afgesproken hadden aannemen of niets. Wij lopen wel terug!
De verboden stad was, net als in China, de stad in een stad waar de keizer woonde. Anders dan in Beijing is dit gedeelte momenteel nog wel bewoond (niet door een keizer, maar door de Vietnamezen met geld). Overal staan mooie oude gebouwen, afgewisseld door overblijfselen van de oorlog.
's Avonds hebben we de nachtbus naar Hanoi genomen. De hele bas zat proppievol, maar omdat Suus zo slim was de beste plaatsen te veroveren hadden we daar geen last van. Onze bagage werd tevens goed in de gaten gehouden door een enorm brede en lange kale Nieuw-Zeelander, hij hield namelijk goed in de gaten dat de Vietnameesjes niet te grof tegen de tassen gingen schoppen om de bagagekleppen dicht te krijgen. In het begin dachten we dat hij super aggresief was, maar bij de eerste stop gezellig met hem staan ouwehoeren. 's Nachts redelijk lang geslapen en omdat we vroeger aankwamen dan gepland kunnen we van een goede reis spreken.
Bij een hotel aangekomen moesten we even wachten op een kamer, er zouden namelijk al snel mensen uitchecken. Wij hebben, in de tussentijd ons gratis onbijtje en koffie wegwerkend, toen maar vast tourtjes bekeken. Toen de mensen naar beneden kwamen om plaats te maken voor ons, bleken het oude bekenden te zijn uit Natrang. Zij gingen naar Halong Bay en wij mochten in hun kleine, warme maar goedkope kamer.
Na onszelf even opgefrist te hebben zijn we de stad ingegaan. Dit is echt weer zo'n grote stad en we kunnen eigenlijk niet wachten om naar Halong Bay te gaan. 's Middags zijn we dan ook goed rond gaan kijken naar tourtjes daarheen. In de Lonely Planet hadden we namelijk gelezen dat je beter niet bij een hotel kon boeken en verder ook uit moest kijken dat je niet bij fake-reisorganisaties moet boeken. Uiteindelijk hebben we een, volgens ons, betrouwbare reisorganisatie geboekt. Zondagmorgen vertrekken we voor 2 (misschien 3) dagen naar Halong Bay. Vandaag (zaterdag) kwamen die bekenden terug uit Halong Bay en toen we vroegen hoe het geweest was kwamen de verhalen. De bus was te laat bij de boot, ze moesten heel lang wachten voor ze de kamer in mochten, de boot vaarde zo langzaam dat er geen tijd meer was voor zwemmen en kayaken etc... Hier moesten we toch even van slikken, gelukkig hebben we een andere organisatie, maar ze zeiden dat er ongeveer honderd boten zo waren.... Laten we er maar het beste van hopen.
Zaterdagochtend zijn we begonnen met een wandelroute door het "old quarter", een 1000 jaar oude wijk hier in Hanoi. Dit was echt leuk om te doen omdat je nu op plaatsen komt waar je normaal niet ze snel komt. Iedere straat in deze wijk heeft zijn eigen koopwaar, zo zijn er straten waar ze kleding verkopen, straten met schoenen, andere met tassen, groente, ijzerwaar of andere spullen die aan de man te brengen zijn.
Morgen gaan we dus naar Halong Bay voor een paar dagen. Dit schijnt erg mooi te zijn, maar omdat we een paar dagen op een boot zitten zijn we niet bereikbaar. Na Halong Bay komen we weer terug naar Hanoi en zullen we jullie uitgebreid verslag doen!
De verboden (purperen) stad was de moeite van het weerstaan van de hitte waard. Al hebben we daar al snel onszelf in een tuktuk gehesen. Op die manier zie je veel meer dan dat je zelf gaat wandelen. De stad is namelijk iets van 10 vierkante km groot en de tuktuk-drivers weten de mooiste plekjes. Het was wel jammer dat deze moeilijk gingen doen aan het einde. Vooraf hadden we mooi een prijs afgesproken voor een uur. Na dat uur gaven we zelf aan dat de tour erop zat en toen we wilden betalen was de prijs ineens het dubbele omdat ze ons terug zouden brengen naar ons hotel. Dacht het niet he... inmiddels zijn we hier wel aan gewend en konden ze het geld dat we afgesproken hadden aannemen of niets. Wij lopen wel terug!
De verboden stad was, net als in China, de stad in een stad waar de keizer woonde. Anders dan in Beijing is dit gedeelte momenteel nog wel bewoond (niet door een keizer, maar door de Vietnamezen met geld). Overal staan mooie oude gebouwen, afgewisseld door overblijfselen van de oorlog.
's Avonds hebben we de nachtbus naar Hanoi genomen. De hele bas zat proppievol, maar omdat Suus zo slim was de beste plaatsen te veroveren hadden we daar geen last van. Onze bagage werd tevens goed in de gaten gehouden door een enorm brede en lange kale Nieuw-Zeelander, hij hield namelijk goed in de gaten dat de Vietnameesjes niet te grof tegen de tassen gingen schoppen om de bagagekleppen dicht te krijgen. In het begin dachten we dat hij super aggresief was, maar bij de eerste stop gezellig met hem staan ouwehoeren. 's Nachts redelijk lang geslapen en omdat we vroeger aankwamen dan gepland kunnen we van een goede reis spreken.
Bij een hotel aangekomen moesten we even wachten op een kamer, er zouden namelijk al snel mensen uitchecken. Wij hebben, in de tussentijd ons gratis onbijtje en koffie wegwerkend, toen maar vast tourtjes bekeken. Toen de mensen naar beneden kwamen om plaats te maken voor ons, bleken het oude bekenden te zijn uit Natrang. Zij gingen naar Halong Bay en wij mochten in hun kleine, warme maar goedkope kamer.
Na onszelf even opgefrist te hebben zijn we de stad ingegaan. Dit is echt weer zo'n grote stad en we kunnen eigenlijk niet wachten om naar Halong Bay te gaan. 's Middags zijn we dan ook goed rond gaan kijken naar tourtjes daarheen. In de Lonely Planet hadden we namelijk gelezen dat je beter niet bij een hotel kon boeken en verder ook uit moest kijken dat je niet bij fake-reisorganisaties moet boeken. Uiteindelijk hebben we een, volgens ons, betrouwbare reisorganisatie geboekt. Zondagmorgen vertrekken we voor 2 (misschien 3) dagen naar Halong Bay. Vandaag (zaterdag) kwamen die bekenden terug uit Halong Bay en toen we vroegen hoe het geweest was kwamen de verhalen. De bus was te laat bij de boot, ze moesten heel lang wachten voor ze de kamer in mochten, de boot vaarde zo langzaam dat er geen tijd meer was voor zwemmen en kayaken etc... Hier moesten we toch even van slikken, gelukkig hebben we een andere organisatie, maar ze zeiden dat er ongeveer honderd boten zo waren.... Laten we er maar het beste van hopen.
Zaterdagochtend zijn we begonnen met een wandelroute door het "old quarter", een 1000 jaar oude wijk hier in Hanoi. Dit was echt leuk om te doen omdat je nu op plaatsen komt waar je normaal niet ze snel komt. Iedere straat in deze wijk heeft zijn eigen koopwaar, zo zijn er straten waar ze kleding verkopen, straten met schoenen, andere met tassen, groente, ijzerwaar of andere spullen die aan de man te brengen zijn.
Morgen gaan we dus naar Halong Bay voor een paar dagen. Dit schijnt erg mooi te zijn, maar omdat we een paar dagen op een boot zitten zijn we niet bereikbaar. Na Halong Bay komen we weer terug naar Hanoi en zullen we jullie uitgebreid verslag doen!
Hoi An & Hue
18/10/06 10:00
De busreis naar Hoi An was behoorlijk zwaar. We hebben ongeveer 14 uur opgefrommeld in de bus gelegen. Op sommige stukken werd het nog spannend ook. Door de storm waren er rotsblokken op de weg gekomen en een paar keer stond de bus stil op een erg stijl stuk langs een afgerond. We waren dus blij dat we Hoi An veilig bereikt hadden.
Gelukkig stond er in Hoi An een super luxe gratis (!) hotelkamer op ons te wachten. Onze Ierse vrienden hadden ons namelijk hun bustickets cadeau gedaan, omdat zij hadden besloten in 1 keer door naar Hanoi te vliegen en deze niet meer nodig hadden. Bij hun tickets zat ook een gratis overnachting in een 3 sterren hotel. De kamer had zelfs twee balkons met uitzicht over de stad en een groot bad! Jammer dat we de dag daarna naar een andere kamer moesten verhuizen..deze kamer paste niet bepaald in ons budget.
We waren eigenlijk best moe van de reis en het was nog behoorlijk vroeg, maar na een douche en een goed ontbijt hadden we weer nieuwe energie om het stadje te gaan bekijken. Binnen een kwartier stonden we bij een kleermaker binnen om voor ons beide een pak te laten maken. Dat was een hele ervaring; eerst ga je een model kiezen uit een grote stapel modeboeken en daarna de stof. Dat is niet makkelijk, want er is gewoon teveel keus; materiaal, kleur, met of zonder print, ze hebben alles. Na veel getwijfel en moeilijke beslissingen was het ons toch gelukt. Niels een pak, Suus een pak (met rok en broek) en een jurkje. Nadat je een keuze hebt gemaakt, ga je nog wat proberen af te dingen en daarna wordt je van top tot teen opgemeten.
Hoi An bleek de mooiste stad tot nu toe te zijn. Je waant je hier een beetje in het 'Wilde Westen' met al die luiken enzo, bekijk de foto's maar! In dit stadje zie je het echte oude Vietnam. Dat komt doordat dit gedeelte van Vietnam niet door de oorlog vernietigd is. Suus kwam ogen en oren te kort om alle winkeltjes te bekijken.
De eerste avond hebben we al meteen een cookingclass gevolgd. Als voorgerecht loempia's en daarna had Suus vis in bananenblad en Niels vis met ananas. Na de les mochten we het lekker zelf opeten. Nu maar hopen dat we het over en paar maanden nog niet vergeten zijn!
De volgende dag was Niels jarig! Hiep Hiep Hoera! 24 jaar geworden al! Deze dag moest natuurlijk gevierd worden, maar best moeilijk als iedere dag al zo'n feestje is.
's Ochtends eerst naar de kleermaker om de pakken te passen. Deze waren mooi geworden, maar ze moesten op sommige plaatsen nog wat versteld worden. Niels heeft meteen nog twee overhemden laten maken en ook hebben we allebei nog schoenen laten maken voor onder het pak.
Daarna hebben we een scooter gehuurd met het plan om naar de Marmerbergen of het tempelcomplex 'My Son' te gaan. Voor dat laatste hadden we te weinig tijd, dus gingen we naar de Marmerbergen. Natuurlijk reden we verkeerd en kwamen we uit in een dorpje waar ze nog niet aan westerlingen gewend waren. Niels moest al een hele tijd naar de kapper, dus toen een kapper naar hem begon te zwaaien, besloten we dat meteen maar even te doen. In het begin vond de kapper het wel grappig dat wij binnenkwamen, daarna werd ie toch wel zenuwachtig. Niels gaf hem een pasfoto als voorbeeld hoe het geknipt moest worden, want hij sprak geen woord engels. Het hele dorp liep zo'n beetje uit om te komen kijken naar Niels zn knipbeurt en toen we weggingen vroeg de moeder van de kapper of ze de pasfoto als souvenir mocht houden. Het resultaat was redelijk, op een paar scheve plekken na hetzelfde als in Nederland.
s' Avonds zijn we eens lekker luxe uit eten geweest. Suus, als biefstuk-kenner, vond dit 1 van de lekkerste ooit. En natuurlijk nog een toetje na. En daarna lekker bier zitten drinken op het terras.
De volgende dag weer terug naar de kleermaker. De pakken waren nu bijna af. Alleen Suus haar broek moest nog een klein stukje korter worden gemaakt. Ook besloot Suus nog maar even een driekwart broek bij te laten maken, want haar linnen broek slijt wel heel erg hard. De dag daarvoor had ze trouwens ook nog een leuke zijde tas gekocht. Daar loopt ze nu iedere dag helemaal blij mee rond. Nadat we ook voor Ria nog een zijde hemdje hadden laten maken, besloten dat we genoeg geshopt hadden. Het zou toch al een probleem worden om alles in de rugzakken te krijgen...
's Avonds zijn we gaan eten bij een restaurantje aan de rivier. Het was maandag vollemaanfeest en dat is en heel spectakel in Hoi An. Muziek, dans en als het donker is komen er allemaal lichtgevende beesten (o.a. draken) op het water en duizenden drijvende kaarsjes. Wij hadden hier tijdens het eten een mooi uitzicht op. Een mooie afsluiting van onze tijd in Hoi An!
Dinsdag werden we al om 5.45 uur gewekt, omdat we de bus naar Hue moesten halen. Snel de tassen pakken en ontbijten en toe bleek dat de bus een half uurtje later kwam. Grrmh..al snel werd het een uur en uiteindelijk kwam de bus om 9.15uur (bijna 3 uur te laat) ! Dit tochtje duurde gelukkig maar 3,5 uur, omdat de buschauffeur het gaspedaal een keer had weten te vinden.
Op dit moment bevinden wij ons dus in Hue. Een leuk stadje, maar na Hoi An valt het ons toch een beetje tegen. We blijven hier dan ook niet lang en gaan donderdag alweer door naar Hanoi. We hebben gisteren een beetje door de stad gewandeld en morgen zijn we van plan nog naar de verboden stad te gaan. Maar daarover de volgende keer meer...
Gelukkig stond er in Hoi An een super luxe gratis (!) hotelkamer op ons te wachten. Onze Ierse vrienden hadden ons namelijk hun bustickets cadeau gedaan, omdat zij hadden besloten in 1 keer door naar Hanoi te vliegen en deze niet meer nodig hadden. Bij hun tickets zat ook een gratis overnachting in een 3 sterren hotel. De kamer had zelfs twee balkons met uitzicht over de stad en een groot bad! Jammer dat we de dag daarna naar een andere kamer moesten verhuizen..deze kamer paste niet bepaald in ons budget.
We waren eigenlijk best moe van de reis en het was nog behoorlijk vroeg, maar na een douche en een goed ontbijt hadden we weer nieuwe energie om het stadje te gaan bekijken. Binnen een kwartier stonden we bij een kleermaker binnen om voor ons beide een pak te laten maken. Dat was een hele ervaring; eerst ga je een model kiezen uit een grote stapel modeboeken en daarna de stof. Dat is niet makkelijk, want er is gewoon teveel keus; materiaal, kleur, met of zonder print, ze hebben alles. Na veel getwijfel en moeilijke beslissingen was het ons toch gelukt. Niels een pak, Suus een pak (met rok en broek) en een jurkje. Nadat je een keuze hebt gemaakt, ga je nog wat proberen af te dingen en daarna wordt je van top tot teen opgemeten.
Hoi An bleek de mooiste stad tot nu toe te zijn. Je waant je hier een beetje in het 'Wilde Westen' met al die luiken enzo, bekijk de foto's maar! In dit stadje zie je het echte oude Vietnam. Dat komt doordat dit gedeelte van Vietnam niet door de oorlog vernietigd is. Suus kwam ogen en oren te kort om alle winkeltjes te bekijken.
De eerste avond hebben we al meteen een cookingclass gevolgd. Als voorgerecht loempia's en daarna had Suus vis in bananenblad en Niels vis met ananas. Na de les mochten we het lekker zelf opeten. Nu maar hopen dat we het over en paar maanden nog niet vergeten zijn!
De volgende dag was Niels jarig! Hiep Hiep Hoera! 24 jaar geworden al! Deze dag moest natuurlijk gevierd worden, maar best moeilijk als iedere dag al zo'n feestje is.
's Ochtends eerst naar de kleermaker om de pakken te passen. Deze waren mooi geworden, maar ze moesten op sommige plaatsen nog wat versteld worden. Niels heeft meteen nog twee overhemden laten maken en ook hebben we allebei nog schoenen laten maken voor onder het pak.
Daarna hebben we een scooter gehuurd met het plan om naar de Marmerbergen of het tempelcomplex 'My Son' te gaan. Voor dat laatste hadden we te weinig tijd, dus gingen we naar de Marmerbergen. Natuurlijk reden we verkeerd en kwamen we uit in een dorpje waar ze nog niet aan westerlingen gewend waren. Niels moest al een hele tijd naar de kapper, dus toen een kapper naar hem begon te zwaaien, besloten we dat meteen maar even te doen. In het begin vond de kapper het wel grappig dat wij binnenkwamen, daarna werd ie toch wel zenuwachtig. Niels gaf hem een pasfoto als voorbeeld hoe het geknipt moest worden, want hij sprak geen woord engels. Het hele dorp liep zo'n beetje uit om te komen kijken naar Niels zn knipbeurt en toen we weggingen vroeg de moeder van de kapper of ze de pasfoto als souvenir mocht houden. Het resultaat was redelijk, op een paar scheve plekken na hetzelfde als in Nederland.
s' Avonds zijn we eens lekker luxe uit eten geweest. Suus, als biefstuk-kenner, vond dit 1 van de lekkerste ooit. En natuurlijk nog een toetje na. En daarna lekker bier zitten drinken op het terras.
De volgende dag weer terug naar de kleermaker. De pakken waren nu bijna af. Alleen Suus haar broek moest nog een klein stukje korter worden gemaakt. Ook besloot Suus nog maar even een driekwart broek bij te laten maken, want haar linnen broek slijt wel heel erg hard. De dag daarvoor had ze trouwens ook nog een leuke zijde tas gekocht. Daar loopt ze nu iedere dag helemaal blij mee rond. Nadat we ook voor Ria nog een zijde hemdje hadden laten maken, besloten dat we genoeg geshopt hadden. Het zou toch al een probleem worden om alles in de rugzakken te krijgen...
's Avonds zijn we gaan eten bij een restaurantje aan de rivier. Het was maandag vollemaanfeest en dat is en heel spectakel in Hoi An. Muziek, dans en als het donker is komen er allemaal lichtgevende beesten (o.a. draken) op het water en duizenden drijvende kaarsjes. Wij hadden hier tijdens het eten een mooi uitzicht op. Een mooie afsluiting van onze tijd in Hoi An!
Dinsdag werden we al om 5.45 uur gewekt, omdat we de bus naar Hue moesten halen. Snel de tassen pakken en ontbijten en toe bleek dat de bus een half uurtje later kwam. Grrmh..al snel werd het een uur en uiteindelijk kwam de bus om 9.15uur (bijna 3 uur te laat) ! Dit tochtje duurde gelukkig maar 3,5 uur, omdat de buschauffeur het gaspedaal een keer had weten te vinden.
Op dit moment bevinden wij ons dus in Hue. Een leuk stadje, maar na Hoi An valt het ons toch een beetje tegen. We blijven hier dan ook niet lang en gaan donderdag alweer door naar Hanoi. We hebben gisteren een beetje door de stad gewandeld en morgen zijn we van plan nog naar de verboden stad te gaan. Maar daarover de volgende keer meer...